Zondag 09/05/2021

OpinieCharline Van Snick, Justine Henin e.a.

Sportvrouwen verdienen beter in dit land

Nafi Thiam (goud) en Noor Vidts (zilver) poseren met de Belgische vlag na de vijfkamp op het EK indoor in Torun, Polen.  Beeld BELGA
Nafi Thiam (goud) en Noor Vidts (zilver) poseren met de Belgische vlag na de vijfkamp op het EK indoor in Torun, Polen.Beeld BELGA

Charline Van Snick, Justine Henin en een veertigtal mede­ondertekenaars uit de top­sport.

Aan de ministers en media van dit land, aan iedereen met een hart voor sport,

Enkele maanden voor de uitgestelde Olympische Spelen verklaarde de voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité (IOC): “In Tokio 2020 zullen we een genderevenwicht bereikt hebben met 48,8 procent vrouwen onder de deelnemende atleten.” Een vooruitgang, maar betekent dit cijfer ook gelijkheid en rechtvaardigheid? Wat is het percentage vrouwelijke coaches, scheidsrechters, officials, managers, bestuursleden, artsen, fysiotherapeuten, commentatoren, journalisten en sportschrijvers? Het is geen primeur als we zeggen dat dit percentage anno 2021 nog veel te laag is.

Ondanks de decreten, goede bedoelingen, ethische handvesten en toespraken van onze sportautoriteiten is de realiteit op het terrein dezelfde als wat de audiovisuele en mediasector ons laat zien: de schijnwerpers zijn bijna uitsluitend gericht op mannenteams en de sportprestaties van vrouwen worden niet met dezelfde woordenschat behandeld (wanneer mannen ‘geniale passes’, ‘stratosferische sprongen’ enzovoort maken, worden vrouwelijke atleten regelmatig beschreven met woorden die hun vermeende vrouwelijkheid, heteroseksualiteit en verschillende primaire seksistische criteria benadrukken boven hun sportieve vaardigheden).

Het is bekend dat alle beroepssectoren te maken hebben met ongelijke verloning. De sportsector is echter een uiterst slechte leerling, zoals blijkt uit een snelle vergelijking van clubcontracten, sponsoring en prijzengeld voor vrouwen en mannen. Als de gesubsidieerde contracten voor iedereen identiek zijn, hebben we in veel federaties ongerechtvaardigde verschillen in investeringen tussen mannen- en vrouwenteams vastgesteld (bijvoorbeeld nationale uitrusting alleen afkomstig uit de mannenvoorraad, minder uitgebreide sportprogrammering voor vrouwen, grotere individuele subsidies voor mannen, enzovoort).

Bevrijding

Deze discriminaties betreffen uiteraard niet alleen de topsport. In alle clubs en scholen moet werk gemaakt worden van deconstructie en opvoeding, te beginnen bij de kleuterschool. Sport – ongeacht niveau en leeftijd – creëert een omgeving die bevorderlijk is voor ieders ontwikkeling en emancipatie. Door sport open te stellen voor meisjes en vrouwen kunnen zij zich bevrijden van culturele of religieuze beperkingen en in contact komen met een gemengde samenleving. Het is ook een kwestie van volksgezondheid, aangezien regelmatige sportbeoefening de geestelijke en lichamelijke gezondheid bevordert en onder meer het risico op borstkanker en hart- en vaatziekten bij vrouwen zou verminderen.

Om iedereen in staat te stellen zich bij de beoefening van een lichamelijke activiteit te ontplooien, moeten alle verantwoordelijken die de universele waarden van de sport vertegenwoordigen of leiding geven aan jeugdgroepen en sportteams, verplicht worden een opleiding te volgen in de strijd tegen discriminerend en seksistisch gedrag. Deze strijd vindt ook plaats in de stedelijke openbare ruimte, die meestal gedomineerd wordt door mannen. Ook al zijn openbare plaatsen in principe toegankelijk voor iedereen, toch blijkt uit de infrastructuur voor buitensporten en speelplaatsen dat er een echte segregatie bestaat ten opzichte van meisjes.

Omerta rond misbruik

Tot slot willen wij het ernstige gendergerelateerde geweld in de sport aan de kaak stellen, alsook de omerta rondom het psychologische en fysieke misbruik waarvan vele vrouwelijke én mannelijke sporters het slachtoffer zijn. Dit gaat hand in hand met de algemene straffeloosheid die de daders genieten. We moeten vaststellen dat dit zelfs averechts kan werken voor de ‘klokkenluidster’, die er vaak de voorkeur aan zal geven haar rechten niet te doen gelden om te vermijden dat haar carrière wordt vernietigd. Door de giftige mechanismen van het milieu (conditionering tot lijden, onderwerping aan het gezag en de politiek van de medaille ‘tot elke prijs’) hebben sportvrouwen geen alternatief in geval van uitglijders. Hoeveel vrouwelijke atleten zijn er niet achtergelaten aan de rand van looppistes, velden, zwembaden, dojo’s, enzovoort, en hoeveel generaties zijn er niet opgeofferd?

U staat garant voor onze democratie. U bent vastbesloten te strijden tegen alle vormen van discriminatie, in het bijzonder seksisme. Het is uw plicht alle nodige maatregelen te nemen om de ‘rechten van mannen en vrouwen’ te vrijwaren. Waar wacht u nog op om een einde te maken aan de onzichtbaarheid en de segregatie, zowel in hun specifieke omgeving als in de openbare ruimte, waarvan sportvrouwen het slachtoffer zijn?

Charline Van Snick (judo), Sofie Gierts (hockey), Justine Henin (tennis), Jolien D’Hoore (fietsen), Eline Berings (atletiek), Ryad Merhy (boksen) en Cynthia Bolingo (atletiek) en een veertigtal medeondertekenaars uit de topsport (atleten, coaches, kinés, scheidsrechters en academici) Zie: www.balancetonsport.be.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234