Woensdag 08/07/2020

Wekker

Moeite met opstaan? We testen drie agressieve wekkers – waaronder een die elektrische schokken geeft

Beeld Rein Janssen

Je hebt wekkers die je op een vriendelijke manier helpen waken, je hebt er ook die radicaal anders te werk gaan. Drie van die agressieve wekkers getest.

Kent u van die wekkers die de zonsopgang nabootsen in uw slaapkamer? Waarbij geluiden van stromende beekjes en tsjilpende vogeltjes diepe slapers op een heerlijk zachte manier helpen ontwaken? Het liefst op het lichtste punt in hun slaap, precies zoals moeder natuur zelf het ooit had bedoeld?

Parallel aan de opkomst van yoga, meditatie en biologisch eten staan we het liefst zo “natuurlijk” mogelijk op. Sinds de komst van de Philips Wake-up Light in 2011 is het aanbod aan “natuurlijke” lichtwekkers explosief gestegen. Allerlei apps beloven daarnaast een gezondere nachtrust en een prettiger ontwaken, die naast miljoenen downloads ook kritiek van slaapexperts oogsten om quasi-wetenschappelijke claims.

Net zoals zenmeditatie en biodynamisch bananenbrood niet voor iedereen zijn weggelegd, zijn er genoeg mensen die niet willen of kunnen opstaan van een gesimuleerde zonsopgang of het digitale getsjilp van vogeltjes. Die juist oorverdovend lawaai en discipline in een wekker zoeken. Voor hen zijn steeds meer “agressieve” wekkers verkrijgbaar. De kwaadaardige tweelingbroertjes van de wake-uplights, speciaal voor de mensen die nu al wakker worden met hardrockmuziek, zodat ze zonder gesnooze aan hun ontbijt van spijkers en smeerolie kunnen beginnen.

Is het in tijden van thuiswerken en verdwenen ritmes behulpzaam om extra streng gewekt te worden? De collega’s van De Volkskrant nemen de proef op de som en testen een week lang agressieve wekkers.

Wekker 1: De rijdende wekker

“Speciaal voor zware slapers”, kondigt de website van Clocky aan. De promotievideo toont een slapende vrouw met een rood wekkertje op haar nachtkastje, een wekker met twee grote wielen aan weerszijden. De wekker gaat, zij wil hem uitslaan, maar de klok komt in beweging en rijdt van haar kastje af. Als ze hem in haar deuropening ziet staan, verschijnt er een lach op haar gezicht (hoe geloofwaardig is deze “zware slaper”?) en staat ze op. Vervolgens rijdt de vrolijke wekker over de straten van Parijs, met de vrouw er opgewekt achteraan.

De wekker die wegrijdt.

Clocky is alleen in de Verenigde Staten verkrijgbaar en kost 40 dollar, wij testen de Chinese namaakvariant die je voor 10 tot 25 euro bijvoorbeeld bij Blokker kunt kopen.

De eerste ochtend doet het ding nog redelijk wat het belooft. We schrikken wakker van gepiep – een combinatie tussen een brandalarm en een schattig robotje uit Star Wars. Het motortje van een goedkope speelgoedauto klinkt, gevolgd door een knal op de grond naast het bed. Maar in een verrassende reflexbeweging grijpen we hem vanaf de grond, voordat-ie weg kan rijden. Vaarwel wekker, welkom half uur snoozen.

De volgende ochtend, bij een volgende wekpoging, valt de wekker plat op een van zijn twee grote wielen, en draait hij rechtopstaand rondjes om zijn eigen wielas. Bam, hand op de knop, en we kunnen weer makkelijk een half uur snoozen.

We zouden hem een derde kans kunnen geven, de wekker wat verder van bed zetten zodat hij een kans van wegrijden krijgt. Maar dan kun je net zo goed je telefoon op de gang leggen – of verstoppen onder je bed.

Oordeel: niet snel genoeg om de fanatieke snoozer af te stoppen.

Wekker 2: De ‘bom’

Deze klok “trilt je wakker!”, belooft de website van het Amerikaanse bedrijf Sonic Alert. “Wees niet verrast als je door deze wekker uit je bed springt!” We testen de draadloze versie van de Sonic Bomb (45 euro): een vibrerende schijf die je in je bed legt, deels bedoeld voor doven en slechthorenden. We kiezen in de app voor het trilritme “SOS” en zetten de trilkracht op maximaal. Als een tijdbom geeft de app voor het slapengaan aan wanneer de bom zal afgaan: over zeven uur en dertig minuten.

