Opinie
Gilles Kepel, Jérôme Fenoglio, Anne Sinclair

Terrorisme heeft een nieuwe weg ingeslagen: die van een blinde moordpartij op jonge mensen

- Gilles Kepel, Jérôme Fenoglio, Anne Sinclair
4 © AFP

Gisteravond werd Parijs opgeschrikt door een nieuwe vlaag van terrorisme: gruwelijker, wreder en vooral willekeuriger dan ooit. Gilles Kepel, professor aan het Parijse Institut d'Etudes Politiques, Jérôme Fenoglio, directeur van Le Monde en Anne Sinclair, hoofdcommentator bij Le Huffington Post, geven hun indruk achter de feiten weer.

Gilles Kepel, professor aan het Parijse Institut d'Etudes Politiques, is een kenner van de islam en de hedendaagse Arabische wereld.

ISIS hoopt een burgeroorlog uit te lokken. Die strategie zag het licht in 2005 met de beruchte oproep van Abou Moussab Al Souri tot wereldwijd islamitisch verzet: meer en meer blindelingse aanslagen zouden tot lynchpartijen van moslims leiden, tot aanslagen op moskeeën en aanrandingen van gesluierde vrouwen. Dat zou in de islamitische enclaves oorlogen uitlokken die Europa - de weke onderbuik van het westen - in vuur en vlam zouden zetten.

Share

'Deze keer hebben de terroristen willekeurig jonge mensen onder vuur genomen, en dus ook geloofsgenoten die ze in hun rangen hopen in te lijven'

4 © PHOTO_NEWS

De aanslagen van gisteren passen in die globale strategie. Maar deze keer hebben de terroristen in het wilde weg jonge mensen onder vuur genomen, en dus ook geloofsgenoten die ze in hun rangen hopen in te lijven. Dat is misschien de strategische fout geweest. Want het terrorisme moet de massa achter zich krijgen. Als het daar niet in slaagt, mislukt het politiek. Dat hebben we in 1997 in Algerije gezien en zo is het ook gegaan met al-Qaeda, dat zijn actiemodel niet in politiek kon omzetten en zijn slagkracht verloor.

Deze blindelingse aanslagen zijn bedoeld om pogroms uit te lokken maar mikken ook op de mensen die ze willen mobiliseren. Ik ben het niet eens met Emmanuel Todd en de anderen die de betogingen na de aanslag op Charlie Hebdo bespotten. Ik denk dat de nationale eendracht, ondanks al haar dubbelzinnigheid, het enige politiek juiste antwoord is, precies omdat de terroristen de Republiek ten val willen brengen.

Een koloniale erfenis

Waarom is Frankrijk zulk een bron van jihadistrijders? Dat heeft te maken met een 'retrokoloniale' geschiedenis die nog lang niet achter ons ligt. Toen Mohamed Merah op 19 maart 2012 de leerlingen van de Ozar Hatorah-school in Toulouse vermoordde, was precies vijftig jaar, dag op dag, na het staakt-het-vuren in de Algerijnse oorlog.

Merah was een boefje uit de voorstad, geboren in een familie die Frankrijk haatte, geconditioneerd door salafistische kringen en de sociale media. De Franse geheime diensten lieten hem ongelooflijk onhandig door de mazen van het net glippen, omdat ze de mutatie van het jihadisme van al-Qaeda in dat van de derde generatie niet hadden begrepen. Vandaag betalen wij de prijs voor de blindheid van onze politieke elites.

Frankrijk is in oorlog met een totalitair, blind en moordend terrorisme

4 © BELGA

Jérôme Fenoglio is directeur van Le Monde. 

Frankrijk is in oorlog. In oorlog met een totalitair, blind, vreselijk moordend terrorisme. Vele vragen dringen zich op. Ze zijn legitiem en verdienen een antwoord.  

