Recensie

Michel Houellebecq, Frankrijks wanhoop in bange dagen, is terug met ‘Sérotonine’

2 Michel Houellebecq. © BELGAIMAGE

Het was een hardnekkig gerucht: Michel Houellebecq barst sinds kort van de levensvreugde. Maar dan verscheen Sérotonine (★★★☆☆), zijn zevende roman, waarin diepe tristesse ook nu weer een hoofdrol opeist. Herhaling van zetten of een onmisbaar meesterwerk?

Heeft Michel Houellebecq (°1956) eindelijk het geluk omarmd? Het Franse weekblad Le Nouvel Observateur vroeg het zich onlangs met recht en reden af. Je zou het een anomalie, een anachronisme, ja, zelfs een grap kunnen vinden. Houellebecq, de onversneden pleitbezorger van het pessimisme, de grootleverancier van deprimerende boutades en romans, de onheilsprofeet die na zijn zestigste domweg gelukkig wordt.

Share

Klein geluk schuilt in de humusvariëteiten in de supermarkt, in het dagdromen over vervlogen pijpbeurten of in de ruimhartige consumptie van alcohol en tabak

En toch. Vier maanden geleden liet Frankrijks beroemdste droefsnoet zich gretig betrappen op een hemelsbrede glimlach. Een zeldzaamheid, want meestal moeten we het stellen met een sardonische grijns.

nieuws

cult

zine