VRT

"De VRT heeft nood aan zijn eigen Mike en Guido"

Ex-VRT-journalisten Siegfried Bracke en Ivo Belet kijken kritisch naar hun huis van vertrouwen

- Pieter Dumon en Bart Eeckhout

Ze zijn kameraden gebleven, ze stapten allebei van het VRT-scherm pardoes de politiek in en ze blijven supporter van een sterke openbare omroep. Al bedoelen Siegfried Bracke (N-VA) en Ivo Belet (CD&V) daar dan wel iets totaal anders mee.

Ze spreken als politicus met een VRT-verleden, niet namens de partij. En ze hebben strikt genomen niets te zeggen over de toekomst van de omroep. Dat wil europarlementslid Ivo Belet (CD&V) vooraf duidelijk gezegd hebben.

Kamervoorzitter Siegfried Bracke (N-VA) is het daarmee eens, zij het niet fanatiek. De handen jeuken om eens goed zijn gedacht te zeggen over het huis waarvoor hij dertig jaar werkte en waar hij strikt genomen nog altijd in dienst is, met politiek verlof. "Ik vrees dat er een grondige oefening moet gebeuren. Dat is mijn oprechte en VRT-liefhebbende mening."

"Ik ben een CD&V'er, Siegfried een N-VA'er. Dat voel je", repliceert Ivo Belet ergens halfweg, nadat hij voor de zoveelste keer tegengas geeft wanneer Bracke vol op het gaspedaal gaat staan in de kritiek op de VRT.

Au fond zijn de twee het nochtans eens: de openbare omroep moet sterk en breed zijn. "Ik blijf geloven in het model", zegt Bracke. "De VRT moet de maatstaf voor de Vlaamse media zijn. Een goede omroep verplicht de andere media, in de brede betekenis, om te investeren in kwaliteit. De openbare omroep is een garantie. En dat mag best wat belastinggeld kosten, omdat we nu eenmaal in een beperkt taalgebied leven. Lokale commerciële media opereren noodgedwongen op een beperkte, kwetsbare markt. Hoe kleiner de markt, hoe belangrijker ingrepen van de overheid zijn. Maar ik zeg er meteen bij dat die visie niet meer vanzelfsprekend is."

cult