Drifters

De CD&V-politicus die een vluchteling opvangt: "Hij zei: 'Homo zijn is verkeerd'. Nu omarmt hij ons"

Drifter #6: Orry Van de Wauwer (29), Antwerps politicus die een Syrische vluchteling opvangt

In de reeks 'Drifters' laten we maandelijks een twintiger aan het woord die naarstig aan zijn of haar droom voorttimmert, maar ook met twijfels wordt geconfronteerd. Drifter #6: Orry Van de Wauwer (29), Antwerps CD&V-politicus die een Syrische vluchteling opvangt.

Hoe Valerie Van Peel (N-VA) heeft getuigd over het seksueel misbruikt worden als kind, Kristof Calvo (Groen) over de partijgrenzen heen zijn Millennial Meet Up in elkaar heeft gebokst en Bart Somers (Open Vld) als 's werelds beste burgemeester Mechelen verbindt: ze krijgen er langs alle kanten lof voor toegezwaaid.

Ook Orry Van de Wauwer wil politiek begeesteren. Nu werkt Orry nog op de CD&V-communicatiedienst, vanaf september zetelt hij in het Vlaams Parlement als opvolger van Caroline Bastiaens. In 'Wir schaffen das nicht'-tijden vangt Orry al anderhalf jaar lang de Syrische vluchteling Adel op. Even heeft hij ook onderdak geboden aan Jumaa, maar die is naar het Verenigd Koninkrijk getrokken.

"Herinner je je de horrorzomer van 2015? Dagelijks is er wel een vluchtelingenboot gekapseisd. Beelden van aangespoelde lichamen hebben me getriggerd om in actie te komen", zegt Orry. "Een Arabisch sprekende vriend en ik hebben toen kleding ingezameld en zijn naar Calais gereden om die aan hulporganisaties te geven. Op de eerste avond leerden we Jumaa en Issa kennen. De twee broers, die voor de oorlog in Syrië gevlucht waren, vielen ons meteen op door hun joie de vivre."

Orry Van de Wauwer. ©Damon De Backer

De dag nadien is Orry met een tweede lading spullen naar de 'jungle' gereden. Toevallig liep hij Issa opnieuw tegen het lijf. "Hij was volledig teneergeslagen. 's Nachts hadden Jumaa en hij geprobeerd om over de metershoge hekkens van de haven van Calais te klimmen en zo op de trein naar Dover te geraken. Jumaa droeg een ring en was met zijn vinger aan het hek blijven steken. Issa had geen idee waar zijn broertje nu was, enkel dat hij zwaargewond was. Meteen ben ik alle ziekenhuizen in de buurt gaan afrijden om te vragen of Jumaa was binnengebracht. Bij het tweede hospitaal had ik prijs: Jumaa had twee operaties ondergaan en stelde het goed."

"In die periode heb ik Adel in de 'jungle' leren kennen", vervolgt Orry. "Hij sprak uitstekend Engels en vergezelde mij steeds naar het ziekenhuis om met Jumaa te kunnen communiceren. Tot vier keer per week ben ik ‘s avonds na mijn werk naar Calais gereden."

Een maand na zijn val werd Jumaa uit het ziekenhuis ontslagen. "Hij had echter nog steeds medische begeleiding nodig. Ik wist dat hij die in het kamp niet zou krijgen. Het is toen dat ik heb voorgesteld om een tijdje bij mij in Antwerpen te komen wonen. Aan Adel heb ik dezelfde vraag gesteld; door een longontsteking was ook hij er erg aan toe en ik wilde hem bedanken voor het tolken."

Share

'Diversiteit moet je omarmen, niet als een bedreiging zien'

Orry

De twee stemden toe. "Ik had het meeste schrik hoe Adel en Jumaa zouden reageren op mijn lief, een man. Adel had geen problemen met homo's, Jumaa reageerde slecht: homo zijn was verkeerd. Na een tijdje bij ons te wonen is hij echter bijgedraaid. Hij besefte wat ik voor hem heb gedaan en dat mijn geaardheid daar niets aan veranderde. Als ik nu foto's van mijn vriend op Instagram post, is hij de eerste om met hartjesemoji te reageren."

Jumaa is uiteindelijk drie maanden gebleven, nadien is hij terug naar Calais gegaan en zo alsnog in het Verenigd Koninkrijk geraakt, herenigd met zijn broer die bij het begin van de Syrische burgeroorlog al was gevlucht. Adel woont nog steeds bij Orry en is zijn asielaanvraag in België gestart. "Deze periode heeft me geleerd dat culturele verschillen verbleken bij de vele gelijkenissen. Diversiteit moet je omarmen, niet als een bedreiging zien", zegt de jonge politicus.

