Getuigenis

“Ik heb nooit durven tellen hoeveel handen mijn lichaam hebben betast”: een slachtoffer (19) van loverboys getuigt

Een meisje getuigt over haar tijd in instellingen en in de handen van loverboys

Een loverboy wordt vrijgesproken in Antwerpen, vijf klanten van een minderjarig slachtoffer van een tienerpooier gaan ook vrijuit. Aan de poorten van Vlaamse jeugdinstellingen worden meer dan ooit kwetsbare meisjes geronseld en in de prostitutie gedwongen. Een West-Vlaams instellingsmeisje dat vanaf haar 14de in de greep van loverboys zat, getuigt. “Ik heb nooit durven tellen hoeveel handen mijn lichaam hebben betast.”

Eline huppelt ons tegemoet, begroet ons met een stevige omhelzing en begint opgewonden te praten. Ze is blij dat ze haar verhaal kan doen, hapt zenuwachtig naar adem, struikelt over haar woorden omdat ze alles tegelijk wil vertellen. Alles wat ze heeft meegemaakt, gooit ze eruit, rauw en onverbloemd. Over het geweld, het misbruik en de mishandelingen in haar kindertijd, de kille herinnering aan de jeugdinstellingen, weglopen naar een onbekende stad, en hoe ze telkens bij de verkeerde jongens terechtkwam, gewetenloze loverboys die haar in de prostitutie duwden.

nieuws

cult

zine