Donderdag 08/12/2022

ReportageNudistencamping

Ik ben me hyperbewust van hoe ik eruitzie, en ik ging op vakantie op een naaktcamping

null Beeld Alamy Stock Photo
Beeld Alamy Stock Photo

Naturisme haalt de mooimaakfilters van je lijf en leden, zeggen liefhebbers van naaktrecreatie. Dat wil journalist Haroon Ali ook wel, dus trok hij naar een naturistenresort. ‘Naturisme geneest niet al je onzekerheden, maar het is een goede remedie tegen het perfecte plaatje.’

Haroon Ali

Op de eerste ochtend hik ik er nog tegenaan. Ik ben naakt opgestaan, maar in deze bungalow ziet niemand me. Het doel is om de rest van Riva Bella te ontdekken, een naturistenresort op Corsica. Ik zet een kop koffie, drink die op de veranda en zie door het ­struikgewas de zee lonken. De ochtendzon ­verwarmt mijn huid en ik voel een briesje over mijn hele lichaam. Ik sta weer op, pak een badlaken en hang dat over één schouder, zodat de stof net voor mijn geslachtsdelen valt. Ik loop het huisje uit, langs een geklede klusjesman die een paadje schoonveegt. Hij zegt ‘Bonjour’ maar kijkt me niet aan. Ik stap door het zand, leg mijn handdoek op een strandstoel en wandel de zee in. Het frisse water stroomt langs mijn billen en tussen mijn benen door. Ik heb wel eerder naakt gezwommen, maar ik wil leren hoe ik me ook aan land wat beter op mijn gemak kan voelen in mijn blootje.

Riva Bella opende in 1964 en is daarmee een van de oudste naturistencampings op Corsica. Hij wordt gerund door Marie Claire Gaddoni (62), een dochter van de oprichters. Zij maakte er een toegankelijker resort van. Alleen op het strand moet je naakt zijn. In het restaurant is kleding juist verplicht, vertelde Gaddoni tijdens het inchecken. Op alle andere plekken moet je het zelf weten. ­“Naturisme is heel bevrijdend, je komt zo sneller in de vakantiesfeer. Er zijn wel oudere gasten die klagen dat er mensen gekleed rondlopen, maar als je mensen iets oplegt, voelt het niet natuurlijk. Op andere campings moet je je kleren achterlaten bij de receptie en de hele vakantie bloot zijn. Wij zijn wat relaxter.” Kinderen die met hun ouders op vakantie zijn, mogen ook hun zwemkleding aanhouden. ­“Omdat ze mee moeten. Maar ­iedereen die hier zelf naartoe komt, moet naakt zijn op het strand.”

Freikörperkultur

Nudisme betekent simpelweg geen kleren dragen, maar naturisme draait meer om gezamenlijk naakt zijn. In de westerse wereld wordt al eeuwen bloot gerecreëerd, vaak in combinatie met sport en sauna. Het is lastig om te zeggen wanneer naturisme als levensstijl precies begon, maar in 1891 werd The Fellowship of the Naked Trust opgericht in Brits-Indië, wat voor zover bekend de eerste echte ­naturistenclub was. Rond die tijd ontstond in ­Duitsland ook de ­Freikörperkultur of vrije lichaamscultuur, en kreeg naturisme een diepere, meer filosofische lading, waarbij de relatie tussen mens en natuur steeds meer centraal kwam te staan. De ­International Naturist Federation komt sinds 1951 op voor liefhebbers en hun belangen.

In het strandrestaurant van Riva Bella maak ik kennis met de Vlaamse Maria (77), die hier al meer dan veertig jaar komt. Ze zit met een glas witte wijn aan de bar, gekleed in een zomerse kaftan. Sinds haar pensioen verblijft ze hier drie maanden per jaar in haar eigen caravan. Haar zoon komt ook met zijn gezin. Er zijn kennelijk meer families die hier met drie of soms vier generaties vakantie vieren en deze traditie aan elkaar doorgeven. Wat betekent naturisme voor Maria? “Vrijheid, en eerbied voor het lichaam”, zegt ze met een brede glimlach. “Er lopen allerlei soorten mensen en lichamen rond, van jong tot oud. Als naturist zie je wel, maar je kijkt niet. Mensen schamen zich niet voor hun lijf, ook als dat door ouderdom verandert. Niemand is perfect, maar dat geeft juist een goed gevoel.”

