Brighton Rock

Over Brighton Rock

en uitzichtloos hondenleven leiden. Vervolgens het hof gemaakt worden door een gemene gangsterboy die met je trouwt zodat je niet tegen hem kan getuigen voor de moord die hij gepleegd heeft. En dan achterblijven met bittere wanhoop en de illusie van liefde. Het overkomt Rose, een onschuldige en naïeve dienster in een cafetaria op de fameuze pier van Brighton.

Niet louter de hatelijke gangster Pinkie maar de deugdzame muurbloem Rose en haar tragische romance vormen deze keer het kloppende hart van Brighton Rock, een nieuwe en begeesterende verfilming van Graham Greene's katholieke roman uit 1938.

Voor alle duidelijkheid: tot voor 1965, het jaar dat in Engeland ook de doodstraf afgeschaft werd, mochten gehuwde vrouwen volgens de Britse wet niet tegen hun echtgenoten getuigen. Dat tijdskader is meteen een belangrijk element in de discussie over het Kanaal over de rek die er op Greene's roman zit om hem te adapteren. Een hedendaagse versie zou bijvoorbeeld moeilijk zijn zonder dat boek van de katholieke agnosticus Greene over de morele strijd tussen goed en kwaad en de religieuze (hel)angst radicaal te veranderen.

Vandaar dat debuterend regisseur Rowan Joffe, de zoon van The Killing Fields-maker Roland Joffe en tot nu toe vooral bekend als scenarist van Anton Corbijns The American, de film naar 1964 getransponeerd heeft. Om hem zo te kunnen injecteren met een dosis Quadrophenia, die Britse klassieker over de jeugdrevolutie van de jaren zestig en meer bepaald die van de rellen tussen de mods op Vespa's en de rockers op motors.

Sociopaat met babyface
Maar beginnen aan een update van Greene's roman is net als raken aan een heilig huisje. Greene schreef immers zelf mee aan de filmadaptatie van John Boulting uit 1947. Dat vroege voorbeeld van Britse gangsternoir geldt als een klassieker van de Britse film. Een memorabele ook omwille van de creepy vertolking van de toen 23-jarige Richard Attenborough als de sociopaat met babyface Pinkie die droomt van de macht binnen de lokale gangsteronderwereld.

Dat houdt meteen in dat je deze nieuwe update automatisch gaat vergelijken met het origineel. Voor wie boek en film kent, schuilt er weinig verrassing in deze met fotogenieke grimmigheid en met zwierig camerawerk gefilmde neonoirthriller. Zo heeft een anders heel overtuigende Sam Riley, de Ian Curtis uit Control, beslist niet diezelfde dreigende en indringende uitstraling als Attenborough.

Cruciale eindscène
Toch bezit deze nieuwe en meer melodramatische kleurenversie een aantal rijke toevoegingen in vergelijking met het meer uitgesproken zwart-witte origineel. Joffes bewerking komt beter uit de verf als ranzige milieuschets, switchend tussen verdorven glitter en proletarische ellende, en in de portrettering van de vrouwen. Op dat gebied is behalve het personage van Rose ook dat van Ida - niet langer een roddelende kroegloopster maar nu een zelfbewuste cafetaria-eigenares - beter uitgetekend. Met dank aan een weerom sterk acterende Helen Mirren. En Joffe is zo slim geweest niets te veranderen aan de manier waarop Boulting is omgesprongen met de cruciale eindscène, die Greene overigens te optimistisch vond, met het 'I love you'-grammofoonplaatje dat Pinkie voor Rose opgenomen heeft. Dat blijft een onvergetelijk en subliem slotbeeld over liefde, horror en geloof. (Luc Joris)

Synopsis Brighton Rock

Brighton, 1964. De georganiseerde misdaad heeft haar intrede gedaan in dit slaperige Engelse kuststadje. De ambitieuze jonge gangster Pinkie Brown (Sam Riley) is vastbesloten om concurrerende bendes van zijn terrein te weren. Wanneer hij een rivaal vermoordt, krijgt de jonge serveerster Rose (Andrea Riseborough) per ongeluk belangrijk bewijsmateriaal in handen. Om te vermijden dat ze naar de politie stapt, verleidt Pinkie de naïeve Rose. Ondertussen begint haar werkgeefster Ida (Helen Mirren) zi

Programmatie Brighton Rock

Release datum: 22/06/2011

      Mail een vriend      Printversie

sluit dit venster

naam vriend

emailadres vriend

jouw naam

jouw emailadres

boodschap

nog karakters

 

Ik wens een kopie van deze mail naar mezelf te sturen