Vrijdag 17/09/2021

interieurBinnenkijken

Binnenkijken in een bedrieglijk eenvoudig huisje

De grenenhouten banken van Halleroed zijn afgewerkt met linnen kussens en ­schapenvachtjes. De stoeltjes zijn vintage Fins, het tapijt is vintage Zweeds. Beeld Nin Solis
De grenenhouten banken van Halleroed zijn afgewerkt met linnen kussens en ­schapenvachtjes. De stoeltjes zijn vintage Fins, het tapijt is vintage Zweeds.Beeld Nin Solis

Jarenlang ontwierpen ze avant-gardistische interieurs voor modelabels als Acne Studios, maar de cottage aan de Zweedse Oostzee die dit designerskoppel voor zichzelf bedacht, oogt bijzonder simpel en warm.

Christian en Ruxandra Halleroed ontwierpen al verschillende modeboetieks, waar­onder negen winkels voor het Zweedse ­kledingmerk Acne Studios. Sommigen hebben door de hoge wanden van roestvrij staal en de vloeren van gespikkeld giet­beton of terrazzo iets weg van industriële koelcellen. Toch oogt het ontwerp niet kil, maar zorgt het juist voor een versterkend effect, zoals een ouderwets kuuroord in de bergen: door de sobere, grijze achtergrond lijken de rijke, vaak diepe ­kleuren van de kledingstukken nog levendiger. De designers experimteren met materialen: een wand van knoestig iepenhout of aluminiumplaten met een diamantpatroon combineren ze bijvoorbeeld met een lichtroze kamerbreed tapijt of een felblauwe plankenkast.

Dankzij die strakke, hedendaagse stijl is bureau Halleroed zeer in trek bij modemerken, vooral bij jonge, Scandinavische labels die net als de ontwerpers graag experimenteren. Hoewel de winkel­interieurs van Halleroed vaak een onaardse sfeer uitstralen, zijn ze toch sterk beïnvloed door een voorliefde voor ­onbewerkte materialen en traditionele Zweedse ambacht. In de winkel van het parfum- en lederwarenmerk Byredo in New York plaatsten de ontwerpers scheidings­wanden van glazen bouw­stenen en hoekige open wandkasten van elzenhout, en voor het Zweedse modemerk Totême bekleedden ze de muren van een herenhuis in Stockholm met bleke, lindehouten panelen.

BIO

De Zweed Christian Halleroed (46) studeerde schrijnwerkerij en meubelontwerp, in 1998 richtte hij in Stockholm zijn eigen designstudio Halleroed op / Zijn vrouw Ruxandra (39) studeerde architectuur, zij stapte in 2015 ook in het bedrijf / In 2017 bouwden ze op het Zweedse eiland Blidö voor zichzelf en hun dochtertje Iolanda een bijzondere cottage

Christian Halleroed studeerde schrijnwerkerij en meubelontwerp aan de Carl Malmstensskolan, die nu deel uitmaakt van de universiteit van Linköping. De school werd in 1930 in de Zweedse hoofdstad opgericht door de invloedrijke designer Carl Malmsten, die mee aan de basis lag van wat we tegenwoordig de Scandinavische stijl noemen. Christian studeerde af in 1998 en begon zijn eigen meubelen te ­ontwerpen, voornamelijk voor Zweedse bureaus die kantoren inrichtten, wat ­uiteindelijk tot architectuur- en interieurdesign­opdrachten leidde.

“Gezien de beheerste, uitgesproken stedelijke uitstraling van de Halleroed-projecten, zullen sommige mensen de stijl van dit huis waarschijnlijk verrassend vinden”, zegt Ruxandra over het gezellige, 100 m2 grote landhuisje dat het koppel in 2017 op het Zweedse eiland Blidö voor zichzelf en hun vijfjarige dochter Iolanda bouwde. Ze kozen bewust voor deze streek omdat het eiland op minder dan twee uur rijden van hun appartement in Stockholm ligt, maar ook ver genoeg is om zich even helemaal te kunnen ontspannen. “Er bestaan hippere plekken dichter bij de stad,” volgens Christian, “maar wij wilden liever een eigen stuk land in plaats van buren.”

