Woensdag 29/09/2021

ColumnBijzondere bijstand

Flirt met je vuilnis en grap tegen het koffiezetapparaat

null Beeld Sven Franzen
Beeld Sven Franzen

Katrin Swartenbroux helpt een lezer met een issue.

Lezersvraag van de week

Ik betrap mezelf erop dat ik enerzijds zeg dat ik me alleen voel, maar dat ik anderzijds, als er voorstellen komen om iets te doen, niet veel zin heb om onder de mensen te komen. Ben ik abnormaal, of zijn er nog die het menselijk contact waar ze zo naar snakken, toch schuwen? Hoe kan ik mezelf opnieuw ­socialiseren?

Louise, Gent

Beste Louise,

Je verwoordt daar even mijn grootste vrees. Dat de mens zo gewoon wordt aan zijn kluizenaarsbestaan dat hij met geen stokken meer in de massa te krijgen zal zijn. Resoluut aan de zijlijn, schoorvoetend richting de rand. Dat we niet meer massaal kopje onder gaan in een kolkende mensenzee, niet gedomineerd door het virus maar door golven van euforie, geen uitbraken, maar ontploffingen, fistpumpend zo je wil, om de volgende dag de ­spierpijn, hoofdpijn én een schorre stem met zekerheid aan een kater in plaats van corona te kunnen wijten.

Ik weet dat het bacteriën zijn die goed aarden in vuil, maar ik hoop dat er post-virus toch opnieuw een plaats is voor de menselijke smerigheid. Voor de kleine kelderfeestjes, voor optredens zonder nadarhekken, voor spontane uitbarstingen en voor het cultureel erfgoed dat karaoke heet. Voor het zweterig T-shirt van een ander tegen je wang, voor ­onenightstands en voor vreemden die je haar achteroverhouden terwijl je tussen twee auto’s vooroverbuigt. Voor de ruzies waarbij je elkaar letterlijk verwijten in het gezicht spuwt, en de zuinige momenten waarop je geld bespaart door van dezelfde fles te drinken tijdens een picknick die tot lang na middernacht uitloopt.

Vroeger bood mijn jeansvest afdoende bescherming voor de gedroogde hondenpis en de fluimen op de grond van de parkings die in mijn stad als parken fungeren, vandaag open ik de deur van het toilet bij mijn beste vriend met een Dettol-doekje. Ik verlang naar een vleselijke uitgestoken hand, in plaats van het ­zoveelste vreselijke sms’je. “En çava met u, allez, gezien de omstandigheden?” “Goh ja, ça va, allez, gezien de omstandigheden.”

Ach Louise, elke situatie went, zelfs deze. Hoe vaker men zegt dat dit het nieuwe normaal is, hoe meer we dat ook gaan geloven. Weet dat dat niet zo is. Dit is niet het leven, dit is overleven, en sommigen zijn daar beter in dan anderen. Het is dus logisch dat je mensenschuw bent geworden, maar ­aangeleerd gedrag kan je net zo makkelijk afleren.

Koop zo’n robotstofzuiger en knik hem vriendelijk goeie­dag telkens wanneer je hem tegenkomt. Na een week moet je die hallo ook luidop durven zeggen. Maak een vogel­voederplank en vernoem de mezen naar alle Tinder-­matches met wie je niet durft af te spreken. Weet dat één Kevin op je terras beter is dan tien in je Whatsapp. Bel je vrienden. Schuur tegen elke deurpost, flirt met je vuilnis en grap tegen het koffiezetapparaat dat die zak tenminste meer manieren heeft dan je ex.

Lieve Louise, ga naar buiten! Laat jezelf overhalen en laat jezelf ademhalen. Maak grapjes, maak plannen en maak herinneringen. Vergeet niet hoe het was. En vooral: hoe het zou moeten zijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234