Standpunt
Barbara Debusschere

Niemand, ook 'de moslims' niet, heeft geëist om 1 september als eerste schooldag op te offeren

1 Barbara Debusschere. © Tim Dirven

Zouden we het schooljaar niet enkele dagen later starten omdat het Offerfeest dit jaar op 1 september valt? Alleen nog maar de vraag stellen is je wagen in een spervuur van woest getier over ‘onderwerping aan de moslims’ en ‘een schandelijke knieval voor die religie’.

Nochtans zijn de vraag en ook het antwoord nogal banaal. Omdat het Offerfeest dit jaar op 1 september valt en omdat dat een vrijdag is, vroegen enkele directeurs in het katholiek onderwijs zich intern af of het geen optie zou zijn om het schooljaar op maandag 4 september te starten. Want ongeveer een op de tien leerlingen is moslim en zij hebben, net zoals katholieke en joodse kinderen, het recht om op hun feestdag thuis te blijven. 

Sommige scholen zouden daardoor net op dé cruciale onthaaldag halfleeg zijn. Dus suggereerden die directeurs 4 september als eerste schooldag. Tot grote ontzetting van een deel van de goegemeente.

Share

Nu leidt een non-issue tot zoveel gebries dat onderwijsbestuurders vrezen geen enkele discussie meer te kunnen voeren zonder meteen in ofwel het hok ‘moslimknuffelaar’ ofwel het hokje ‘islamofoob’ te worden gejaagd en opgesloten

Nochtans heeft werkelijk niemand, ook ‘de moslims’ niet, geëist om in naam van het Offerfeest de aloude traditie van 1 september als eerste schooldag op te offeren. Heel wat ouders vinden de schoolcarrière van hun kinderen namelijk toch net iets belangrijker dan het feest en zullen hen op 1 september naar school sturen, zo meldt de Moslimexecutieve. 

Bovendien zijn er praktische oplossingen, zoals een pedagogische studiedag, het inlassen van een verlofdag of onthaalactiviteiten op maandag deels herhalen. 

Minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V) is niet van plan het schooljaar later te starten. Net zoals haar socialistische collega Frank Vandenbroucke, geconfronteerd met hetzelfde probleem, dat in 2006 ook niet deed. 

Maar elf jaar later is die al bij al saaie interne kwestie voldoende voor nog maar eens een rondje ‘clash der culturen’.

Mocht er een écht probleem zijn, mocht bijvoorbeeld de Moslimexecutieve eisen dat heel Vlaanderen zijn schoolagenda aanpast, dan zou dat nog enigszins te begrijpen zijn. Nu echter leidt een non-issue tot zoveel gebries dat onderwijsbestuurders vrezen geen enkele discussie meer te kunnen voeren zonder meteen in ofwel het hok ‘moslimknuffelaar’ ofwel het hokje ‘islamofoob’ te worden gejaagd en opgesloten.

En dat is het allerlaatste dat we nu nodig hebben.

Want iedere schooldirecteur of leerkracht die zich moet bezighouden met dekking zoeken voor die blinde polarisatie, kan niet eens beginnen aan de zeer urgente discussie op onze scholen over wat het nu betekent om een Belgische burger en een Belgische moslim te zijn, over wat rechten en plichten zijn en over hoe die twee hokken niet de werkelijkheid weerspiegelen.