
familiefilm 1u17, 2012
Intieme odyssee over een avontuurlijk meisje
'Soms denk ik dat ze gelukkiger zouden zijn zonder mij.' Het is een pijnlijk fantasma dat wel eens in het hoofd opdook van kinderen die zich aan hun lot overgelaten voelen. En wat doet de zesjarige Cathy inEen weekje weg/A pas de loup? Ze besluit om in het bos te verdwijnen dat grenst aan het vakantiehuis waar ze elk weekend vanuit Parijs met haar ouders heen trekt.
Wat volgt is een intieme odyssee over een avontuurlijk meisje (Wynona Ringer, het dochtertje van de regisseur) dat opnieuw de verbeelding ontdekt door haar contact met de natuur. Omdat heel deze naturalistische fabel opgebouwd is rond een innerlijke monoloog van de kleine protagoniste, sluipt er een zekere naïviteit en dramatische onschuld in dit rustig vertelde, moderne woudsprookje. Maar deze voor kinderen eerder ongewone en bevallige film is ook opgevat als een weloverwogen parabel en oproep voor ouders op opnieuw wat meer door de knieën te gaan, richting ooghoogte van een verwonderd kind. (Luc Joris)
¿Mijn ouders kijken wel naar mij, maar ze zien me niet echt.¿ Tijdens een weekendje op het platteland neemt Cathy de proef op de som en sluipt stilletjes weg in het woud. Haar afwezigheid blijft schijnbaar onopgemerkt. Alleen in het bos voelt Cathy zich zoals Robinson Crusoë: ze moet eten zoeken en bescherming tegen noodweer en wilde dieren. Ze bouwt een hut, speelt met een hond, vangt een vis en proeft een handvol wormen. Dwalend tussen kreupelhout en struikgewas vertelt ze honderduit over haar
Release datum: 20/06/2012

© 2013 De Persgroep Digital - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.
Volg het nieuws op onze zustersite in Nederland www.volkskrant.nl.