Elitair

Share

'Vaak krijg ik de opmerking: 'Hoe kan jij als homo geloven?' De Kerk behandelt jou als tweederangsburger'

Orry

Eigenlijk mag het een klein wonder heten dat Orry politiek actief is geworden, mensen uit 'zijn' wereld komen meestal op vetbetaalde managementposities terecht. "Ik ben opgegroeid in Schilde en heb schoolgelopen aan het elitaire Sint-Michielscollege in Schoten. Als je op een verjaardagsfeestje werd uitgenodigd, was de kans groot dat het een poolparty was. En 's zomers was niemand in Schilde te vinden, maar in Knokke."

"Natuurlijk is het verleidelijk om als rotverwende tiener dan te gaan zweven, maar mijn ouders hebben me daarvoor behoed", zegt Orry. "Constant hebben ze mijn broer en ik ingeprent: 'Onze villa is geen evidentie, onze grote tuin en luxueuze reizen evenmin. Dit bestaan is niet evident.' Jarenlang hebben we onze zomervakanties dan ook doorgebracht op een camping nabij de Franse grens. Tussen de caravans kom je alle klassen tegen, het is daar dat ik mijn sociale reflex heb ontwikkeld."

Ook Orry's geloof heeft daarvoor gezorgd, meent hij. "Ik kom uit een katholiek nest, mijn ouders hebben mij lang uit de kinderbijbel voorgelezen. Ik identificeer mezelf als christen en draag naastenliefde hoog in het vaandel. Vaak krijg ik de opmerking: 'Hoe kan jij als homo geloven? Het instituut van de Kerk behandelt jou als tweederangsburger'. Maar voor mij is het eenvoudig: geloof is meer dan de verschrikkelijke Kerk en haar riten. Een pater zei mij ooit: 'Als je wil weten of iemand gelovig is, moet je maar één vraag stellen: bid jij?' Dat doe ik. Mijn geloof is mijn hoop dat er iets meer is."

Orry Van de Wauwer en Adel. ©Damon De Backer

Het noorden kwijt

Share

'Politiek is altijd conflict opzoeken, maar er is een verschil om die slag binnen de politieke arena uit te vechten of op de kap van hele gemeenschappen'

Orry

Op zijn zeventiende is Orry in de lokale politiek gestapt. Hij heeft toen voor de christendemocraten gekozen: "Ik ben met het toenmalige VLD en CD&V gaan praten, die laatste heeft me het meest gecharmeerd. CD&V had het over sociale huisvesting, Open Vld over golfterreinen. In 2010 kwam ik in de gemeenteraad. Sp.a en Groen? Die zijn nooit in the picture geraakt, op lokaal vlak stellen ze in rechts bastion Schilde niets voor. Het christendemocratische centrumverhaal ligt mij gewoon het best, al zal ik niet ontkennen dat ik heel wat raakvlakken met links heb."

Gelijke kansen en diversiteit vindt Orry belangrijk. "Mijn vriend en ik hebben een kinderwens en dan wil ik dat dat bengeltje in een hyperdiverse stad als Antwerpen opgroeit", zegt de CD&V'er. "Ik wil dat mijn kind diversiteit beleeft. Dat hij of zij in een school opgroeit waar het de normaalste zaak van de wereld is om twee papa’s te hebben of om over twee culturen heen te spelen. In blank Schilde heb ik dat nooit ervaren, ik beschouw dat nog steeds als een groot gemis."

Adel. ©Damon De Backer

In de politiek is een parler-vrai geslopen die het multiculturalisme verfoeit. "Politiek is altijd conflict opzoeken, maar er is een verschil om die slag binnen de politieke arena uit te vechten of op de kap van hele gemeenschappen. Vaak wordt gezegd 'de politiek moet de problemen benoemen', maar volgens mij moeten we eindelijk voor oplossingen durven gaan. Dat zou pas dapper zijn. CD&V wil zo aan politiek doen."

Is dat zo? Joël De Ceulaer, senior writer van deze krant, heeft het vorige maand zo geformuleerd: "Als Kamerlid Nahima Lanjri tegen haar zin een wrange vreemdelingenwet stemt, Vlaams minister van Onderwijs Hilde Crevits fel uithaalt naar ‘allochtone ouders’ en voorzitter Wouter Beke begint te preken over ‘de Vlaamse identiteit’, dan dringt de conclusie zich op: ook de christendemocraten zijn het noorden kwijt."

"Ik vond het vreemd dat Beke zo sterk die Vlaamse identiteit benadrukte, maar an sich is hij niet van de partijlijn afgeweken. Het is belangrijk om onze waarden en normen te verdedigen, omdat die net diversiteit mogelijk maken. Maar dat doe je dus niet door jezelf af te schermen of mensen te beoordelen op hun afkomst", zegt Orry daarover. "Crevits had wel moeten spreken over een probleem bij de 'lagere sociale klassen'. Dat is breder en minder stigmatiserend."

In september moet Orry het waarmaken in het Vlaams parlement en hij maakt zich geen illusies: "Als jonge parlementair zal ik soms moeite hebben om de fractie te volgen. Maar laat het maar op mij afkomen: politiek is mijn passie, tegen de stroom in zwemmen mijn drijfveer."

zine