reportage

Bootje varen in Gent: vree wijs

Meer en meer mensen ontdekken de geneugten van het watertoerisme in Gent

Bezoekers van OdeGand palmen vandaag de Gentse binnenwateren in, maar ook op andere dagen wordt het er almaar drukker op de rivieren en kanalen. Onze reporter sprong in z’n kano en brengt verslag uit van op het water. "Dit is één van de weinige steden waar je naar het hart van de stad kunt varen."

Het grootste comfort in mijn leven is dat de Leie op vijf minuten wandelen van mijn deur stroomt. Ik zet mijn kano op wieltjes, rol hem naar het water en kan kiezen: op naar de natuur van Drongen en Afsnee, of toch maar het historische Gent?

Op weg naar de middeleeuwse Kuip van Gent kruis ik één kajakker, ter hoogte van de Bijloke drijft een gids een kudde senioren in een toeristenboot. Verder heb ik het water voor mij alleen. Afgelopen zomer is het anders geweest. Huursloepen, jachten, toeristenbootjes, kano’s, stand-up paddlers (SUP) moesten zich soms langs elkaar wringen. Het wordt enkel erger: steeds meer mensen in mijn omgeving overwegen een bootje aan te kopen.

Wanneer ik de kruising van de Coupure en de Leie nader, vertrekken twee bootjes uit de Minerva-haven. De witte sloepen zijn populair omdat je er geen vaarbrevet voor nodig hebt. Eigenaar Andy De Kegel (40) was zelf waterliefhebber en maakte van zijn passie zijn beroep. “En nu heb ik geen tijd meer om zelf te varen”, lacht hij.

Het is zijn aanvoelen dat het Gentse water populairder wordt. “Meer en meer mensen leren het watertoerisme kennen”, zegt De Kegel, die opmerkt dat het drukker en drukker wordt. “Er zijn ook meer kajakkers dan vroeger. Jammer genoeg beseffen die vaak niet dat ze niet zichtbaar zijn in het donker en dat ze een reddingsvest moeten dragen.”

Een blik in mijn kano leert dat ik mijn eigen reddingsvest thuis vergeten ben, ik maak me snel uit de voeten. Aan de Gras- en Korenlei, ooit de haven van Gent, meren toeristenbootjes voortdurend af en aan. Dit is het hart van het Gentse watertoerisme.

7 © Wouter Van Vooren

Sinds deze zomer kun je ook kajaks huren bij Hostel Uppelink op de Korenlei. Twee Duitse jongemannen wagen zich aan een tochtje, het is hun allereerste ervaring in een kajak. De ene vaart haast tegen een ponton van OdeGand, de andere vraagt aan een Gentse jongeling: “Kun je mijn boot even vasthouden?” Met doodsverachting wurmt hij zich in de kajak, ik vrees calamiteiten, maar hij slaagt erin niet te verzuipen. De twee houden hun peddel omgekeerd vast en een interview op het water zal niet lukken, want ze hebben al hun concentratie nodig om niet om te slaan.

“De meeste gasten reageren superpositief”, zegt Katrien Sas van Uppelink. “Maar de helft van onze klanten zijn Gentenaars. Zij reserveren vaak een kajak als ze weten dat het mooi weer wordt. We hebben veertien boten, soms zijn er gewoon geen meer beschikbaar.”

Nuchter zijn

Nicolas Van Herzele (25) vaart in zijn eigen bootje, een opblaasbare kajak uit de Decathlon. “Ik heb die drie weken geleden gekocht omdat ik als loodgieter de pomp van een fontein moest herstellen”, grijnst hij. “Ik ben van plan er een hobby van te maken. De stad ziet er helemaal anders uit, plots ontdek je dat er ook sluizen zijn.”

7 © Wouter Van Vooren

In zijn boot heeft hij een vriendin meegenomen, Anneleen Van Pamel (20). Ze peddelen elk met één helft van een kajakpeddel. Een beetje onhandig, maar dat deert niet, want het belangrijkste is dat ze blikjes bier aan boord hebben.

Mag dat wel? “Dat is geen overtreding”, stelt Yves Van den Hende, hoofdinspecteur van de Gentse scheepvaartpolitie. “Wel moet je nuchter zijn als je een boot bestuurt, volgens dezelfde normen die gelden op de openbare weg. Wie positief blaast, kan een vaarverbod krijgen van zes uur, eventueel met een inhouding van het vaartuig erbij. Maar wij stellen zelden problemen vast.”

Wat de scheepvaartpolitie vooral opvalt op het Gentse water, is dat de diversiteit toeneemt. “Opblaasboten, kajaks, SUP’ers, noem maar op”, zegt Van den Hende. “Er is dag en nacht beweging op het water. In tegenstelling tot Brugge heeft het Gentse water een openbaar karakter. Toch is het aantal incidenten bijna tot nul herleid.”

