Woensdag 21/04/2021

Bijzondere bijstand

Het feit dat je je afzondert voor jouw ­zelfbehoud maakt van jou geen slecht persoon. Het is beter dan fysiek geweld

null Beeld Sven Franzen
Beeld Sven Franzen

Lezersvraag van de week: “Ik zit in lockdown met een ­huisgenoot die me irriteert. Geen specifieke oorzaak, het botst gewoon. Ik sluit mezelf op in mijn kamer om haar even niet te zien. Ik voel me een slechte vriendin, want ik weet dat zij het ook lastig heeft. Wat nu?”
M.

Beste M.,

Laat me dit advies starten met je teleur te stellen. Je moet beseffen dat de mens in zijn onderlaag slechts uit is op één ding: zelfbehoud. Denk maar aan de manier waarop we onze geliefde stampen in bed ­wanneer die een kik geeft die ons uit onze slaap houdt. Dat is niet schattig porren, dat is een venijnige trap, het liefst op een knieschijf, die meteen de ­bubbel doorprikt. Geen “in ziekte en gezondheid”, wel “ik maak u kapot als ge nog één keer in mijn richting snurkt, hou me tegen want in ’t gevang slaap ik zo mogelijk nog ­slechter”. Het feit dat je je dus afzondert voor jouw ­zelfbehoud maakt van jou geen slecht persoon. Het is beter dan fysiek geweld.

Kijk. Doorgaans wanneer je op zoek gaat naar een huis­genoot, let je op kwaliteiten die belangrijk zijn voor iemand met wie je een woonst deelt. Je weet wel, zindelijkheid, kan een vaatwasser juist inladen, speelt geen trompet in een ska-band. Tegenwoordig is het eisenpakket uitgebreid. Plots is die persoon van “iemand bij wie je je Asos-pakjes achter moet durven laten” ­geëvolueerd naar “iemand bij wie je scheten moet durven laten” en ik denk dat dit voor iedereen een lastige transitie is. Hij of zij is plots je hele ­sociale leven, de persoon met wie je willens nillens alles moet delen, simpelweg omdat er niemand anders mag zijn. Wanneer ik mijn lief knuffel, neem ik in mijn hoofd ook mijn beste vriendin, mijn ouders en mijn pasgeboren neefje vast. Dat zijn veel functies die één iemand plots moet vervullen, beste M., en allicht voel je diezelfde druk ook van haar.

Net omdat je uit sociale armoede hyperfocust op elkaar, vallen de kleine ergernissen ook extra op. De manier waarop ze niet kan stoppen met aan de draadjes van het kelimkussen te pulken ­wanneer ze film kijkt. Hoe je haar hoort ademen terwijl ze in haar kamer pilates doet - uit het zicht zoals je gevraagd hebt, want het stoorde je dat haar rechterknie kraakt. Het feit dat ze nooit de watertank van de Nespresso bijvult en is dat niet jouw elastiekje in haar haar?

Geloof me M., 8 ­maanden in quasi-isolatie met dezelfde persoon haalt ­iedereen het bloed van onder de nagels. Dat zegt niets over jullie vriendschap. Ik lees moeders die zelfs beginnen te twijfelen of zich voortplanten destijds écht een goed idee was nu ze ieder uur worden geconfronteerd met de ­hersenspinsels van hun eigen ­kinderen en de man wiens DNA medeverantwoordelijk is voor de creatie ervan. Wie na al die tijd nog steeds best oké is met een celgenoot is geen “goed persoon”, maar een obsessieve stalker die allicht ook je gezicht als handtas zou dragen.

Probeer dus mild te zijn M.. Voor jezelf en voor haar. En mocht het écht niet meer gaan, kan je nog altijd op zoek naar een nieuwe huisgenoot om jullie vriendschap te bewaren. Dat hoeft geen zotte queeste te zijn. Mijn lief heeft vorige week ontdekt dat ik “tot mails!” zeg aan de telefoon, bijgevolg ben ik min of meer op zoek naar een plek om te wonen.

Denk er eens over na. Mijn haar is te kort om elastiekjes te moeten stelen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234