De Sonic Bomb, een vibrerende schijf die je in je bed legt.

Rustig in slaap vallen is het niet, met een “bom” onder je kussen. Maar het ontwaken blijkt verrassend vreedzaam. Waar de schudschijf op een bureau een schrikbarend trillingenfestijn veroorzaakt, voelt hij in bed niet veel heftiger dan een vibrerende telefoon. Prima manier van wakker worden – samen met het brandalarm dat uit de iPhone schalt – maar zodra de schijf is uitgedrukt, kan het snoozen beginnen. “Uw sonische bom is gedetoneerd”, zegt de app stoer, maar “uit bed springen” is dit niet.

Oordeel: De bom is voor de ware snoozer te makkelijk te ontmantelen, voor de rest een prima wekker.

Wekker 3: De schokband

Dan de Pavlok (165 euro). Het concept is simpel: een polsband die je als een horloge draagt, maar dan aan de binnenkant van je pols, omdat je huid daar gevoeliger is voor elektrische schokken. De polsband kan trillen, piepen en “zappen”. Het voltage ligt ver onder het wettelijke toegestane maximum, verzekert het bedrijf, en zou geen gezondheidsrisico vormen. Een schok zou een prima manier van opstaan zijn: de “adrenalinerush” helpt zelfs “tegen een ochtendhumeur”, lezen we in de wekinstellingen in de app. Je kunt daar de schoksterkte zelf kiezen: van 10 tot 100 procent. Kijkend naar de zachtaardige eerdere wekkers kiezen we voor 100.

De Pavlok, een polsband die kan trillen, piepen en “zappen”.Beeld Pavlok

“Dzzz.” “Dzzz.” “Dzzz.” Het is half negen ’s ochtends, de polsband trilt drie keer, stopt dan. Na een paar seconden stilte piept hij nog drie keer, dan is het weer stil. “Tsj!” Eén flinke schok – iets milder dan schrikdraad op een weiland – giert door onze pols. Dat wekt inderdaad wel – alle zin om te snoozen is verdwenen. Al is het maar omdat je kunt instellen dat het indrukken van de snoozeknop je nóg een schok geeft. “Dzzz.” “Dzzz.” “Dzzz”, begint de polsband weer. “Doe jumping jacks om de wekker uit te zetten”, leest het telefoonscherm. “Piep, piep...” Het is één over half negen, en we springen naast het bed met waaiende armen, hopend een volgende schok voor te zijn.

Oordeel: de absolute winnaar, hier is geen snoozer tegen opgewassen.

(Bonus)wekker 4: De fietspompwekker

Wekker uitzetten? Dan eerst 45 keer pompen op een fietspomp. Die uitvinding komt van Ivar Bakker (31), een Amsterdamse consultant die lange tijd grote moeite had met opstaan. Hij leed aan “slaaptraagheid”, ontdekte hij na een speurtocht op het internet. Het kwartje viel toen hij op televisie zag hoe iemand elke ochtend squats maakte. Een fietspompwekker was zijn gedroomde ochtendredmiddel. 

Al vijf jaar staat Bakker elke ochtend op met 45 pumps op een fietspomp, door hemzelf voorzien van twee elektrische magneetjes. Bij elk contact – bij elke pomp – stuurt die een signaaltje naar een chip met opensourcesoftware in een dichtgetapte schoenendoos. De schoenendoos is verbonden aan een oude wake-uplight. Na 45 keer pompen stopt de wekker.

Nu – om kwart over acht ’s ochtends – vult het geluid van een digitaal krakerig stromend beekje onze slaapkamer. Niet onaangenaam, maar zeker ook niet aangenaam. We komen uit bed en beginnen te pompen. Zodra de wekker stopt, hebben we inderdaad geen zin meer om terug in bed te kruipen.

Bakkers wekker is (nog) niet te koop. “Vijf jaar geleden deed ik mee aan een ondernemerswedstrijd, maar uiteindelijk bleek het te veel gedoe om zo’n apparaat echt op de markt te brengen.” Wie moeilijk opstaat en geen gebrek aan zelfdiscipline heeft, tipt Bakker, kan alsnog een “analoge” fietspomp naast zijn of haar bed zetten.

Tekening van Bakkers fietspompwekker (door Niels Huneker).Beeld Ivar Bakker
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234