De restauratie van het Gravensteen is onlangs afgerond, de burcht staat weer met haar voeten in het water en ik kan het niet laten eens te passeren. Daarna begin ik de terugweg naar mijn thuishaven. Onderweg passeer ik een vlot met zes jonge gasten aan boord, een drijvend terras dat zo traag vaart dat ik het gemakkelijk voorbijsteek.

“Wijs”, grijnzen de jongens. “We zien Gent eens van de andere kant.” Ze hebben allemaal een pintje vast, behalve piloot Thibaut Sonneville (20). “Dit is leuker dan die toeristenboten”, zegt Adriaan Gol (21). Hij wijst naar het zonnepaneel. “En het is ook ecologischer. Dit gaat geweldig aanslaan in Gent, dat gaat ontploffen.”

Het bedrijfje VlotGent is amper zes weken geleden uit de startblokken geschoten. Zaakvoerder Geert Dekleermaeker was algemeen directeur van een bouwbedrijf, maar heeft het nu over een ander boeg gegooid. “Ik heb ondertussen zes vlotten. Het loopt vlot, dat had ik niet verwacht”, zegt hij.

7 Het is druk op de Gentse binnenwateren, maar binnenkort komt er meer water doordat de Reep weer opengegooid zal worden. © Wouter Van Vooren

Al zijn vlotten varen 100 procent op zonne-energie, de batterij heeft een autonomie van twee uur. “Er is geen geluid en geen geur. Het vlot vaart niet sneller dan vijf per uur, wat je dwingt om tot rust te komen. Door de twee rompen en het grote oppervlak zijn de vlotten heel stabiel, uniek in de Benelux”, zegt Dekleermaeker. “Ik heb het concept gepatenteerd.”

Dekleermaeker, een Brusselaar, kwam acht jaar geleden in Gent wonen. “Brussel is super, maar je moet de juiste plekjes vinden. Gent heeft geen plekken waar je niet wilt zijn. De Leie en het centrum zijn bekend, maar dan heb je ook de Schelde en de Coupure en natuurgebieden als de Bourgoyen. De hele omgeving is heel mooi.”

Ondanks het succes is Dekleermaeker niet meteen van plan zijn vloot uit te breiden. “We raken aan een verzadigingspunt in Gent. We kunnen het kapot maken als we met te veel op ’t water zitten. Ik houd het liever uniek en klein. Als we overdrijven, verbreken we de sfeer”, waarschuwt hij. “OdeGand moet opletten dat het niet het slachtoffer van zijn eigen succes wordt.”

Share

'Nergens anders, in Brugge noch in Antwerpen, is het hart van de stad bereikbaar via het water'

Rudy Van der Ween, watertoerisme Gent

Ik peddel langs een huurjacht dat aangemeerd ligt aan de Lindenlei. Aan de kajuit hangt een grote Nederlandse vlag. Arnold en Thea Den Hollander (beiden 68) zullen OdeGand niet meemaken. “We moeten deze boot maandag al terug in Nieuwpoort krijgen”, zeggen de Nederlanders, die in Genk wonen. Ook zonder het waterfestival genieten ze van Gent. “Het is hier wel een beetje rommelig”, merkt Thea op.

“Er is veel rotzooi, maar de gebouwen zijn prachtig”, knikt Arnold. “Het is een waterstad. Je ziet heel zelden dat je met zo’n boot helemaal tot in het centrum kunt.”

“Nergens anders, in Brugge noch in Antwerpen, is het hart van de stad bereikbaar via het water. Met een eigen vaartuig is dat een unieke belevenis”, bevestigt Rudy Van der Ween, coördinator van het watertoerisme van Stad Gent.

Volgens Van der Ween kent het watertoerisme een hoogtepunt. “Veel meer kan het water niet verdragen”, erkent hij. Maar: binnenkort krijgt Gent een heel stuk water bij, want in oktober starten de werken om de Reep weer open te gooien, zodat Leie en Schelde opnieuw als vanouds samenvloeien aan Portus Ganda. “Die route gaan we promoten, zodat de binnenstad meer ademruimte krijgt.”

Ultieme waterstad

Is het overdreven om Gent de ultieme waterstad te noemen? “Neen, dat is de waarheid”, lacht Van der Ween. “Wij zijn ook soepel. Zolang je vaartuig wettelijk in orde is, je rekening houdt met andere watergebruikers en niet dronken bent, leggen we heel weinig voorwaarden op.”

Op de terugtocht passeer ik weer langs de Minerva-haven. Een meneer kruipt achter het roer van een bootje, de vier dames aan boord kijken op zijn vingers. Tijdens zijn eerste meters beheerst onwennigheid zijn bewegingen en zijn gelaat, maar wanneer hij niet tegen de brug vaart, straalt hij van trots. Hij geeft een beetje gas en hop, alweer heeft iemand zijn hart aan de Leie verloren.

7 © Wouter Van Vooren
7 © Wouter Van Vooren
7 © Wouter Van Vooren

nieuws

cult

zine