Recensie

‘Beautiful Boy’: de schoonheid en de horror van het ouderschap

Pakkend Engelstalig debuut van Felix van Groeningen toont hoe drugs een gezin verwoesten

1 Timothée Chalamet en Steve Carell als vader en zoon. © rv - Francois Duhamel

Met zijn eerste Engelstalige film schiet Felix van Groeningen meteen in de roos: niet alleen is Beautiful Boy een oprecht en emotioneel drama over hoe drugs een heel gezin ontwrichten, de film draagt ook uitdrukkelijk van Groeningens artistieke stempel. Geen kleine verwezenlijking, in de verpletterende machine die Hollywood is.

Share

Dit is geen geruststellende feelgood-film. Wel een oprecht en volwassen drama, zoals er in Amerika te weinig gemaakt worden

Wie geen kinderen heeft, zal Beautiful Boy wellicht als een pakkend drugsdrama ervaren, maar voor een jonge vader als bovengetekende is het een regelrechte horrorfilm. Want hoezeer je je kroost ook met liefde en materieel comfort overlaadt, zo toont Felix van Groeningen (The Broken Circle Breakdown) in zijn Amerikaanse debuut, op een dag kan je kinderdroom in een stikdonkere nachtmerrie omslaan. En sta jij als ouder machteloos aan de zijlijn toe te kijken.

Van Groeningen ging aan de slag met de autobiografieën van topjournalist David Sheff en zijn zoon Nic (hier briljant vertolkt door Steve Carell en Timothée Chalamet, allebei Oscar-waardig), waarin ze elk hun kant van het verhaal vertellen. Dat verhaal, dat is Nics worsteling met drugs. Wat begint met een onschuldig jointje, “om het randje een beetje van de dagelijkse werkelijkheid af te halen”, ontaardt in een allesverwoestende verslaving aan methamfetamines – u misschien beter bekend als crystal meth, het duivelse goedje waarmee Walter White in Breaking Bad goed zijn kost verdient.

We zien hoe Nic doorheen de jaren probeert om nuchter te worden, en toch telkens weer zwicht voor de verleiding van de roes. Maar de focus ligt vooral op vader David, die er alles aan wil doen om zijn lieve zoon te redden. Beautiful Boy is het portret van een spartelende papa: de journalist in David wil de toestand van zijn zoon onderzoeken en met statistieken staven, de opvoeder in hem wil een oplossing vinden. Maar steeds meer groeit het besef dat hij een mission impossible najaagt, en dat hij niet Tom Cruise is. Nee, dit is geen geruststellende feelgood-film. Wel een oprecht en volwassen drama, zoals er in Amerika te weinig gemaakt worden.

Onvoorwaardelijke liefde

Een oversteek naar de VS is nooit zonder gevaar, maar van Groeningen laat zich niet fijnmalen in de Hollywoodmachine. Integendeel: de film draagt uitdrukkelijk zijn stempel, zowel in de thema’s als in de vorm. Zo blijven de regisseur en zijn vaste monteur Nico Leunen – misschien wel meer dan ooit – goochelen met chronologie en emotionele contrasten. En durft van Groeningen net zoals in zijn Vlaamse films te tonen hoe zelfs de meest intieme menselijke relaties heel complex kunnen worden. Beautiful Boy is een prachtige ode aan de (ouder)liefde, maar wijst ook op de grenzen daarvan.

Ook zijn verrassende muzieksmaak – wij genieten nog altijd na van Lasgo’s ‘Something’ in Dagen zonder lief – heeft van Groeningen in Amerika niet afgezworen. Nummers van John Lennon, David Bowie, Neil Young en Nirvana sieren de soundtrack van Beautiful Boy. Ze zijn veel meer dan peperduur behangpapier: de muziek is zodanig met de beelden verweven, dat je je op sommige momenten in een videoclip waant. Lichtjes afleidend soms, maar vaak ook verbluffend knap. Wij zullen nooit meer naar Sigur Rós’ ‘Svefn-g-englar’ kunnen luisteren zonder op het moment suprême een naald in een arm te zien gaan.

Beautiful Boy speelt vanaf 21/11 in de bioscoop. Op dinsdag 20/11 organiseert Film Fest Gent in verschillende steden een avant-première, inclusief nagesprek met Felix van Groeningen. filmfestgent.be

Dossier Filmmanie
Dossier Filmmanie

U krijgt nooit genoeg van cinema? Hier vindt u de recensies en andere artikels van onze filmredactie op een rij.

Lees alle artikels

nieuws

cult

zine