Visserij

Gekibbel over vis aan grens met noorderburen

1 De Vismijn in Oostende. © Els Verhaeghe

Het is de schuld van de Belgen. Iets anders maak je de Nederlanders niet wijs. Dat er veel minder barbeel, kopvoorn en sneep dan normaal zwemt in de Grensmaas, komt omdat er de afgelopen jaren aan Belgische kant werken zijn uitgevoerd. 

In Het Belang van Limburg lucht Thijs Belgers van het Nederlandse Sportvisserij Limburg zijn hart. "Op plekken waar vroeger 200 tot 300 kilo vis per hectare zat, zwemt nu amper 20 tot 30 kilo", zucht hij. "We vangen alleen nog grote exemplaren. Tussenmaten halen we niet meer boven."

Volgens de Nederlanders zijn de grinddrempels die er aan deze kant van de grens in Grensmaas - een stukje onbevaarbare Maas dat de twee Limburgen van elkaar scheidt - zijn aangelegd, de boosdoener. De bedoeling daarvan was het waterpeil op peil houden en voorkomen dat de Maasvallei uitdroogt.

Maar in Belgisch Limburg pikken ze die verwijten niet. Het probleem is de droogte, niet de grinddrempels, zegt visserijdeskundige Rudi Yseboodt van het Agentschap voor Natuur en Bos. "De Nederlanders hebben ingestemd met de aanleg ervan. Er is gewoon watertekort. De aanhoudende droogte heeft dat probleem versterkt en dat zal nog zo zijn. Gelukkig zijn we aan beide kanten van de Grensmaas on speaking terms om een oplossing te zoeken."

nieuws

cult

zine