Column
Daan Heerma van Voss

De laatste trein roept Bob Dylan

Daan Heerma van Voss is een Nederlands schrijver.

1 Daan Heerma van Voss. © belga

Daar staat hij, geknakte rock-’n-roll­knieën, de microfoonstandaard schuin over de grond slepend, Little Richard-stijl. Zijn gekromde houding vormt een ode aan een muzikaal genre dat al lang niet meer bestaat; het leeft nog slechts voort in de hortende motoriek van deze even fragiele als magische figuur. 

En wat zijn diens eerste woorden van de avond? ‘A worried man with a worried mind, no one in front of me and nothing behind [...] I'm well dressed, waiting on the last train.’ Nu al jaren wacht hij op die laatste trein, nu al jaren klopt hij op hemelpoorten zonder dat iemand opendoet: Mr. Bob Dylan.

Hoe meet je tijd? In jaren, weken, dagen, uren. Je meet de kwantitatieve kant van de tijd, je loopt de radertjes na, controleert of zestig seconden nog altijd een minuut vormen, zoals we ooit hebben afgesproken. De meetbaarheid van tijd is een afspraak, om vat te krijgen op iets onbevattelijks. Want wat tijd echt is, valt niet te controleren of te meten: tijd is permanente verandering.

cult