Zaterdag 18/09/2021

ColumnBijzondere bijstand

Grenzen leren aangeven is iets waar vrouwen het sowieso al behoorlijk moeilijk mee hebben

null Beeld Sven Franzen
Beeld Sven Franzen

Katrin Swartenbroux helpt een lezer met een issue.

Vraag van de Week: Ik weet niet meer wat ik moet antwoorden op goed­bedoelde berichten als ‘hoi alles oké met u?’ Eigenlijk zou ik die sms’jes liefst niet meer krijgen, maar dat klinkt zo grof. Hoe maak ik het mijn vrienden duidelijk zonder dat ze het verkeerd opvatten?

Astrid, Deurne.

Lieve Astrid,

Er is momenteel weinig dat mijn fight or flight-reflexen meer triggert dan een binnenkomend bericht. Telkens wanneer ik de ping des doods hoor, heb ik de neiging mijn gsm onder een kussen te proppen en vervolgens dat kussen in brand te steken. Om maar te zeggen dat ik je sentiment begrijp, en dus ook als geen ander weet hoe moeilijk het is om je vrienden te zeggen dat berichten er doorgaans voor zorgen dat je je gsm naar de andere kant van de kamer gooit en je écht niet het budget hebt om wekelijks te dokken voor een nieuwe smartphone.

Grenzen leren aangeven is iets waar vrouwen het sowieso al behoorlijk moeilijk mee hebben. Een theorie van mij luidt dat als de eerste ontdekkingsreizigers vrouwen geweest waren, de wereld heel wat ­burgeroorlogen bespaard zou gebleven zijn, maar dat zijn niet het soort uitspraken die je veel vrienden opleveren. Bijgevolg ook niet zo veel sms’en. Ik ben al tot de ­constatering gekomen dat ik het tienduizend keer makkelijker vind om te antwoorden op de haatmail van vreemden, op belachelijke observaties van onbekende Twitteraars of te commenten op een Instagram-influencer die ik nog nooit heb ontmoet dan mijn vrienden terug te sturen.

Het is niet zo dat ik hen wíl negeren. Het is gewoon dat het ontzettend veel energie vraagt om te interageren met mensen die je écht kent omdat je dan ook écht een ­antwoord moet geven. Bij jezelf op zoek moet gaan en moet nadenken over wat je de voorbije dagen gedaan hebt, hoe je jezelf gevoeld hebt en wat je nog van plan bent. Die rekensom komt bij nogal wat mensen negatief uit, dus vinden we het makkelijker om tot in het oneindige “such a good boi!” te schrijven onder puppyreels van usernames die ons nooit zullen dwingen tot reflectie. Dat zorgt ervoor dat ik de laatste weken een schriftje bijhoud waarin ik alle namen van mensen noteer die ik dringend moet terugsturen wanneer ik de mentale ruimte gevonden heb om een synoniem te bedenken voor ‘çava’.

Je bent dus niet grof, beste Astrid. Je bent groggy. En net omdat de berichten van je vrienden goedbedoeld zijn, is het ook belangrijk dat je hen laat weten dat dit nu niet de manier is om met jou te communiceren. Vraag hen om te bellen in plaats van te sms’en bijvoorbeeld, omdat die communicatie heel wat minder bedachtzaam verloopt. Spreek enkel nog in memes of emoji, ga samen joggen, schilder een oude kast in de openlucht, speel een gezelschapsspel online, creëer momenten waarin conversatie kán ­plaatsvinden zonder dat er verplicht conversatie móét plaatsvinden.

Ach, Astrid. Ik weet als geen ander dat het ­makkelijker geschreven dan gedaan is. Ik ben al weken mijn polsen aan het trainen, niet om de lading sms’en aan te kunnen, maar wel om een ­filmpje te kunnen maken waarbij ik in handstand van de zetel naar de slaap­kamer wandel, en weer terug.

Wanneer iemand dan nog eens vraagt “hoe het gaat?”, kan ik dat gewoon doorsturen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234