Woensdag 08/02/2023

WonenBinnenkijken

Binnenkijken in een uniek buitenhuisje op Mallorca

Het hutje ligt verborgen tussen de pijnbomen. Beeld Tomeu Canyellas
Het hutje ligt verborgen tussen de pijnbomen.Beeld Tomeu Canyellas

Een verlaten schuilhut voor herders op het platteland van Mallorca kreeg een shot kleur en leefbaarheid van de Spaanse architect Mariana de Delás. Die maakte er tijdens de lockdown eigenhandig een back to basics vakantieverblijf van.

Iris De Feijter

Een nomadische architect: het lijkt een contradictio in terminis, maar Mariana de Delás vertegenwoordigt een nieuwe generatie bouwers die niet meer in de grond gebetonneerd zit. Ze verdeelt haar tijd tussen Madrid, Barcelona en de afgelegen familieboerderij in het zuiden van het Spaanse eiland Mallorca. En ze zou het niet anders willen. “Dankzij technologie en nieuwe communicatiekanalen is het vandaag mogelijk een nomadische architect te zijn”, glundert De Delás. “Ik omarm die evolutie, want ik hou van het reizen en onderweg zijn. En het past bij mijn job: ik doe zowel projecten in de stad als op het platteland. Die diversiteit geeft me niet alleen veel voldoening, het voedt ook mijn werk omdat ik overal nieuwe inspiratie opdoe. Bouwen in de stad en op het platteland verloopt heel anders, omdat de context verschilt. Het is erg leerzaam om die twee naast elkaar te zien.”

Boven het zelfgemaakte sofabed hangt een groot portret van Felipe Martinez-Villalba. De zitting van het krukje sculpteerde Mariana zelf, het onderstel is gerecupereerd. Tijdens de lockdown leerde de architect lassen, de tafel is haar eerste creatie. Beeld Tomeu Canyellas
Boven het zelfgemaakte sofabed hangt een groot portret van Felipe Martinez-Villalba. De zitting van het krukje sculpteerde Mariana zelf, het onderstel is gerecupereerd. Tijdens de lockdown leerde de architect lassen, de tafel is haar eerste creatie.Beeld Tomeu Canyellas

Een van haar recentste plattelandsrealisaties is dit weekendhuis op Mallorca. Al is ‘huis’ een groot woord voor een herdershut van vijftien vierkante meter. “In landelijke gebieden op het hele eiland vind je overal dit soort schuilhutjes. Ooit waren ze bedoeld voor jagers en herders die er even konden uitrusten of werkmateriaal in konden bewaren, maar nu zijn de meeste in onbruik geraakt. Jammer, want ze staan vaak op prachtige plaatsen. Zoals deze van een vriend, vlak bij de boerderij waar ik opgroeide. Het hutje is omringd door pijnbomen en kijkt uit op een oude steen­groeve.”

null Beeld Tomeu Canyellas
Beeld Tomeu Canyellas
De eyecatcher van de verbouwing is het rode uitzetraam met superranke, stalen profielen. Beeld Tomeu Canyellas
De eyecatcher van de verbouwing is het rode uitzetraam met superranke, stalen profielen.Beeld Tomeu Canyellas

Toen De Delás tijdens de lockdown op Mallorca verbleef, besloot ze de handen uit de mouwen te steken en het hutje te renoveren, met de hulp van wat vrienden. Het doel: licht en zicht binnentrekken en het hutje van ruimtebesparende en multifunctionele maatwerkmeubels voorzien, zoals een sofa waar je ook op kan slapen. Het lekkende dak en oude balken werden vernieuwd en er kwam een nieuwe grote raamopening. “De belangrijkste ingreep,” volgens de architecte, “want die verbindt buiten en binnen. Vanuit de hut vormt het raam echt een kader op de omgeving, maar het dient evengoed als bankje.” Het superslanke stalen raam met bijzondere uitschuif­systeem ontwikkelde ze samen met 2Monos, een creatieve studio uit Mallorca.

