Donderdag 30/06/2022
Mark Coenen. Beeld DM
Mark Coenen.Beeld DM

Het laatste woordMark Coenen

Laatste woorden kunnen soms lelijk tegenvallen

Columnist Mark Coenen biedt een eigenwijze kijk op de wereld.

Mark Coenen

De aandachtige lezer heeft gemerkt dat de kansel van waarop ik u mag toespreken in de krant een naam heeft gekregen. Ik wil de goede intenties van de nieuwe hoofdredactie, die ik van hieruit nogmaals bijzonder proficiat, een ruimere bedrijfswagen en een torenhoge oplage wens niet in twijfel trekken, maar eerlijk is eerlijk: ik had zelf gepleit voor Het Rode Hoekje. Ik kon eventueel, als dat een brug te ver was en bescheiden als ik ben, ook leven met De Absolute Waarheid. “Waarom niet Het Orakel?”, stelde ik vervolgens argeloos voor.

De nieuwe leiding wilde echter meteen laten zien wie echt de baas is en noemde de column na een nachtelijke sessie Het Laatste Woord. En daarmee basta, riep er nog eentje naar het schijnt, maar dat heb ik van horen zeggen want ik was er niet bij.

Ik ben uiteindelijk verguld met de nieuwe naam, want het is leuk in de krant iets te hebben wat je in het echte leven ook maar kent van horen zeggen.

Meestal begint iedereen rond mij zuchtend met zijn ogen te draaien en te roepen dat ik weer overdrijf als ik met een geniaal geformuleerde conclusie een familiale discussie wil beslechten. Waarna ik mij mokkend terugtrek, de afwas aan de anderen overlatend.

Mijn vrouw, de kinderen, de buren, de honden en zowat iedereen in een straal van 50 kilometer rond mij vinden mijn gedrag een staaltje van kleinzerige passieve dominantie, maar zij dwalen en begrijpen er niets, maar dan ook helemaal níéts van.

Ik denk bij laatste woorden ook weleens aan sterfbedden, waarrond treurende erfgenamen zich geschaard hebben, dikwijls in de hoop dat de toekomstige aflijvige het niet te lang meer zal trekken, zeker als hij een gezegende leeftijd heeft. Want iedereen gaat dood en vooruit met de geit.

“Wat zeg je, opa?” vragen de bezorgde bezoekers telkens er weer onverstaanbaar gemompel opstijgt vanuit het ziekbed, want het zouden eens zijn laatste woorden kunnen zijn en die wil je toch niet missen? Dat kan soms lelijk tegenvallen.

Ik zou ze de kost niet willen geven, de mensen die iets hadden voorbereid voor hun laatste woorden, maar die de geschiedenis ingaan met voorlaatste woorden. “De soep van gisteren was opgewarmde kattenpis”, “Die Koen Wauters moet eens stoppen met zijn haar te verven” en “Trek eens aan mijn vinger” zijn gekende en betreurenswaardige voorbeelden van laatste woorden.

“Laatste woorden,” sprak Karl Marx, die ook op zijn doodsbed bijzonder stuurs kon kijken, “zijn voor dwazen die nog niet genoeg hebben gezegd.” Ik voel mij geheel aangesproken.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234