null Beeld Alamy Stock Photo
Beeld Alamy Stock Photo

Geen schaamte, zegt Maria. Maar daar worstel ik wél mee. Ik groeide op in een islamitisch gezin, dus vanaf de kleuterjaren moesten mijn zusje en ik in het openbaar onze zwemkleding aanhouden. Je dient je edele delen te allen tijde te bedekken, dus ik heb mijn ouders ook nooit naakt de douche in of uit zien lopen. Ik leerde onbewust een preutsheid aan, alsof een bloot lichaam iets is om je voor te schamen. Sinds mijn puberteit werd mijn gewicht ook een ding. Ik kwam op de middelbare school veel aan, en raakte alles weer kwijt als twintiger. Maar na mijn dertigste kwam er steeds een kilootje bij, en tijdens de pandemie nog wat meer. Ik sport graag, maar niet constant. Ik heb ook niet de juiste genen voor een strak lijf. En ik hou te veel van wijn en kaas. Ik ben dus vrij stevig, maar compenseer dat met een leuke kop en wat charme – is mij verteld. Ik ben blij dat ik gezond ben en niks mankeer, maar als je vraagt of ik blij ben met mijn lijf? Nee, niet echt. Kan naturisme dat ­veranderen?

Als homoman loop ik rond in een scene die geobsedeerd is door looks en jeugdigheid. Nu maakt de moderne heteroman daarin al jaren een inhaalslag: hij sport meer, kleedt zich modieuzer en is net zo ijdel. Maar in de gayscene ligt de lat hoger. “Straight thin is gay fat”, zo luidt een bekende ‘grap’. Op datingapps als Grindr kun je het schudden zonder een afgetraind lijf met sixpack. Het draait daar om kille statistieken: lengte, gewicht, penisgrootte. Ik voldoe niet aan de standaarden van opgepompte, gladgeschoren en vaak oppervlakkige Muscle Mary’s. Gays hebben een kortere houdbaarheidsdatum. Voor sommigen is iemand boven de 30 al oud. Ik heb me daar in het flirten nooit door laten tegenhouden, en heb op seksueel vlak weinig remmingen. Toch ben ik me vaak hyperbewust van hoe ik eruitzie, en kan daar op een mindere dag echt mee zitten.

Met deze bagage stap ik de spa van het resort binnen, waar ik enkele behandelingen zal uitproberen. “U mag kiezen: u kunt als naturist, of u houdt uw zwemkleding aan”, zegt de receptionist. Ik ga voor de naturisten­ervaring. Ook hier voelt dat normaal, als ik naakt in een zwembad vol zeewater stap, waar fonteinen en ­watervallen afzonderlijke lichaams­delen masseren. Ik heb ook vaker naakt in een stoombad gezeten. Maar als een medewerker de cabine binnenkomt, mijn lichaam begint te scrubben en me vervolgens insmeert met klei, geneer ik me enorm. Ze smeert de emulsie over mijn hele lichaam, knijpt in mijn buik, mijn billen en de binnenkant van mijn bovenbenen. Daar lig ik dan, met mijn blote piemel. Ze is een onverschrokken professional, en toch vraag ik me af hoe zij naar mijn lichaam kijkt. Ik ben ook blij dat ik homo ben, en dus niet opgewonden word van deze intieme ervaring.

Geobsedeerd

Na afloop denk ik nog na over mijn associatie met seks. Misschien is het omdat ik gay ben, en dus sauna’s heb bezocht waar seks is toegestaan. ­Homo’s spoken van alles uit in de ­fitness. Maar ik heb ook een andere theorie. Iedereen van mijn generatie (en jonger) is opgegroeid in een beeldcultuur waarin het naakte lichaam wordt geseksualiseerd. We hebben al vanaf jonge leeftijd toegang tot gratis porno. Ik denk dan ook aan realityseries als Temptation Island en Love Island, waarin seksuele losbandigheid wordt aangemoedigd en redelijk expliciet wordt getoond. We worden daarnaast doodgegooid met seksueel suggestieve advertenties. Daar zijn ook influencers bij gekomen, die steeds verder gaan in het tonen van hun seksualiteit – alles voor de likes en de euro’s. Het is dus niet zo gek dat ik bij naakte lichamen vaak aan seks denk, en met mij vele anderen.