Links van de haard vind je de ‘keuken’, bestaande uit één gaspit. De ventilator ontwierp de architecte zelf. Beeld Tomeu Canyellas
Links van de haard vind je de ‘keuken’, bestaande uit één gaspit. De ventilator ontwierp de architecte zelf.Beeld Tomeu Canyellas

Zelfbouwhuisje

Het interieur en de meubels ontwierpen én maakten Mariana en haar vrienden gewoon zelf. “De haard was er al, maar al de rest is nieuw. We gebruikten vooral ‘marés’, de typische zandsteen uit Mallorca die relatief makkelijk te bewerken is. Daar is ook het hutje van gemaakt. Zo haalden we de traditionele façade ook naar binnen”, legt Mariana uit. Het sofabed en de opbergmeubels rond de haard zijn volledig gebouwd met marés-blokken. En ook de krukken zijn ervan gemaakt. De zitting sculpteerde Mariana zelf, het onderstel is gerecupereerd. De zitkussens op het sofabed zijn bekleed met traditionele llengüesstoffen met ikatmotief. Die kocht Mariana bij een lokale textielfabriek die nog op artisanale manier weeft. “Tijdens de lockdown leerde ik lassen. De tafel is mijn allereerste realisatie”, aldus de Spaanse architect. “Voor ik begon stonden alleen de grote lijnen op papier. De meeste details van dit project bedachten we heel spontaan tijdens het maken.”

Aan de buitenkant van het hutje werd zo min mogelijk geraakt, zodat het mooi in het pijnbomenlandschap blijft opgaan. Beeld Tomeu Canyellas
Aan de buitenkant van het hutje werd zo min mogelijk geraakt, zodat het mooi in het pijnbomenlandschap blijft opgaan.Beeld Tomeu Canyellas

Voor architecte Mariana is dit project een voorbeeld om ook andere hutjes op het eiland onder handen te nemen en het potentieel ervan volop te benutten. Dit exemplaar dient nu als toevluchtsoord om een dagje tot rust te komen. En als weekendhuisje. Momenteel is het voor eigen gebruik, al fantaseert Mariana om deze zomer met verhuur te starten. Slapen doe je op het sofabed. Koken kan op gas: er is één gaspit en een mini-aanrecht links naast het haardvuur. Buiten is er stromend water en een composttoilet. Elektriciteit komt uit zonne-energie die wordt opgeslagen in batterijen. De lampen en de ventilator (die Mariana ook zelf ontwierp) werken op 9 in plaats van 220 volt. Een manier om bewust met energie om te gaan, maar ook met het oog op de veiligheid, zegt Mariana. “De om­geving is hier erg droog en alle risico op brand moeten we vermijden.” Er zijn ook iets krachtigere 12V-batterijen om je laptop mee op te laden en de waterpomp te laten draaien.

Alle stroom wordt opgewekt door zonnepanelen. Dit zelfontworpen mobiele exemplaar rijdt de zon achterna voor een optimaal rendement. Beeld Tomeu Canyellas
Alle stroom wordt opgewekt door zonnepanelen. Dit zelfontworpen mobiele exemplaar rijdt de zon achterna voor een optimaal rendement.Beeld Tomeu Canyellas

Omdat het huisje echt tussen de bomen staat, heeft geen enkele plek continu zonlicht. Daarom monteerde De Delás geen zonnepanelen op het dak, maar maakte ze een mobiel exemplaar: The Solar Roller, een zonnepaneel op een kruiwagen die je tijdens de dag verplaatst om zoveel mogelijk stroom op te wekken. “Dit is een prototype en voor mij een symbool voor de toekomst van energie. Batterijen zullen steeds lichter worden, waardoor laadstations niet langer vast moeten zitten aan de architectuur, maar mobiel zullen worden. Het elektriciteitsnet reist als het ware mee met de gebruiker – bijvoorbeeld in een bestelwagen of camper – en is niet meer beperkt tot één ruimte. Dat is echt revolutionair. Want als energie draagbaar wordt, zullen we nog mobieler en nomadischer kunnen gaan leven en werken. Een stedeling die in het weekend even op adem komt in een afgelegen refuge kan bijvoorbeeld zijn eigen stroomvoorziening gewoon meenemen.”

Wie dacht er nog dat architectuur en nomadisme tegenpolen waren?

BIO

Mariana de Delás groeide op al pendelend tussen Mallorca en Barcelona / studeerde architectuur / werkte voor Studio Mumbai in India en Ricardo Bofill in Barcelona / startte in 2015 haar eigen bureau dat nu drie vestigingen met vaste teams heeft in Barcelona, Madrid en Mallorca / marianadelas.com

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234