Column
Daan Heerma van Voss

De enige dieren die nog te vinden zijn in Hongkong, liggen uitgestald in etalages

2 © EPA

Daan Heerma van Voss is een Nederlandse schrijver.

2 © belga

Plaats van handeling: een eersteklascoupé in de ochtendtrein van Kanton naar Hongkong. Ik heb zojuist mijn mond opengesperd om een paar dimsummetjes te verorberen, wanneer mijn geliefde zegt dat er jaarlijks meer mensen sterven door toedoen van een teveel aan voedsel dan dat er sterven door voedselschaarste, en dat dit voor het eerst in de menselijke geschiedenis het geval is.

Ik laat mijn stokjes zakken. “Eet maar door, hoor”, zegt ze zonder haar blik af te wenden van haar boek. Achteraf gezien is dit de eerste poging die Yuval Noah Harari deed om mijn reisje te vergallen.

Share

In Hongkong kan je dankzij de smog nooit tot aan de overkant van het water kijken en kent elke buurt zijn eigen specifieke geur van bederf

Homo deus. De mens als god. Als er één plek op aarde is die deze stelling onderschrijft, is het Hongkong, die afgodstempel die altijd in bedrijf is, waar je dankzij de smog nooit tot aan de overkant van het water kunt kijken en waar elke buurt zijn eigen specifieke geur van bederf kent, of deze nu afkomstig is van een ­lekkende rioolleiding of van het immens populaire, naar fermentatie ruikend doerian-fruit.