Swingers

Die vooroordelen zijn er ook over naturisme. Vrienden denken dat ik op een camping vol swingers zit, die allemaal uit zijn op een orgie. De ouderen in Riva Bella verzekeren me dat er niets seksueels is aan naaktrecreatie, maar ik wil weten hoe jongere naturisten denken over dit soort vooroordelen. Dus maak ik een afspraak met het Vlaamse koppel Nick De Corte (40) en Lins Van Wambeke (35), die bloggen en vloggen over naturisme onder de naam Naked Wanderings, en de gids Alles uit! schreven. Ze reizen fulltime en slapen bijna altijd op naturistencampings. Ze zeggen dat de sfeer daar gemoedelijker is, en dat je meer ruimte en rust hebt. “Naturisten geven elkaar de ruimte om zichzelf te zijn”, zegt Van Wambeke. “En je hoeft nooit na te denken over wat je aantrekt en hoe je erbij loopt, wat als vrouw fijn is. Je kunt je aandacht op leukere dingen richten.”

Hoe definiëren zij naturisme? Voor Van Wambeke draait het vooral om waarden waarnaar je kunt leven. “Respect voor jezelf, respect voor een ander en respect voor de omgeving.” Waarden waar ieder mens aan zou moeten bijdragen. “Of je nu vegetariër bent of niet. Of je nu kleren aanhebt of niet.” Het koppel wil dus ook niet constant of koste wat het kost bloot zijn. “Er zijn naturisten die een kledingkast bij de voordeur hebben staan en die binnenshuis altijd bloot zijn”, zegt De Corte. “Maar wij zijn niet bloot om het bloot zijn. Als het mooi weer is, zijn we liever naakt. Als het frisser is, trekken we kleren aan. We zetten de thermometer niet drie graden hoger.” Van Wambeke: “We gaan ook niet dwangmatig op zoek naar een plek waar we vijf minuten onze kleren kunnen uittrekken. Maar we zwemmen niet meer met zwemkleding. Mij krijgen ze nooit meer in een bikini.”

De twee volgen op de voet hoe er in de media en in hun eigen omgeving over naturisme wordt gesproken. Men denkt te vaak dat naturisme iets voor ouderen is, een hippiehobby die ze meenamen uit de jaren zestig en zeventig. “Deze diehards komen ook vaker aan het woord in reportages”, zegt De Corte. Terwijl er dus ook veel jongvolwassenen zijn die graag naakt vakantie vieren, maar voor wie het geen levensstijl is. “Als je deze groep wilt aanspreken, moet je als camping met je tijd meegaan en modernere faciliteiten bieden”, zegt Van Wambeke. “Jonge mensen trek je niet aan met een jaarlijks petanquetoernooi, die willen meer.”

Nieuwe preutsheid

Over mijn generatie (en jonger) doen tegenstrijdige verhalen de ronde. Enerzijds zijn we oversekst door alle beelden die op ons afkomen. Maar er wordt ook gesproken over een ‘nieuwe preutsheid’, omdat vrouwen niet meer topless zonnen en mannen na het sporten in hun onderbroek douchen. Dat zou deels te wijten zijn aan sociale media, die ons een rotgevoel over onszelf geven. We zijn ook bang dat iemand ons stiekem vastlegt en die beelden deelt. We leven in een wereld van zien en gezien worden, waardoor je zou kunnen dichtklappen. Maar de reisbloggers denken dat het wel meevalt met onze preutsheid. Van Wambeke: “Als we mensen naakt willen fotograferen voor onze kanalen, merken we juist dat twintigers relaxter zijn dan ouderen, ook als we benadrukken dat dit online te zien is.”

In de film ‘The Nudist Story’ uit 1960 erft een jonge vrouw een nudistenkamp. Eerst vindt ze het verschrikkelijk, maar het duurt niet lang of ze wordt verliefd op deze plek.  Beeld Alamy Stock Photo
In de film ‘The Nudist Story’ uit 1960 erft een jonge vrouw een nudistenkamp. Eerst vindt ze het verschrikkelijk, maar het duurt niet lang of ze wordt verliefd op deze plek.Beeld Alamy Stock Photo

Zij ziet juist een tegenovergestelde trend. “Ik denk dat het nu veel meer gaat over bodypositivity dan over het seksualiseren van naakt. We worden meer dan ooit bloot­gesteld aan perfecte lichamen, met al die filters. Er wordt je constant voorgeschreven hoe je eruit moet zien en hoe je je moet gedragen. Vroeger zag je dat alleen op tv en op billboards, maar met sociale media is het constant in your face.” Naturisme neemt die filters weg. Je ziet weer uiteenlopende, alledaagse lichamen, met prachtige imperfecties. Van Wambeke: “Het is moeilijk om uit te leggen, maar juist door je kleren uit te doen, ga je jezelf meer accepteren.”

