Maandag 13/07/2020

StaycationBekende thuisblijvers

Hen krijg je met geen stokken naar het buitenland: ‘Reizen is toch pure stress?’

Beeld Stefaan Temmerman

Nergens beter dan thuis! Vijf beroepsthuisblijvers over hoe escapisme ook binnen de eigen muren te vinden is.

Comedian Bart Cannaerts (40): ‘Misschien is de Taj Mahal wel mooier op foto dan in het echt’

Toen ik in 2011 meedeed aan de klimaatcampagne van 11.11.11 heb ik me voorgenomen om zelf ook nog maar één keer per jaar op het vliegtuig te stappen. Een grote opoffering vond ik dat niet, want ik ga sowieso al niet zo graag op reis. Heel toevallig wonnen we in datzelfde jaar een Emmy met ons tv-programma Benidorm Bastards, waarvoor we in Amerika verwacht werden. Dat was een probleem, want ik had dat jaar het vliegtuig al genomen. Ik heb me dan maar aan mijn principes gehouden en ben thuisgebleven, al was het wel even slikken. (lacht)

“Voor mijn ideale vakantie hoef ik trouwens niet verder dan de Belgische kust te rijden. Ik vind buitenlandse reizen echt ongelofelijk overroepen, al moet ik toegeven dat ik het vroeger zelf ook wel geprobeerd heb. Telkens wanneer ik thuiskwam, dacht ik: was dit nu beter dan Nieuwpoort? Iemand moet ooit gezegd hebben dat je door te reizen een beter en rijker mens wordt, en wij zijn dat toen allemaal beginnen geloven.

“Iedereen gaat op reis ‘om de batterijen op te laden’, maar reizen is toch pure stress? Het leuke aan een vakantie aan de Belgische kust is dat er een duidelijk stramien is van hoe een dag eruitziet. Je staat op, gaat naar het strand, en keert ’s avonds terug naar huis. Als je gaat citytrippen, moet je elke dag honderd keuzes maken. Gaan we hier naar rechts, of naar links? Gaan we deze koffiebar binnen, of de volgende? Dit winkeltje, of die kerk? Megavermoeiend. Aan de zee heb je dat niet: je gooit je handdoek neer, en kláár.

“Weet je wat het ook is, ik geloof de foto’s die ik op het internet terugvind. Ik zie op een foto ook wel dat de Taj Mahal een indrukwekkend gebouw is, misschien is het op foto wel mooier dan in het echt. (lacht) Ik voel de drang helemaal niet om daar dan ook naartoe te reizen om dat met mijn eigen ogen te zien.

“‘Maar de kans bestaat dat het regent!’, reageren ­mensen soms als ze horen dat we weer naar de zee gaan. Tja, dat gebeurt al eens. Maar je kan gelukkig ook een put in het zand graven als het regent.” (lacht) 

Beeld Stefaan Temmerman

VRT-nieuwsanker Fatma Taspinar (37): ‘Het geld van je reis kan je evengoed uitgeven aan ander vertier’

Een van de verste bestemmingen waar ik ooit ben geweest, is Californië. Goed voor een enorme jetlag, waardoor ik de eerste dagen volledig gedesoriënteerd was. Eigenlijk ben ik helemaal niet zo avontuurlijk. Dat is grappig, want mijn ouders hebben Turkije voor België verruild toen ze dertigers waren. Ze zijn naar een land verhuisd waar ze zelfs de taal niet machtig waren, en ik heb het dan moeilijk met een gewoon plezierreisje. (lacht) Mijn moeder begrijpt dat niet. Ze zegt: ‘Jij hebt niemand om rekening mee te houden. Als ik jou was, zou ik nooit thuiszitten.’

“Wat me vooral afschrikt aan reizen, is dat er zo veel móét. Je moet aan het zwembad liggen, musea bezoeken, de omgeving ontdekken... Ik hou niet van dat gejaagde dagritme, maar als je op vakantie bent en je hebt daar veel geld voor neergeteld, dan kan je bijna niet anders, hé. Want anders had je evengoed thuis kunnen blijven.

“Ik lees heel graag en veel, en voor mij is dat de ideale manier om weg te vluchten. Ook als ik op reis ben. Dan komt er toch steeds dat gevoel: moest ik daarvoor echt naar hier komen? In de zomer worstel ik daar ook mee wanneer het goed weer is. ‘Nu móét ik naar buiten’, denk ik dan. Ik kan daar echt zenuwachtig van worden.