Dit gevecht van Parijs tegen het jihadisme stelt Franrijk bloot aan gevaar. Maar we mogen de zaken niet omkeren. De Franse overheid is in oorlog met het gewapend islamisme omdat dat laatste Franrijk tot doelwit heeft gekozen. Je moet blind of doof zijn om het discours van de Islamitische Staat, al-Qaeda en de andere islamistische bewegingen niet te lezen of te horen: een oproep tot een 'heilige oorlog' in Europa, het doden van 'ongelovigen', 'joden' en 'kruisvaarders'. Dat is geen retoriek. We moeten het 'programma' van deze regressieve ziekte van de islam op zijn woord geloven.

Share

In dit begin van de XXIste eeuw heeft het godsdienstige, islamistische fanatisme de grote totalitaire ideologieën van de XXste eeuw vervangen

Wie kan met zekerheid zeker zeggen dat niets doen immuniteit zou garanderen? In dit begin van de XXIste eeuw heeft het godsdienstige, in casu islamistische fanatisme de grote totalitaire ideologieën van de XXste eeuw vervangen. Zoals Le Monde vaak heeft geschreven, is het islamisme door zijn absolute radicaliteit een totalitarisme - de waanzinnige belofte om alle aspecten van het leven van de mens te regelen in naam van een alleenzaligmakende religie.

De 'partij van de zuiveren', om de uitdrukking van de grote politicoloog Pierre Hassner te gebruiken, heeft het op de eerste plaats op de democratieën gemunt. Het bestrijdt ons evenzeer of zelfs meer om wat wij zijn dan om wat wij wel of niet doen. Onszelf blijven is een van de voorwaarden van het succes in onze oorlog tegen dit fanatisme.

Een minuscule druppel hoop in een zee van bloed

4 © AP

Anne Sinclair is hoofdcommentator bij Le Huffington Post.

De gedachten verdringen elkaar en vloeien dooreen, verward, persoonlijk, collectief. 

Uitzoeken of er geen kind of vriend daar in de buurt was. Vrienden die opbellen geruststellen.

Wakker worden in een Parijs in oorlog. Mijn generatie heeft als kind de Algerijnse oorlog meegemaakt, toen premier Debré in 1961, tijdens de 'putsch van de generaals', heel Parijs opriep om de para's van de OAS geen kans te geven. Hollande was vannacht kalmer, maar ook ernstiger en erger overstuur dan we hem ooit hebben gezien.

Share

Het terrorisme heeft een nieuwe weg ingeslagen: geen wraak voor een Profeet, maar een blinde moordpartij op jonge en minder jonge mensen

Keer op keer de beelden bekijken die niets vertellen, behalve pijn, chaos, de gruwel van mensen die worden afgemaakt. De getuigenissen horen van de mensen die in het café of in de Bataclan waren en aan het bloedbad zijn ontsnapt.

Beseffen dat dit terrorisme een nieuwe weg heeft ingeslagen: geen wraak voor een Profeet, geen politiemensen, journalisten, militairen of joden als mikpunt, alleen een blinde moordpartij op jonge en minder jonge mensen, op een warme, bedrieglijk mooie avond in november.

De resultaten van het onderzoek afwachten, maar afstappen van het idee dat dit verloren kinderen waren die moordenaars zijn geworden. Dit was een goed georganiseerd militair commando dat perfect wist wat het deed.
 
Niet afwijken van de regels van de rechtsstaat en de democratie - de terroristen zouden niets liever willen.

Hopen dat dit Frankrijk zal verenigen, zoals na de Bevrijding. Wie kan nog 'begrip' opbrengen voor deze totale barbaarsheid? Wie kan afstand nemen van de verontwaardiging van de natie? Wie kan nog zeggen - zoals na de aanslag op Charlie Hebdo hier en daar werd gehoord - 'ze hebben het zelf gezocht'?

Een minuscule druppel hoop in een zee van bloed.

nieuws

cult

zine