Filmrecensie

'Call Me By Your Name': Prachtig liefdesverhaal, in strakke zwemshort

1 Timothée Chalamet speelt de 17-jarige Elio die op zomerreis in Italië valt voor de 24-jarige student Oliver. © Photo News

Niets mooier dan twee mensen die verliefd worden op het witte doek. In Call Me By Your Name zijn dat toevallig twee jongemannen. Prachtig poëtisch en verfijnd sensueel. De liefdesfilm van het jaar.

Misschien is het zonde om deze recensie te beginnen met de sterkte van deze film: dit is niet de zoveelste coming-of-age/coming-out film. Tuurlijk, Call Me By Your Name draait om homoseksualiteit. Maar daar ligt voor een keer de focus niet.

De film, gebaseerd op het gelijknamige boek van André Aciman, draait om de 17-jarige Elio (Timothée Chalamet). Hij brengt de zomers met zijn ouders door aan de Italiaanse Rivièra. Zijn vader, een joodse professor, laat er telkens een assistent logeren. In 1983 is dat de zelfbewuste, knappe Amerikaan Oliver (Armie Hammer).

Hoewel Elio erg in trek is bij de meisjes in het dorp, leidt Oliver hem steeds meer af. Soms verloopt dat allemaal wat onhandig, zeker langs Elio's kant. Het zijn de hoogst ongemakkelijke dingen die wij als jonge adolescent zelf deden, toen we verliefd waren.

En precies dat is het punt. Call Me By Your Name is een prachtige, poëtische vertelling over twee mensen die verliefd worden. Met de meest clichématige, soms pijnlijk herkenbare emoties die daarmee gepaard gaan. En die staan volledig los van geaardheid. Regisseur Luca Guadagnino (A Bigger Splash) laat de zaken voor zich spreken. Liefde is liefde. En liefdesverdriet is dat ook.

Share

Call Me By Your Name is een prachtige, poëtische vertelling over twee mensen die verliefd worden. Met de meest clichématige, soms pijnlijk herkenbare emoties die daarmee gepaard gaan

Lees hier ons interview met regisseur Luca Guadagnino en hoofdrolspelers Timothée Chalamet en Armie Hammer.

Heerlijke soundtrack

Het zonovergoten decor maakt die vakantieverliefdheid extra aantrekkelijk. Oliver is in Italië om er te werken, maar dat zien we zelden. Wat we wel zien: een duo dat fietst naar de stad, lekker danst, af en toe wat sport en vooral erg vaak ligt te zonnebaden aan de rand van het zwembad. Al dan niet gehuld in een veel te strakke eighties-zwemshort.

Veel explicieter wordt het niet. Alle denkbare stereotypes worden vermeden, alle actie wordt tactvol in beeld gebracht. Toch zag u zelden zo'n verfijnde, sensuele film - een perzik eten zal nooit meer hetzelfde zijn.

Share

Toch zag u zelden zo'n verfijnde, sensuele film - een perzik eten zal nooit meer hetzelfde zijn

Guadagnino vond een interessante vertelvorm, met erg lange shots die toch erg abrupt worden geknipt. Zoals middenin de non-actie van het lanterfanten/flirten of middenin een van de nummers uit de heerlijke soundtrack.

Pakkende monoloog

Chalamet en Hammer zijn een gouden duo. Eerst kunnen hun personages elkaar niet uitstaan, dan testen ze elkaar uit en vervolgens tasten ze de grenzen af. Er ontstaat een wondermooie band uit hun constante aantrekken en afstoten, gespeeld vanuit een onverbloemde kwetsbaarheid. Maar er zit ook een aandoenlijke treurnis in het personage van de vader (Michael Stuhlbarg) die ter apotheose de moraal van het verhaal samenvat in een verbluffende en uiterst pakkende monoloog.

Wij zagen de film tijdens Film Fest Gent, intussen vier maanden geleden, en nog steeds blijft die intense kijkervaring nazinderen. Kortom: Call Me By Your Name is de liefdesfilm van het jaar.

Vanaf 14/2 in de zalen.

nieuws

zine