Zondag 02/10/2022

InterviewPommelien Thijs

De werklessen van actrice Pommelien Thijs: ‘Ik wil geen twintigjarige met een burn-out zijn’

Pommelien Thijs: ‘Routine is sleur. Structuur, daar heb ik niks mee.’ Beeld Thomas Sweertvaegher
Pommelien Thijs: ‘Routine is sleur. Structuur, daar heb ik niks mee.’Beeld Thomas Sweertvaegher

Pommelien Thijs (21), actrice in #LikeMe en zangeres, volgt bewust de regels niet en zet zich af tegen routines en perfectionisme. ‘Soms maak ik een fout die ik dan maar blijf herhalen zodat iedereen denkt dat het geniaal gevonden is.’

Tine Peeters

Denk in kleur

“Als een bepaalde creatie klopt in mijn kop, denk ik er instant andere aspecten bij. Elk lied triggert een specifieke kleur, clip en kledij. Switch maar in je hoofd, denk ik dan, laat al die zaken maar door elkaar lopen. Soms is het moeilijk om in dat creatieproces de rode draad te vinden. Maar uit die chaos komt altijd wel één kloppend ­geheel.

“Bij het lied ‘Nu wij niet meer praten’ (hit met Jaap Reesema, red.) zag ik in mijn hoofd de kleuren blauw en rood. Maanden heb ik toen in het blauw rondgelopen. Jaap moest in het rood. Ik heb toen zelfs twee zetels doormidden gezaagd zodat we elk onze helft in onze kleur hadden. Bij ‘Ongewoon’ – mijn laatste lied – is alles in het roze en groen. Daarin kus ik met een meisje, maar daarmee wil ik niet het grote taboe doorbreken. wel gewoon eerlijk mijn eigen verhaal vertellen

“Ik ga ver in het creëren van mijn eigen wereld, - alles moet kloppen - maar dat maakt me gelukkig. Als je te veel rekening houdt met de smaak van anderen, levert dat snel wat tevredenheid op, maar op de langere termijn ben je dan niet meer jezelf en verlies je je geluk.”

Herhaal nooit hetzelfde proces

“Ideeën komen op de meest random manieren. Het lipje van een colablikje of het patroon van een steen. Of een tweedehandswinkel; daar leeft zoveel en komen zoveel verhalen samen. Mijn kleren zijn altijd tweedehands en altijd verknipt en vermaakt. Ik ben selectief perfectionistisch; mijn kledij ziet er vanbinnen vreselijk uit. Een slechte afwerking kan me echt niks schelen.

“Ik haal ook gerief uit het tuinhok om mijn kleren af te werken, omdat ik te lui ben om ze te gaan kopen. Of ik maak een fout bij het naaien en herhaal die fout dan maar op het hele kledingstuk, zodat iedereen denkt dat het geniaal gevonden is. Uit luiheid komt schoonheid. (lacht)

“Ooit ga ik op de rode loper van een awardshow uit mijn broek scheuren, maar daar word ik net vrolijk van. Het maakt me gelukkig dat ik op die shows kan staan in een tweedehandsjurk of -blouse van 20 euro terwijl de andere gasten voor hun outfit het tienvoud hebben neergeteld.”

Volg vooral geen les

“Als een creatieproces te praktisch wordt, haak ik af. Ik heb altijd geweigerd om naailes te volgen op woensdagnamiddag tussen de oude vrouwtjes die een toiletzak leerden stikken. Dat was me – ik was een tiener bij mijn eerste naai-experimenten – niet creatief genoeg. De basistechnieken heb ik lang uit koppigheid niet willen bestuderen. Pas in de eerste quarantaine heb ik enkele echte onlinenaailessen gevolgd. Al doende leren, en oplossingen zoeken voor je ‘onkunde’, werkt het beste.

“In mijn naaiboek – waar ik nu aan schrijf – geef ik ook geen les. Wel vertrek ik vanuit een kledingstuk en geef ik daar enkele technieken en trucjes bij om dat stuk te vermaken.”

Werk nooit met een vangnet

“Er wordt altijd gezegd dat je in de creatieve sector een plan B moet hebben, omdat je zonder werk kunt vallen. Maar ik wou dat niet. Vorig jaar studeerde ik nog biologie. Al mijn noodzakelijke studiepunten heb ik behaald, maar ik ga die studie nu niet voortzetten. Ik wil geen twintigjarige met een burn-out zijn omdat ze per se een plan B moest hebben. Een creatieve job is ook een deftige job. Ik ben nu al een veelvraat, doe extreem veel zaken door elkaar, ik moet me toch een beetje beperken en intomen.

“Uiteraard heb ik wel de grote luxe dat het heel snel heel goed met mij ging en de opdrachten blijven binnenstromen.”

Ga in hyperfocus

“Wanneer ik mij op een creatie stort, gaat al mijn aandacht en al mijn energie daar naartoe. De wereld verdwijnt. Dan vergeet ik te eten, te drinken en naar het toilet te gaan. ’s Ochtends vroeg ­borrelt er een idee naar boven, ’s avonds laat – of, als ik eerlijk ben, vaker om twee uur ’s ochtends – moet dat idee helemaal uitgewerkt zijn. Dat is niet altijd een goede manier van werken, ik raad het niemand aan, maar ik kan moeilijk afstand nemen en grenzen trekken. Routine staat gelijk aan sleur en werkt mijn creativiteit tegen. Structuur, daar heb ik niks mee.

“Hoewel. Voor acteerwerk geldt dat net niet. Dan is het zalig om met een hele ploeg elke dag opnieuw dezelfde routines te hebben. Om 5 uur ’s ochtends zit je al met alle acteurs in de schminkstoel op de set en dan trek je door tot elke nuance in elke scène op punt staat. Dat samenspel, dat gemeenschappelijke doel, daar zit ook zoveel moois in.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234