De opvallende, twee meter lange ‘nier’ in de wand benadrukt dat de cottage anders is dan de ­typische ­rechtlijnige en symmetrische stijl van het ­designbureau. Beeld Nin Solis
De opvallende, twee meter lange ‘nier’ in de wand benadrukt dat de cottage anders is dan de ­typische ­rechtlijnige en symmetrische stijl van het ­designbureau.Beeld Nin Solis

Hoewel Blidö slechts 55 km ten noordoosten van de hoofdstad ligt, is het een van de meest ­afgelegen bewoonde eilanden in de archipel van Stockholm, die uit zo’n dertigduizend eilandjes in de Oostzee bestaat. Door zijn ligging is het een ideale uitvalsbasis voor vissers, die zich hier in de 16de eeuw kwamen vestigen. Hoewel er in de zomer veel vakantiegangers toestromen, is er nog steeds een groot gemeenschapsgevoel op het eiland. Je vindt er een kruidenierswinkel en een boerderij waar je schapenvachtjes kunt kopen. De huizen zijn voornamelijk traditionele Zweedse vakantiehuisjes.

Prefab kubus

Maar het huis van de Halleroeds aan de minder dichtbevolkte zuidelijke kust is anders: een kubus van onbehandeld hout die boven de mossige ondergroei in het bos uitsteekt en omringd is door ranke, met korstmossen begroeide dennen. De structuur is technisch gezien niet lokaal. Door hun drukke agenda konden de Halleroeds de bouw niet zelf opvolgen en lieten het huis daarom volgens hun eigen specificaties in Slovenië prefabriceren en in enorme genummerde stukken naar het eiland verschepen.

Het huisje met een buitenzijde van honinggele cederhouten planken en aluminium schilddak ziet er meer organisch uit dan de ontwerpen van hun bureau, al heeft het koppel hier evenveel nadruk gelegd op ambachtelijkheid en natuurlijke materialen, voornamelijk hout. Het gezellige interieur met muren van onbehandeld knoestig sparrenhout vormt een mooi geheel dankzij de glanzende, ­donkerrode sparrenhouten plankenvloer die in het hele gebouw doorloopt. De roodgeverfde vloer is een knipoog naar falurood, het typische hematietrijke pigment dat in Zweden al sinds de 18de eeuw wordt gebruikt om huizen te verven.

Eén met de natuur: het huisje met de ­honinggele cederhouten planken en het ­aluminium schilddak. Tussen de ­dennenbomen groeien bosbessen en heide. Beeld Nin Solis
Eén met de natuur: het huisje met de ­honinggele cederhouten planken en het ­aluminium schilddak. Tussen de ­dennenbomen groeien bosbessen en heide.Beeld Nin Solis

Het huis wordt in het midden in tweeën ­verdeeld door een 9 meter lange wand, die op zijn hoogste punt wel 7 meter hoog is en bijna helemaal is opgebouwd uit twee enorme, 10 centimeter dikke panelen van kruislaaghout die in het midden boven een deurgat samenkomen. Aan de oostkant bevinden zich twee compacte slaapkamers, een badkamer en een slaapzolder van 20 m2 met matrassen voor gasten. Aan de westkant ligt de grote woonruimte die tot boven in de nok open is. Aan deze zijde vloeien verschillende zones in elkaar over door middel van een klein niveau­verschil: een opstapje leidt van een leeshoek rond een gietijzeren houtkachel naar de eetkamer, de keuken en twee zithoeken met ingebouwde ­grenenhouten banken, die met linnen kussens en schapenvachtjes zijn afgewerkt.

In de keuken, die bestaat uit een rij noten­houten kasten met ingebouwde toestellen in de centrale scheidingswand, rolt Ruxandra het deeg uit voor een bosbessentaart. Ze knikt in de ­richting van een grote niervormige uitsnijding in de muur boven haar hoofd om te illustreren dat ze bij het ontwerpen van hun eigen huis spontaner te werk zijn gegaan dan ­gebruikelijk.

Zowel Christian als Ruxandra, die architectuur heeft gestudeerd aan het KTH Royal Institute of Technology in Stockholm, werken meestal met rechte lijnen en symmetrie. “Oorspronkelijk wilden we een vierkant raam voor de slaapzolder, maar dat was gewoon te saai”, vertelt ze. Halverwege het ontwerpproces tekende Ruxandra tijdelijk dan maar een niervormige uitsnijding op het plan, maar geen van beiden heeft die vorm later nog ­aangepast. “Meestal zijn we een beetje strenger voor onszelf”, geeft ze toe.

