
Drama/Kom. 1u40, 2012
Als korte verhalen op zoek naar een roman
Een film met enterrement in de bijtitel impliceert dat er een sterfgeval te betreuren valt. De mémé in kwestie is de Berthe uit de hoofdtitel. Die grootmoeder moet dus begraven worden. Maar wordt ze begraven of gecremeerd? Die vraag is meteen goed voor één van de vele subplots. En door welke begrafenisonderneming moet dat gebeuren? Door het peperdure, maar wel bijzonder trendy én hoogtechnologische bedrijf met de passende naam Définitif of door het goedkopere Obsècool, met de nuchtere slogan C'est fait, mais c'est cool!. Dat deel van de film is dus een satirische afrekening met wat in Frankrijk inmiddels le merchandising funéraire wordt genoemd.
Maar er is meer. Véél meer. Het mannelijke hoofdpersonage van Adieu Berthe is apotheker Armand (rol van Denis Podalydès) die op een nogal precair momenttelefoon krijgt van Hélène (rol van Isabelle Candelier). Hélène is de echtgenote van Armand, die samen met hem de apotheek runt. Alix is al een tijdlang zijn minnares. Beide vrouwen zijn op de hoogte van elkaars bestaan en Hélène heeft zich inmiddels verzoend met het feit dat een echtscheiding stilaan onvermijdelijk wordt. Ze zou alleen nog graag willen dat het en douceur kan gebeuren. Dat onderdeel van Adieu Berthe presenteert zich als een moderne echtscheidingskomedie.
Het telefoontje van Hélène was bedoeld om Armand te laten weten dat zijn grootmoeder Berthe overleden is. Een schok, natuurlijk. Maar toch vooral omdat Armand zich realiseert dat hij zich nog nauwelijks bewust was van het bestaan van zijn oma, die ergens in een of ander rusthuis opgeborgen zat.
Schuldgevoelens dus bij Armand, die ook nog eens zijn vader (rol van Pierre Arditi) op de hoogte moet brengen, maar die is ondertussen al volop aan het dementeren. Dit is het belangrijkste hoofdstuk van Adieu Berthe, met de nadruk op rouw, familiebanden en herinneringen. In het rusthuis ontdekt Armand de zorgvuldig bewaarde correspondentie van oma Berthe, die via flashbacks tot leven wordt gewekt en waarbij totaal onbekende aspecten van haar discrete leven aan de oppervlakte komen. Dat is het meest verrassende en visueel meest magische luik van de hele film.
Het zal ondertussen wel duidelijk zijn dat Adieu Berthe eigenlijk geconstrueerd is als een verzameling korte verhalen die samen een roman willen schrijven. Korte verhalen met hun eigen toon. Nu eens grappig, soms burlesk. Dan weer vertederend, soms ontroerend en aangrijpend. En uiteindelijk ook nostalgisch, met een tikkeltje magie. Maar net daardoor wordt Adieu Berthe ook een film die beter functioneert in zijn onderdelen dan als geheel. (Jan Temmerman)
In volle midlifecrisis heeft Armand op verschillende gebieden problemen. Zo leeft hij tussen zijn minnares en zijn vrouw, een opdringerige schoonmoeder en heeft hij een slechte verstandhouding met zijn kinderen. Daarbovenop wordt hij verantwoordelijk gesteld voor de begrafenis van zijn grootmoeder Berthe...
Release datum: 20/06/2012

© 2013 De Persgroep Digital - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.
Volg het nieuws op onze zustersite in Nederland www.volkskrant.nl.