Maandag 19/04/2021

ColumnBijzondere bijstand

Wanneer een dodelijk virus zowat alle ziekenhuizen, alle media en ieder gesprek heeft gekaapt, is leven een verzetsdaad geworden

null Beeld Sven Franzen
Beeld Sven Franzen

Lezersvraag van de week:

De winkels zijn open, de straten rijden vol met koerierdiensten, de mens consumeert weer volop. Ik kan me een bestaan zonder de maatregelen niet meer voorstellen, waardoor het lijkt alsof het virus, vaccin of niet, alsnog gewonnen heeft.

Dennis, Deurne

Beste Dennis,

Ik heb even getwijfeld om jouw grief uit te lichten in deze column – het is tenslotte mijn laatste schrijven van het jaar en ik had het liever op een luchtiger manier afgesloten. Maar toen ik jouw mail openklikte, flitste de reactie door mijn kop die de baas van de Australische luchtvaartmaatschappij Qantas had moeten hebben, toen zijn marketingteam hem het plan voor ‘vluchten naar nergens’ voorstelde, van Sydney naar Sydney in 7 uur tijd: deze ­vlieger gaat niet op.

Het zou uiteraard overdreven zijn om te ontkennen dat mijn bestaan niet tot in de kleinste details is aangetast door het virus. Concerten zijn afgelast, cafés gesloten en ik heb een permanente maagzweer door alle afhaalkoffies die ik slurp om toch maar even mijn vrienden en familie te kunnen zien. In de kast in mijn woonkamer is al maanden een volledige lade voorbehouden aan mondmaskers en ­wegwerpfilters, maar bovenop die kast, beste Dennis, prijken maar liefst zeven geboortekaartjes en de Albert Heijn-bonusfolder, omdat het leven nu eenmaal verder kabbelt, zij het tijdelijk binnen de mazen van de maliënkolder die over dat leven gegooid werd om onszelf te beschermen. Een leven waarin ik mij nog steeds meer zorgen maak om het feit dat de tapas die ik uit de koeltoog heb gehaald net niet onder die ‘drie voor vijf euro bonus’ vallen, dan om de neus die boven het mondmasker van de meneer voor me in de rij komt piepen. Dat is niet omdat ik onvoorzichtig en onbedachtzaam ben, wel omdat ik, ondanks alles, nog steeds menselijk ben. En mensen ­houden van bonussen.

Zelfs zij die zich het meeste met corona bezighouden ­vinden een manier om de ziekte niet te laten domineren. Ik volg verpleegsters op Instagram die na hun nachtshift op de Covid-afdeling met hun kat spelen of leuke ­winteroutfits samenstellen. Intensivisten stressen op Twitter over welke chocolade ze best in hun Secret Santa-pakketje steken en ministers overpeinzen bij mijn collega’s wat voor hen hét boek van het jaar was met de sérieux die in de Kamer niet misplaatst zou zijn. Nogmaals Dennis: daar is niets frivools aan. Integendeel. Wanneer een dodelijk virus zowat alle ziekenhuizen, alle media en ieder gesprek heeft gekaapt, is leven een verzetsdaad geworden. De ernst bestrijden met de banaliteit van alledag is niet alleen een copingmechanisme, maar legt ook onze essentie bloot. Pandemie of niet: de Belg zal blijven discussiëren over ‘blad steen schaar’ of ‘schaar steen papier’ en over wat precies de sluitende definitie van een smoske is. We lopen er de kantjes van af en fietsen als ­lullo’s mee voor wielerwedstrijden op de tv - zelfs bij ­heruitzendingen. Eentje blijft geentje, we spelen vals met Monopoly en doen alsof er nooit een ander nummer dan ‘Mia’ is uitgebracht. Dat zijn wij, Dennis. Voor vorst, voor vrijheid, voor recht en ovenhapjes for life.

Deze ziekte heeft ons heel wat afgenomen, maar een aantal dingen zal altijd van ons zijn. En die dingen zullen uiteindelijk, als onkruid tussen de stoeptegels, de bovenhand halen. Om de grote denker en toekomstig Nobelprijswinnaar dr. Ian Malcolm te citeren: life finds a way.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234