De master bedroom. Op het bed ligt een schaapsvacht van Svensk Hemsloid. 
 Beeld Nin Solis
De master bedroom. Op het bed ligt een schaapsvacht van Svensk Hemsloid. Beeld Nin Solis

Hoe bijzonder het huis ook is, uiteindelijk blijft het bos eromheen de grootste troef. De Halleroeds kozen dit perceel van ruim een halve hectare omdat het vlak bij de Oostzee ligt en ze zorgden ervoor dat het huis op een bemoste granieten ­uitloper uitkijkt. In elke zijde van het gebouw ­zitten glasramen van verschillende afmetingen en stijlen – er zijn er negen in totaal. Zelfs op donkere winterdagen lijkt het alsof de sparren buiten als foto’s in grote lijsten aan de muren zijn opgehangen. Over de hele zuidkant van de centrale woonruimte loopt een raam waardoor je de zee kunt zien. Zowel de brede glazen schuifwand aan de westelijke zijde als de scharnierende glazen deur aan de oostkant leiden naar buiten, waardoor dit deel van het huis een open pergola lijkt die uitkomt op het bos. Hier gaat het gezin in de namiddag vaak met thee en hapjes zitten voor de fika, het moment van de dag om even tot rust te komen. De glanzende kastanjebruine muurtegels en de ­bordeauxrode vloer van Red Jasper-marmer in de badkamer zijn afgestemd op de rood geschilderde houten vloer in de rest van het huis. Gasten kunnen na een zomerse zwempartij in zee of een middagje ­paddenstoelen plukken in de herfst via de glazen buitendeur rechtstreeks de douche inlopen.

Om het onderscheid tussen binnen en buiten nog meer te vervagen, springen drie van de vier hoeken van het huis naar binnen, waardoor kleine veranda’s onder de dakranden ontstaan. De zuidoostelijke hoek is ingericht met een rond grenen tafeltje en stevige grenen armstoelen, waarover ’s winters rendierhuiden worden gedrapeerd. De Halleroeds ontwierpen deze meubelstukken in 2018 voor een lounge in het Nordiska museet in Stockholm. Op de ­zuidwestelijke veranda staat een lange ­dennenhouten tafel die ze naar een ­ontwerp uit het boek Autoprogettazione? (1974) van de Italiaanse modernistische kunstenaar Enzo Mari maakten, en waaraan ze tijdens de warmere maanden vaak eten.

Het weinige meubilair dat de Halleroeds niet zelf hebben vervaardigd komt van lokale ­antiquairs, waardoor het huis ook op die manier een eerbetoon is aan Scandinavisch design uit het midden van de vorige eeuw.

De vloer van de badkamer is gemaakt van ­Italiaans Red Jasper-marmer, de wandtegeltjes zijn van ­Engels keramiek. Het krukje is een ­ontwerp van Carl Malmsten, de wastafel van ­Jasper ­Morrison.  Beeld Nin Solis
De vloer van de badkamer is gemaakt van ­Italiaans Red Jasper-marmer, de wandtegeltjes zijn van ­Engels keramiek. Het krukje is een ­ontwerp van Carl Malmsten, de wastafel van ­Jasper ­Morrison.Beeld Nin Solis

Vooral het onregelmatige grondplan van het huis met de kleine niveauverschillen is sterk ­beïnvloed door een van de voorvaderen van het Zweedse modernisme: de in Oostenrijk geboren architect en ontwerper Josef Frank, die vanaf de jaren 30 het merendeel van zijn belangrijkste werk in Zweden maakte. Hij ­ontwierp in 1947 een reeks huizen, sommige met asymmetrische volumes onder rechthoekige daken. “Je moet je geschiedenis kennen”, merkt Ruxandra op. “Die achtergrond is misschien niet rechtstreeks zichtbaar in je werk, maar beïnvloedt wel je ideeën.”

Ondanks de experimentele aanpak van het echtpaar is het huis vooral een eerbetoon aan de traditionele huizen uit Christians jeugd. Zijn ouders hadden een typisch Zweeds dennenhouten hutje in Sälen, zes uur ten noordwesten van Stockholm, waar het gezin elke winter op vakantie ging. De hoeken van het verblijf op Blidö zijn misschien scherper, het kleurenpalet en de inrichting soberder, maar de gebruikte materialen en functie zijn hetzelfde gebleven: het huisje is een ode aan de Zweedse houtbewerkingstraditie en een toevluchtsoord waar het gezin kan genieten van het woudlandschap waaruit die lange traditie is ontstaan. “De muren zien er nu nog onbewerkt uit,” zegt Ruxandra wanneer ze haar taart vol wilde bessen op tafel zet, “maar over een paar jaar, als het hout is verouderd, zal het er net zo uitzien.”

Net als de bomen die het huis omringen: elk jaar zijn ze ouder en grootser, maar ze verliezen nooit hun eigenheid.

© The New York Times

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234