Intouchables

Over Intouchables

Intouchables

Om even het succes te situeren: Intouchables - de Amerikaanse broers Weinstein hebben inmiddels de rechten voor een remake gekocht - trok in één week tijd in Frankrijk alleen al 2.2 miljoen toeschouwers. Dat bombardeerde de film meteen tot een verrassingshit en een fenomeen, een waar links nogal knarsetandend naar kijkt. Net op het moment van de financiële crisis, de protestmarsen van de Indignados in Europa en de Occupy Wallstreet-beweging in de VS duikt er immers een sociale komedie op waarin de sociale conflicten en de klassenstrijd lief en zonder gêne weggemoffeld worden onder het tapijt van een goedaardige vriendschap. Maar een film alleen maar beoordelen op zijn eventuele revolutionaire merites of afschieten omdat hij geen radicale aanval inhoudt op de bourgeoisie lijkt ook wat makkelijk en kortzichtig. Le Monde zit er dichter op wanneer de krant schrijft dat de film een genereuze sociale metafoor bevat, een die het belang van de vereniging toont tussen het door zijn privileges geparalyseerde oude Frankrijk en de vitale kracht van de jongeren uit de immigratie.

Maar even recapituleren. Intouchables vertelt het verhaal van een tot aan zijn nek verlamde aristocraat in rolstoel (een meticuleuze François Cluzet) die een werkloze zwarte (revelatie Omar Sy) in dienst neemt om hem te verzorgen en te begeleiden. Dat blijkt een joviale lefgozer en respectloze macho annex plantrekker te zijn die wild is van Earth, Wind & Fire, verschrikkelijk roekeloos met een Maserati rijdt en zich als een olifant in een porseleinkast gedraagt in het luxueuze, door muziek van Vivaldi opgeluisterde oude herenhuis van de miljardair. De teamvorming van Cluzet en Sy (of van twee tegengestelde persoonlijkheden) werkt, want hun synergie werkt aanstekelijk zonder dat de film daarbij in melige pathetiek of medelijden vervalt.

Er wordt gespeeld met de karikaturen en de clichés en meestal gebeurt dat onder de vorm van kwinkslagen richting cultuur (moderne kunst, opera) of aristocratie die in een hoog tempo afgevuurd worden. Dat ze elkaar meer en meer zullen gaan waarderen, leer je al uit de proloog. Het is het verhaal van hun ontmoeting, hun onmogelijke vriendschap en wat deze twee tegenpolen van elkaar kunnen leren, waar deze enthousiaste buddy-film uiteindelijk over gaat. Soms slaat Intouchables de weg in van het niet-politiek correcte zonder echt subversief te worden of kiest het voor formulehumor maar het blijft altijd elegant en ook de bijrollen zijn geestig en met flair ingevuld. De stunt is dat deze humane komedie gebaseerd is op het echte verhaal van Philippe Pozzo di Borgo en Abdel Sellou, één dat ook al aan bod kwam in de documentaire A la vie, à la mort. (Luc Joris)

Synopsis Intouchables

Als gevolg van een ongeval tijdens het paragliding moet Philippe, een rijke aristocraat, op zoek naar iemand om hem te helpen in het huis. Hij neemt Driss in dienst, een jongere uit de voorsteden die net uit de gevangenis komt. Kortom, de minst geschikte persoon voor de job. Samen zullen ze een middenweg moeten vinden tussen Vivaldi en Earth Wind and Fire, tussen het kostuum en het trainingspak,...

Programmatie Intouchables

      Mail een vriend      Printversie

sluit dit venster

naam vriend

emailadres vriend

jouw naam

jouw emailadres

boodschap

nog karakters

 

Ik wens een kopie van deze mail naar mezelf te sturen