Woensdag 28/10/2020

ReportageBinnenkijker

Binnenkijken in een mancave met een knipoog

De muur in de traphal is als een eregalerij voor de zelfgemaakte foto’s en collages van Huub. Bovenaan de trap hangt het kunstwerk ‘Why don’t you’ van Fred Eerdekens. Als ludieke twist voegde hij het woordje ‘smile’ eraan toe.Beeld Luc Roymans

Met beperkte middelen en op eigen kracht transformeerde interieurarchitect Huub Berger een verouderd rijhuisje tot een kleurrijke kijkdoos waar de humor letterlijk van de muren spat. 

Ook wie níét zoekt, vindt weleens wat. Vraag dat maar aan Hasselaar Huub Berger die jaren geleden out of the blue op zijn droomhuis botste. Toen hij een leegstaand pand ging prospecteren voor een vriend-muzikant, kon hij zowaar meteen al zijn persoonlijke wensen af­vinken.

HUUB BERGER * oud-docent interieurarchitectuur UHasselt * actief bij ­ontwerperscollectief Het Labo * woont samen met zijn hond Jefke in een verbouwd rijtjeshuis in Hasselt

“De ligging gaf voor mij de doorslag”, vertelt Huub, oud-coördinator en docent van de opleiding interieurarchitectuur aan de UHasselt. “Maar ook de ruimtes voelden verrassend veelzijdig. In het huis woonde en werkte vroeger een schoenmaker, dus het atelier beneden bood extra mogelijkheden. Alleen het interieur was blijven stilstaan in de jaren zeventig. De massieve meubels in combinatie met het donkere tapijt en drukke behang gaven het smalle rijhuis een ­benepen indruk. Maar als interieurarchitect kijk je daardoorheen en zie je vooral het potentieel.”

Huub Berger en zijn hond Jefke samen op het terras dat hij zelf aanlegde met deels gerecupereerde materialen."Beeld Luc Roymans
Lichtstroken in de vloer en het plafond brengen extra daglicht binnen en creëren een speels effect.Beeld Luc Roymans

Huub en zijn ex-partner Linda – nu goede vriendin – kochten het huis in 1993 en stortten zich vol enthousiasme op het creatieve doe-het-zelfproject. “Op de constructie­werken en de nutsvoorzieningen na hebben we alles zelf gedaan,” zegt hij, “met zo veel mogelijk gerecupereerde materialen.”

De houten vloer onder het tapijt in de leefruimte werd wit geschilderd, de keuken en badkamer kregen een ­opfrisbeurt en alle binnendeuren bleven bewaard. Grafische accenten in blauw en oranje kenmerken de ­typische stijl van Huub.

Pronkstuk in de zithoek is de gesigneerde affiche ‘Knokke 87’ van Keith Haring.Beeld Luc Roymans

“Ik word altijd goedgezind van kleur en probeer overal wat humor in te steken. Mijn interieur is een mix van Ikea-meubels, vintage vondsten en designobjecten van ­studenten. De kasten en het bureau in de leefruimte heb ik zelf ontworpen en laten maken door meubelmaker André Gotal.”

De met koper beklede accentmuur hult de eetkamer in een warme gloed. De kunstfoto van een verlaten boshuisje is een werk van visual artist Kristof Vranken. Beeld Luc Roymans

De factor kunst is alomtegenwoordig ten huize Berger. Hij stelde zijn eigen Vlaamse canon samen met werken van artiesten met wie hij een persoonlijke link heeft.

“Ik vind het belangrijk om te investeren in talent van eigen bodem. Ik koop geen kunst voor de kunst of om ­witruimtes op te vullen aan de muur. Achter ieder werk dat hier hangt schuilt een bijzonder verhaal. Het kunstwerk Why don’t you bovenaan de trap heb ik bijvoorbeeld van Fred Eerdekens gekregen. Een wederdienst omdat ik zijn verbouwing getekend had. Voor de grap heb ik ­onderaan het woordje ‘smile’ toegevoegd.”

Een nis in de muur voorziet de keuken van natuurlijk licht en zorgt voor een connectie met de eetkamer. In de nieuwe achterbouw koos Huub bewust voor een smal raam op ooghoogte dat uitkijkt op de tuin.Beeld Luc Roymans

Tijdens de tweede fase van de verbouwing werd het oude atelier afgebroken om plaats te maken voor een ruimer terras. Bij wijze van uitgesteld protest bekleedde Huub de nieuwe achtergevel volledig met koper: “Toen ik nog studeerde, zwoeren de docenten bij traditionele ­materialen als beton, baksteen en hout. In die tijd was koper helemaal geen volwaardig bouwmateriaal. Terwijl het juist heel weerbestendig is en mooier wordt met de jaren.”

Huubs mancave/minimuseum vormt het creatieve epicentrum van het huis.Beeld Luc Roymans

Via de achterdeur betreed je het creatieve hart van het huis: Huubs mancave annex minimuseum. De werktafel met maquettes wordt omsingeld door archiefkasten ­boordevol schetsen, wandrekken met kunstboeken en vitrinekastjes waarin Huubs verzameling vuurtorens en Humo-gadgets uitgestald zijn. Elke centimeter vrije ruimte wordt ingenomen door originele prototypes en ­experimentele werkstukken die hij als ontwerper maakte of verzamelde van vroegere collega’s en oud-studenten.

 Een eclectische collectie vuurtorens, ‘Humo’-gadgets en tuinkabouters vormt een tegengewicht voor de maquettes en prototypes die hij als ontwerper maakte of als docent Interieurarchitectuur verzamelde.Beeld Luc Roymans

Het is duidelijk: na 36 jaar in de creatieve sector en als een van drijvende krachten achter het Hasseltse ontwerperscollectief Het Labo, is Huub nog altijd even bezield met zijn vak bezig. “Ik blijf meewerken aan expo’s. Normaal gezien had in het historisch museum Het Stadsmus nu een retrospectieve moeten openen over De Nieuwsgierige Hasselaar, het linkse krantje waar ik als ­student bij betrokken was. Dankzij de krant hebben we bijvoorbeeld de afbraak van Stokerij Theunissen kunnen tegenhouden. Ironisch genoeg is op deze historische site nu het Hasseltse Jenevermuseum gevestigd.”

Het tuinontwerp is geïnspireerd op het principe van de Engelse tuinkamers. Beeld Luc Roymans

Terug buiten leidt een trap van metalen roosters – gerecupereerd uit de exporuimte van Het Labo in de gelatinefabriek – naar een zwevend terras dat uitkijkt op de weelderige stadstuin met verborgen waterpartij. Het ontwerp is gebaseerd op het concept van de Engelse tuinkamers en illustreert de biodiversiteit in z’n meest compacte vorm. De ­gecontroleerde wildernis midden in de stad is een veilige rustplek voor talrijke vlinder- en vogelsoorten.

Met zijn geheime waterpartij en weelderige plantengroei is de compacte stadsoase een ideale habitat voor vogels, vlinders en zelfs een egeltje.Beeld Luc Roymans

“Er woont zelfs een egeltje tussen de struiken”, vertelt Huub. “Mijn geheim? Ik laat de natuur maximaal zijn gang gaan en probeer zo veel mogelijk van mijn groene oase te genieten.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234