“Ik heb er dus helemaal geen problemen mee om de ­zomermaanden thuis door te brengen. Oké, je hebt geen straffe vakantieverhalen, maar dat is dan ook het enige. Meestal probeer ik wel één activiteit per dag in te plannen, en wil ik zo vaak mogelijk met vrienden afspreken. Ik vind het ergens wel gezond dat mijn thuis een plek is waar ik alleen kan zijn, zonder dat ik meteen de muren oploop. Niet op tijd moeten opstaan of op tijd gaan slapen: dat is voor mij vakantie.

“Nog een tip voor wie deze zomer zijn reis in het water ziet vallen: doe gewoon alsóf je op reis bent! Mensen wachten altijd tot ze met vakantie zijn om lekker te gaan eten of zo. Maar als het geld van je vakantie toch op je rekening blijft staan, kan je het evengoed uitgeven aan ander vertier.”

Beeld Stefaan Temmerman

Dichteres Delphine Lecompte (42): ‘Ik heb paradijselijke en exotische dromen, dat volstaat’

Toen Delphine Lecompte tien jaar geleden door de literaire organisatie deBuren werd uitgenodigd om in Zuid-Afrika enkele lezingen te geven, nam ze – tot haar eigen verbazing – het ­vliegticket aan. “Een helse beproeving, was dat. Het was de eerste keer dat ik op een vliegtuig stapte, en al tijdens de overstap in Londen zei ik tegen mijn geliefde: ‘Ik ben nu dapper genoeg geweest, ik keer terug naar Brugge.’ (lacht) Ik ben dan toch maar doorgereisd, maar of het nu zo’n verrijking is geweest…

“Tien volle dagen: zo lang ben ik uiteindelijk in Zuid-Afrika gebleven. Het was angstaanjagend, vooral omdat ik niet mocht gaan en staan waar ik wilde. Ik verbleef in een b&b achter prikkeldraad die ons een gevoel van veiligheid moest geven. Vreselijk! Ik was blij toen ik terug thuis kwam.

“Ik ontmoet nochtans graag mensen die anders in het leven staan dan ik, maar die vind je evengoed in je eigen land. Ook mijn schrijven gaat gepaard met veel rituelen en bijgeloof. Als ik naar Helsinki zou gaan, zou ik me daar natuurlijk kunnen opsluiten in een hotelkamertje, maar ik zou er hetzelfde doen als hier in Brugge: aan een klein tafeltje gedichten schrijven en rond de middag beginnen drinken. (hilariteit)

“Ik heb het geluk dat ik hele exotische, vaak paradijselijke dromen heb. Er figureren regelmatig oceanen, tropische vissen en walvissen in. Dat is echt een godsgeschenk: ik word dan in de ochtend gelukzalig wakker, alsof ik het allemaal echt heb meegemaakt. Zulke levendige beelden zijn het. Dat ik ga kajakken met Tommy Wieringa (schrijver, red.), dat is bijvoorbeeld zo’n terugkerende droom.”

“Reizen heeft voor veel mensen toch te maken met het kunnen ­stoefen tegenover anderen, of het afvinken van items op een bucketlist. Ze denken: als ik dít gezien heb, ga ik me zoveel rijker voelen. Terwijl de echte zoektocht volgens mij toch eerder vanbinnen ligt. Voor veel mensen gaat reizen ook gepaard met een portie bittere teleurstelling: je hebt al een week nodig om te acclimatiseren, en eens ter plekke moet je krampachtig zoveel mogelijk activiteiten inplannen. Of jezelf verplichten om uit te rusten, wat natuurlijk ook tegendraads is. Nee, er zijn ook hier voldoende vormen van escapisme te vinden, zoals boeken en films. (denkt na) En drugs en alcohol. (schaterlacht) Ook seks en slapen zijn mooie vehikels naar andere werelden. Voor mij volstaat dat.”

Beeld Stefaan Temmerman

Politicus John Crombez (46): ‘Ook als kind ging ik nooit met mijn ouders op buitenlandse reis’

Reizen voor een korte periode, dat hoeft voor mij niet. Een week op vakantie gaan, waarvan dan ook nog eens twee dagen worden afgeknipt door de verplaatsing, ik zie daar de charme niet van in. Vooral omdat ik in Oostende woon, een stad waar het tijdens de zomermaanden nogal fantastisch vertoeven is. De zee ligt hier op wandelafstand, en Theater Aan Zee en de Paulusfeesten maken het Oostendse leven heel ­interessant. Dat zorgt voor een dagritme zonder haast, waarin alles nogal ongepland kan gebeuren. Dat vind ik geweldig.

