Vluchtelingen stranden opnieuw in Calais en Duinkerke

1 Politieagenten en vluchtelingen in het kamp in Calais. ©AFP

Bijna een jaar na de ontmanteling van het vluchtelingenkamp in Calais en een half jaar na de brand van het kamp La Linière in Grande-Synthe bij Duinkerke proberen er nog steeds honderden vluchtelingen in de buurt te overleven. Dat meldt vzw Humain die recent nog op het terrein aanwezig was. Er dolen ook opnieuw heel wat onbegeleide minderjarigen rond aan de Franse kust.

In Calais zijn zo'n 500 mensen gestrand en in Grande-Synthe leven naar schatting tussen de 350 en 500 mensen in het bos van Puythouck. Een deel van de populatie is teruggekeerd uit de bestaande asielcentra, maar er is ook een groot deel nieuwe vluchtelingen dat gestrand is na een lange tocht door Europa. Het gaat om Soedanezen, Eritreeërs, Afghanen, Koerden, Irakezen en Iraniërs. Allen hopen ze op een dag Groot-Brittannië te bereiken. Onder hen bevinden zich zo'n 30-tal jonge kinderen, enkele zwangere vrouwen en niet-begeleide minderjarigen.

Schrijnend

De situatie is nog schrijnender dan een jaar geleden. Waar de vluchtelingen tot vorig jaar min of meer geconcentreerd bijeen zaten en de hulp door vrijwilligersorganisaties en ngo's kon georganiseerd worden, zitten ze nu veel meer verspreid, verschanst in zelfgemaakte "shelters" in de bomen.

"De autoriteiten trachten nieuwe kampen te vermijden en vernielen systematisch de plaatsen waar overnacht wordt. Dekens, materiaal en voeding worden elke dag onbruikbaar gemaakt met pepperspray. Bezittingen worden door schoonmaakbedrijven afgevoerd. Voor veel vluchtelingen die de taal niet spreken, zorgt die aanpak voor angst en onzekerheid." zegt Sofie D'Hulster, voorzitter van vzw Humain.

Hulpmiddelen nodig

Share

"Onze uiterste bezorgdheid gaat uit naar vrouwen en kinderen. Die zijn opnieuw bijzonder kwetsbaar voor seksueel misbruik en afpersing door onder meer smokkelbendes."

Sofie D'Hulster, vzw Humain

Organisaties zoals Help Refugees en L'Auberge des Migrants zijn dringend op zoek naar kleren, schoenen en tenten. Hulp van de Franse overheden komt er amper. "Noch de politie, de Franse staat, de hulporganisaties of het Verenigd Koninkrijk hebben een oplossing. Behalve de 'wegjaagpolitiek' wordt geen enkele, andere structurele oplossing geboden. Ondertussen kunnen we spreken van een humanitaire catastrofe. De officiële autoriteiten ontkennen dat er geweld is, maar er is op zijn minst sprake van dagelijks pestgedrag. Bovendien hebben wij van enkele mensen in het kamp al getuigenissen gehoord over fysiek politiegeweld", vertelt D'Hulster.

Voorzieningen zijn er amper. In Grande-Synthe is er één waterkraantje, in Calais mag er door hulporganisaties twee keer per dag voedsel voorzien worden. "Onze uiterste bezorgdheid gaat uit naar vrouwen en kinderen. Die zijn opnieuw bijzonder kwetsbaar voor seksueel misbruik en afpersing door onder meer smokkelbendes", zegt D'Hulster nog.

De overheden maken regelmatig de "kampen" schoon en mensen worden naar asielcentra gebracht, maar uit getuigenissen blijken die nog mensonwaardiger dan de kampen in Noord-Frankrijk. Vzw Humain dringt aan op structureel migratieplan van de Franse overheid.

nieuws