Film

"Als we echt mogen dromen, worden we net zo groot als Cannes"

Een gesprek met Malikka Bouaissa en Stefanie Van de Peer, initiatiefnemers van het Arabische filmfestival MONA

Omdat in België nauwelijks wordt omgekeken naar films uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika, besloten Malikka Bouaissa (35) en Stefanie Van de Peer (38) zelf een Arabisch filmfestival uit de grond te stampen: MONA. De eerste editie, met films en documentaires die nooit eerder werden vertoond in ons land, vindt dit weekend plaats in Antwerpen.

"In België kijken we voornamelijk naar grote Hollywood-producties en Europese films. Door altijd diezelfde verhalen te zien, verkleinen we ons wereldbeeld, en dat is precies waar we vandaag géén nood aan hebben. We moeten onszelf openstellen, debatteren en in dialoog gaan met elkaar", zegt Van de Peer. "Op televisie krijgen we alleen maar negatief nieuws te zien over de Arabische wereld. Daarom willen we op ons filmfestival vooral het gewone leven in het Midden-Oosten tonen. De menselijkheid."

Van de Peer schreef haar doctoraat over Arabische cinema en is gespecialiseerd in films uit Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Bouaissa is actief in de culturele sector en bezieler van het online magazine al.arte. De twee leerden elkaar kennen via een gemeenschappelijke vriendin en richtten MONA op in navolging van het Rotterdamse Arab Camera Festival.

Share

'Arabische films hebben de spectaculaire effecten uit Hollywood-blockbusters niet nodig om adembenemend te zijn'

Stefanie Van de Peer

"Naast Rotterdam heeft ook Amsterdam een eigen Arabisch filmfestival. Die twee Nederlandse festivals zijn voor ons echt een voorbeeld geweest", zegt Van de Peer. "Ook de filmfestivals van Berlijn en Toronto vind ik heel inspirerend: zij bieden heel veel films uit het Midden-Oosten aan."

Geen wereldfilm

Wat er dan zo bijzonder is aan Arabische cinema? "De kleuren en het licht zijn fantastisch, maar het is vooral de manier van vertellen die films uit het Midden-Oosten uniek maakt", stelt Van de Peer. "De vertelstructuur is anders dan wat wij gewoon zijn, en dat doet je nadenken. Arabische films hebben de spectaculaire effecten uit Hollywood-blockbusters niet nodig om adembenemend te zijn."

Het duo benadrukt dat hun festival niet in de categorie wereldfilm thuishoort. "Die term heeft een wat negatieve bijklank", meent Bouaissa. "Mensen denken dan meteen aan poëtische, experimentele films die te lang duren. We hebben heel bewust voor recente, toegankelijke films gekozen. Zo tonen we bijvoorbeeld het bitterzoete Barakah Meets Barakah, een Romeo en Julia-achtig verhaal dat zich afspeelt in Saoedi-Arabië." Om een zo breed en divers mogelijk publiek te kunnen bekoren, lieten Bouaissa en Van de Peer ook verschillende films in het Nederlands ondertitelen.

Cannes

MONA wil laagdrempelig zijn, maar gaat moeilijkere thema’s niet uit de weg. Op zaterdag wordt de documentaire Checks and Balances getoond, gevolgd door een debat over de persvrijheid in Algerije. Zondag vindt dan weer een rondetafelgesprek plaats over de rol van de vrouw na de Arabische Lente. "We willen niet alleen films laten zien, maar mensen ook de gelegenheid geven om erover na te praten en in dialoog te treden", zegt Bouaissa.

Share

'We willen niet alleen films laten zien, maar mensen ook de gelegenheid geven om erover na te praten en in dialoog te treden'

Malikka Bouaissa

Het filmfestival dient meteen ook als startschot voor een jaarwerking onder de naam MONA Film. Bouaissa en Van de Peer willen maandelijks filmvertoningen aanbieden in Vlaamse en Brusselse culturele centra, zodat het publiek films kan zien die in het traditionele circuit niet worden getoond.

Omdat het festival voor de eerste keer georganiseerd wordt, zijn Bouaissa en Van de Peer voorzichtig over de toekomst. "Voorlopig streven we vooral naar een evenwichtige beeldvorming over het Midden-Oosten en Noord-Afrika, maar uiteraard zou het fantastisch zijn als het festival een succes wordt. We moeten realistisch blijven, maar als we echt mogen dromen, worden we net zo groot als Cannes."

Mona Film Festival vindt plaats in CC Berchem van 10-12 februari. Meer info vindt u hier.

Drie aanraders volgens Malikka Bouaissa:

1. Dégradé - Tarzan en Arab AbuNasser

Vrijdag 10 februari, 20u - Debuutfilm van de Palestijnse tweelingbroers Tarzan en Arab AbuNasser, over een kleurrijk schoonheidssalon in de Gazastrook. Geïnspireerd door echte gebeurtenissen.

2. 3000 Nights - Mai Masri

Zaterdag 11 februari, 20u - Drama over een jonge, Palestijnse vrouw die onschuldig in de gevangenis belandt en daar bevalt van een zoon.

3. Zaineb Hates the Snow - Kaouther Ben Hania

Zondag 12 februari, 15u - Documentaire over een 9-jarig Tunesisch meisje dat haar vader verliest in een auto-ongeluk en vervolgens naar Canada moet verhuizen. Een film over migratie en opgroeien.

cult

zine