“Ook het voetbal komt tijdens de zomermaanden weer op gang, waardoor ik weer naar KV Oostende kan gaan kijken. Nee, ik hoef niet te veel te plannen, vakantie is voor mij het tegenovergestelde van al dat praktisch geregel als je naar het buitenland op reis gaat. Het tegenargument dat mensen dan gebruiken is: ‘Ja maar, als je op vakantie bent in eigen stad, blijven mensen je toch voortdurend aanspreken?’ Wel, ik heb daar geen probleem mee. Ik vind het zelfs leuk om tijdens mijn vrije dagen wat meer tijd te hebben om op mijn gemak met de mensen te praten.

“Als student heb ik een jaar in Zwitserland gewoond, en dat beviel me dan weer wel. Ik kan perfect ergens naartoe reizen om er voor een lange periode te verblijven, maar bij korte plezierreisjes stuit ik toch op enige interne weerzin. Ik heb bijvoorbeeld niets tegen vliegen, wél tegen het hele proces ervoor: je valiezen pakken, naar de luchthaven rijden om daar dan te gaan ­aanschuiven en veel tijd te verliezen. Nee, als het leven even ­stilvalt, moet het ook écht stilvallen. Ik neem op mijn vrije dagen bijvoorbeeld wat vaker de fiets en leef niet meer met de ogen op de klok gericht. Het is alsof je een soort vrijheid terugkrijgt die je de rest van het jaar moet missen, omdat je aan een strak schema gebonden bent.

“Ook als kind ging ik met mijn ouders niet op buitenlandse reis, en ik heb dat ook nooit als een gemis ervaren. Eigenlijk deed ik toen al hetzelfde als nu: met vrienden afspreken om naar voetbal en wielrennen te kijken. Al die jaren geleden werd de ­platte­grond dus al gelegd voor wat ook later mijn vakantieritme zou blijven.” (lacht) 

Beeld Stefaan Temmerman

Schrijfster Heleen Debruyne (31): ‘Als je als student geen zin had in verre reizen, was je maar een duffe sukkel’

Ooit liet ze in een interview met deze krant ­optekenen dat ze niet gekweld wordt door ­summertime sadness, wél door vakantie­droefenis. “Niet moeten werken, daar heb ik het niet zo moeilijk mee. Heimwee is het ook niet; het is niet zo dat ik het thuis noodzakelijk allemaal beter vind. Maar de ­absurditeit van de toeristische sector valt me wel enorm op als ik op reis ben. Meestal heb ik daar last van op bestemmingen waar veel toeristen samenkomen, zoals in Venetië, of in verre landen waar je erg opvalt als geprivilegieerde toerist. ‘Wat dóé ik hier?’, vraag ik me dan af.

“De laatste keer dat ik op het vliegtuig stapte naar een ver land, was om vrienden in India te bezoeken. Ook toen dacht ik: ik zit nu zo lang op een vliegtuig, maar het is onmogelijk om op twee weken tijd een land echt te ­begrijpen en de politieke en sociale gevoeligheden te ­vatten. Je komt gewoon eens kijken, en nadien ben je weer weg. Ik hou daar toch altijd een leeg gevoel aan over. Ik denk dat je een land beter leert kennen door er een paar goede boeken over te lezen dan door er twee weken rond te lopen. En ook voor het milieu is het beter om thuis te blijven. Ik vind het bijvoorbeeld onbegrijpelijk dat overheden nu de door corona getroffen vliegmaatschappijen steunen.

“Bij leeftijdsgenoten merkte ik toch dat er, toen ik nog ­studeerde, wat sociale druk heerste om verre reizen te maken. Als je daar geen zin in had, was je maar een duffe sukkel. Door al die verhalen te horen, is er wel een ­periode geweest waarin ik dacht dat ik iets miste door thuis te blijven. Maar al snel werd duidelijk dat op reis gaan voor mij niet hoeft.

“Op vakantiedagen in eigen land probeer ik schrijfwerk in te plannen waar ik geen geld mee verdien, want dat komt er anders nooit van. Vervelen doe ik me in elk geval niet. Onlangs ben ik op een vrije dag met de fiets naar Brugge gereden. Dat klinkt ook weer ontzettend suf, maar ik heb daar echt van genoten. Ik hou er ook van om met mensen die ik graag heb een vakantiehuisje te huren, maar dat kan voor mijn part ook gewoon aan de Belgische kust.” 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234