Woensdag 16/06/2021

ColumnBijzondere bijstand

Natuurlijk is het vervelend om te zien hoe anderen wél lustig double ­dippen in een gedeelde pot baba ganoush

null Beeld Sven Franzen
Beeld Sven Franzen

Katrin Swartenbroux helpt een lezer met een issue.

Lezersvraag van de week

Ik zie op sociale media steeds meer mensen de coronamaat­regelen aan hun laars lappen en toch afspreken voor feestjes. Ondertussen zit ik al een jaar braaf in mijn kot. Ik begin me een onnozelaar te voelen omdat ik me nog aan die regels hou.

Andrea, Boechout

Beste Andrea,

Helpt het een beetje als ik schrijf dat ik de voorbije weken heel veel mails binnen heb gekregen met gelijkaardig ­sentiment? Weten dat je in dezen niet alleen bent is niet enkel zalvend, het zorgt ook voor de mathematische zekerheid dat jouw inspanningen geen maat voor niets zijn omdat het grootste deel van de bevolking nog steeds zijn best doet. Een zoveelste avond Netflix met je huisgenoten is gewoon heel wat minder Instagramwaardig.

Ik begrijp natuurlijk dat het vervelend is om te zien hoe anderen wel lustig double ­dippen in een gedeelde pot baba ganoush terwijl jij op je terras met een ontsmette ­saladetang natgeregende chips verdeelt over kommetjes voor dezelfde drie vrienden aan wie je niets meer te vertellen hebt, maar zou je het anders ­kunnen?

Jij houdt je niet aan de ­maatregelen voor Marc Van Ranst zijn schone, maar steeds kleiner wordende ogen; jij houdt je aan de maatregelen omdat je voor jezelf hebt ­afgebakend wat kan en niet kan. Een mens is geen eiland, maar een mens komt wel met grenzen. Tijdens deze crisis heeft iedereen voor zichzelf nieuwe grenzen moeten ­opstellen die hen onder meer ­helpen om door sociale situaties te navigeren. Doorgaans maak je voor jezelf een onderscheid tussen zachte en harde grenzen. Zachte grenzen zijn lijnen in het zand die je periferie van wat aanvaardbaar is ­aangeven, maar waar je van jezelf af en toe wel eens buiten mag treden. Een zachte grens ­overtreden is voor mij ­bijvoorbeeld met zes, in plaats van met vier picknicken in het park. Een harde grens zijn muren die je hebt ­opgebouwd waar je ­onmogelijk zonder blutsen en builen kan doorbreken. Binnenshuis zonder ­mondmasker kleurenwiezen met je grootouders. Een joint delen met een vriend. Dansen met onbekenden in een slecht verluchte kelder.

Het probleem dat jij ­ondervindt, beste Andrea, is dat je jezelf hebt gerealiseerd dat ieders grenzen anders ­liggen. Dat mag oneerlijk ­lijken, maar je kan er weinig aan doen. De kans is groot dat als jij zou deelnemen aan de jaloersmakende activiteiten die jouw vrienden op sociale media delen, jij daar helemaal geen genot van zou hebben. Integendeel zelfs. Wie een harde grens overschrijdt, voelt zich achteraf belabberd. Overreden. Alsof je op een zonnige namiddag een ­volledige bak bier hebt ­leeggezopen en het leeggoed vervolgens naar een ­politiepaard hebt gesmeten. Alsof je, welja, eigenhandig met blote schouders door een betonnen muur hebt proberen te ­breken.

Bespaar jezelf dus de kater en de teleurstelling. Zie jouw grenzen niet als dingen die je moet afbreken, maar als ­dingen die je moet ­respec­teren. Ze stippelen je pad uit en ze beschermen jouw ­mentaal en fysiek welzijn. Schilder dus de muren die je voor jezelf hebt opgetrokken in een vrolijke kleur en hang er desnoods vlaggetjes aan in plaats van er oeverloos tegen te stampen.

Geloof me, het laatste wat deze toch al pijnlijke periode nodig heeft, is een gebarsten teennagel.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234