Vrijdag 18/06/2021

ColumnBijzondere bijstand

Het is niet minder dan waanzinnig hoe hoog we de lat voor onszelf leggen in survivalsituaties

null Beeld Sven Franzen
Beeld Sven Franzen

Katrin Swartenbroux helpt een lezer met een issue.

Mijn sociale activiteiten staan al een jaar on hold maar ik kan me er toch niet toe brengen om boeken te lezen of mijn lijstje met Oscarfilms af te vinken. Ik grijp altijd terug naar domme series die ik al gezien heb. Hoe maak ik de switch? Lucas, Borsbeek

Beste Lucas,

Wees voorzichtig met je ­wensen. Enkele weken geleden had ik het lumineuze idee om mijn lege avonden in te vullen met cultuur met hoofdletter C, in de hoop dat ik me beter over mezelf zou voelen. Na het bekijken van Christopher Nolans Tenet kelderde mijn zelfbeeld van ‘loser zonder vrienden of hobby’s’ naar ‘domme loser zonder vrienden of hobby’s’. Geen aanrader.

Ik wilde écht dat ik de ­persoon was die de mentale capaciteiten had om het ­vagevuur dat mijn Leven Zoals Het Was per vierkante meter wegvreet te negeren en heerlijk weg te zakken in bijzinnen die ik zeven keer moet lezen om de culturele referentie te ­begrijpen, maar eilaas. Ondanks ik Man Booker listed boeken aan mijn stoffige collectie blijf toevoegen, zijn de enige letters die ik het voorbije jaar naast mijn job verwerkt krijg de ondertitels bij Real Housewives of Beverly Hills. Ik lenig mijn weltschmerz met de first world problems van een ander. En dat is eigenlijk ­helemaal oké. Of op zijn minst te begrijpen.

Na een dag die geregeerd wordt door de nimmer ­eindigende nieuwsstroom vol nieuwe prikkels en emoties is het comfortabel om jezelf in verhaallijnen te wentelen die je al kent. Er is een reden waarom Netflix afgelopen jaar scoorde door Friends aan hun catalogus toe te voegen, hoewel de serie al zevenentachtig keer op zowat iedere commerciële zender vertoond werd. We weten hoe het afloopt en we weten wie de hoofdrolspelers zijn. Wat je van de realiteit allerminst kunt zeggen.

Of kun jij ondertussen onze negen ministers van Gezondheid ­opnoemen?

Het is eigenlijk niet minder dan waanzinnig hoe hoog we de lat voor onszelf leggen in survivalsituaties. Wanneer Bear Grylls ergens een steen optilt en de vetste larve in zijn mond propt, zijn we toch ook niet teleurgesteld dat hij geen snackhalsketting van rode vuurmieren en zijn eigen ­konthaar heeft geregen? Nee, we begrijpen dat die larve allicht de meeste voedings­stoffen bevat en we beseffen dat we maar beter kunnen ­vertrouwen op het instinct van iemand die zich ‘Bear’ laat noemen door zijn vrienden, omdat we ons niet willen ­voorstellen hoe hij bekendstaat bij zijn vijanden.

Dat jij telkens teruggrijpt naar vertrouwde prikkels of dingen waar je vooral niet te hard bij moet nadenken, is niet omdat je zwak bent, beste Lucas. Dat is jouw innerlijke grizzly die zegt: dit hebben wij nu nodig om deze periode door te komen. Ik heb het al regelmatig op deze plek ­moeten tikken maar ik herhaal het graag nog eens: dit is geen bootcamp. Dit is een ­lockdown. Niet het moment om jezelf of je brein extra uit te dagen of om je wensen te negeren.

Zou het misschien helpen als je je buikgevoel wat meer zou respecteren? Bijvoorbeeld door het ook een junglenaam toe te kennen die jouw respect afdwingt? Ik gun het je, lieve Lucas. Kijk je hersenloze serie. Lip de oneliners van je favoriete personages mee. Kom tot rust.

En sus jezelf met de wetenschap: dit is wat De Cobra wil.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234