Die gedachte wordt ondersteund door de Britse sociaal-­psycholoog Keon West. Hij deed in 2018 onderzoek naar naturisme en ontdekte dat mensen hierdoor een positiever lichaamsbeeld en groter zelfvertrouwen kregen. Dat klinkt logisch: naakt zijn we immers allemaal gelijk. Naturisten zouden daarom tevredener zijn over hun leven. Daar wil ik ook aan werken. Na de eerste zonovergoten dag op het strand en de spabehandeling wil ik wat meer één worden met de natuur.

Riva Bella is een uitgestrekt resort, met een meertje in het hart. Ik loop eromheen, voorbij het campingwinkeltje, vooralsnog gekleed. Het is midden op de dag, dus ik begin flink te zweten en trek mijn T-shirt uit – wat ik niet snel doe in het openbaar. Ik loop een omheind terrein op, waar kippen, zwijnen en zelfs lama’s rondlopen. Ik ga een heuvel op, met uitzicht op de bergen van Corsica. Er is niemand in de buurt, dus ik trek ook mijn korte broek uit en loop naakt verder langs de hoge dennenbomen. Ik wil me vrij voelen, maar er komen vliegen op mijn bezwete huid af. Ook voelt het wat knullig om alleen sneakers en een rugzak te dragen en verder niks. Ik hou het even vol, maar op de terugweg trek ik weer mijn broek aan.

Krokante huiden

Ik kijk met enige jaloezie naar de ervaren naturisten in het resort, met hun hevig gebruinde, bijna krokante huiden. Zij voelen zich écht vrij. Zij maken zich niet druk om vetrollen en doen zelfs naakt yoga op het strand, in allerlei onflatteuze houdingen. Er komen vooral Fransen op Corsica, ik hoor oude bekenden met elkaar babbelen en lachen. Mijn Frans is belabberd, maar er is ook iets anders wat me tegenhoudt. Naakt durf ik anderen niet aan te spreken, dat doe ik alleen gekleed in het restaurant. Op het strand lig ik in mijn eentje een boek te lezen, en neem af en toe een duik. Ook mijn twee nieuwe Nederlandse vriendinnen zie ik alleen in het restaurant, met onze kleren aan. Ik kan denk ik alleen naakt recreëren met mijn partner, maar die vond het te spannend en bleef thuis. De vrienden die meewilden, wilde ik er niet bij. En ik begrijp niet zo goed waarom.

“Alles is een stap”, zegt blogger Lins Van Wambeke. “Naakt rondwandelen is voor velen een grote stap. Maar je hoeft niet gelijk van nul naar honderd. Wij zijn geen fan van regels en verplichtingen. Iedereen moet doen waar hij zich goed bij voelt.” Ik moet er bijvoorbeeld niet aan denken om naakt te dineren, met mijn billen op een plakkerige stoel. Maar het naturistenkoppel wil wel graag bloot dineren als het warm is. “Begrip moet twee kanten op werken”, zegt Van Wambeke. “Sommige gasten willen niet naar naakte mensen kijken tijdens het eten. Maar ik voel me ook minder op mijn gemak als ik de enige blote persoon ben.” Op een naturistencamping zou kleding overal optioneel moeten zijn, vindt het koppel. Maar als er regels zijn, moeten die voor iedereen duidelijk zijn. En een handige tip voor naakt tafelen: “Neem altijd een handdoek mee om op te zitten.”

Iedereen zou naturisme eens moeten proberen, zegt haar vriend Nick De Corte. “Als je het niets vindt, ga je weer weg. Je wordt niet gevangen gehouden.” Maar het kan mensen enorm helpen hun zelfbeeld te verbeteren en hun lichaam te accepteren. “Ik ken via via een vrouw die ernstige fysieke beperkingen had”, vertelt Maria, de trouwe gast van Riva Bella. “Dankzij naturisme kwam ze van haar complexen af.”

Met deze woorden in mijn achterhoofd zet ik op dag drie de volgende stap. Ik loop naakt het hele strand af, en weer terug, zoals de andere naturisten de hele dag doen. Ik ben bang dat mensen me bekijken en beoordelen, maar bijna niemand kijkt op. De mensen die me aankijken, glimlachen alleen vriendelijk. Naturisme geneest niet al je onzekerheden, maar het is een goede remedie tegen het perfecte plaatje. Zat iedereen maar zo goed in zijn vel.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234