Filmrecensie

'Terug naar morgen': Gemiste kans op goede sciencefiction

Terug naar morgen had een sierlijke wals kunnen zijn, maar is het jammer genoeg niet

2 Koen de Graeve als wetenschapper die teruggaat in de tijd om zijn vriendin te redden van een auto-ongeluk, waarbij deze het gevoel in haar benen verliest. © kos

Terugreizen in de tijd en daar iets veranderen om aldus de toekomst te beïnvloeden. Of om er nét niets te veranderen en de toekomst ongewijzigd te laten. Back to the Future is het bekendste voorbeeld, en gezien de titel Terug naar morgen steekt debuterend regisseur Lukas Bossuyt die invloed niet onder stoelen of banken.

2 © kos

Tijdreizen blijft in Terug naar morgen beperkt tot het sturen van een e-mail naar iemand in het verleden. Dat is, zo blijkt, al voldoende om levens radicaal te wijzigen. Koen De Graeve vertolkt de professor die met zijn assistent het experiment opzet dat zijn levenspad en dat van onder anderen Tom (Matteo Simoni) verlegt.

Share

Het begint goed, maar wordt een opvallend tam in scène gezet melodrama

Al wordt er in Terug naar morgen wel eens door een wormgat gekropen, Bossuyt bespaart ons ellenlange 'wetenschappelijke' verklaringen zoals je die vaak in sf-films voorgeschoteld krijgt. Zich beroepend op Stephen Hawking beweert de regisseur - een diploma burgerlijk ingenieur in de binnenzak - dat het terugsturen van een e-mail niet zo onrealistisch is. Elke filmliefhebber weet echter dat niet de waarschijnlijkheidsgraad van een uitgangspunt, wél het vermogen van een regisseur om het onwaarschijnlijke geloofwaardig te maken, doorslaggevend is voor sciencefiction.  

Aanvankelijk lukt dat nog aardig, maar het ontspoort wanneer Bossuyt naar het einde van Terug naar morgen toe al te fluks begint te spelen met tijdsperiodes. Dat Simoni's personage op een bepaald ogenblik vijftien jaar ouder zou moeten zijn dan De Graeve, geloof je evenmin. Wat rest, is een opvallend tam in scène gezet melodrama, overgoten met een irritante soundtrack. Terug naar morgen had een sierlijke wals van het als kunnen zijn. Jammer dat het orkest een vierkwartsmaat speelt.

Sciencefiction
Regie: Lukas Bossuyt
Met: Koen De Graeve, Matteo Simoni
Duur: 85 minuten  

nieuws

cult

zine