Column Nationale 11
Hugo Matthysen

Sjongejongejonge! Niet te geloven! Olala! Is het voetbaljargon al cultureel erfgoed?

De nationale 11

1 Hugo Matthysen © RV Jorne Daems

Een uitgelezen elftal gastcolumnisten schrijft elke dag over hoofd- en bijzaken van het WK. Vandaag: Hugo Matthysen, scenarist, muzikant en zo nog wat, maar zeker geen voetbalkenner.

Er loopt een spotje op de radio dat ons aanport om naar het WK te kijken. Frank Raes parodieert daarbij zichzelf. “En daar komt de Jos! Holalala! Vanop de zijlijn! Met – on-ge-lo-fe-lijk! Drie pintjes!” Ik parafraseer nu even. Het na-apen der voetbalcommentatoren is een oud reclameprocedé. Maar dat een geparodieerde nu het geparodieerde parodieert, doet ons even naar adem snakken in dat kolkende bad van metaniveaus. Dit is een oefening in de Hogere René Magrittekunde, zeg maar.

Share

Als je die jongens op de radio bezig hoort, dan heb je toch iets van sjongejongejonge! Niet te geloven! Olala!

Het voetbal heeft zijn eigen taal, en tijdens lange autoritten luister ik daar graag naar. De netten trillen, het leder treft de paal, de luchtmacht heeft het overwicht (doorgaans nadat de torens hun positie hebben ingenomen) en na een geniale flits geschiedt het mirakel.

zine