Angèle et Tony

Over Angèle et Tony

Moet je een fan zijn van de zee en de harde romantiek van het solitaire zeemansleven om van de Franse film Angèle et Tony te houden? Het helpt, maar het hoeft niet. Dit romaneske liefdesverhaal van Alix Delaporte over de relatie tussen een Normandische zeeman en een pas uit de gevangenis ontslagen jonge moeder heeft nog een aantal andere fijne dingen om je over de streep te trekken. Zoals de tact en de prachtig ingehouden justesse waarmee het verteld wordt.

Cineaste Delaporte is geboren en getogen in de regio Parijs. Haar vakanties als kind bracht ze echter bij haar grootouders in Port-en-Bessin door, een vissershaven in Normandië. Daar heeft ze Angèle et Tony opgenomen. Zonder nostalgie of idealisering, maar wel met een subtiel gevoel voor de solidariteit onder de vrouwen en het zwijgende, gesloten karakter van de mannen in de vissersgemeenschap.

Een neuknummertje, daar begint dit met veel naturel vertelde verhaal mee. En meteen wordt ook Angèle geïntroduceerd. Jong, een beetje punky en mooi. Maar bruusk en instinctief in haar optreden. Een vrouw die gedeukt en verwond is door het leven. Haar drang om te leven en te overleven is echter enorm. Daarom schiet ze schichtig als een dier rond. Die rol van Angèle wordt met veel overtuiging door Clothilde Hesme vertolkt. Het is haar eerste hoofdrol. Soms, als je haar bezig ziet, denk je dat ze alles heeft om het nieuwe gezicht voor een campagne van een cosmeticabedrijf te worden. Hier stinken haar handen echter naar schar, tong en hondshaai, naar de verse vis die ze op de markt verkoopt.

Delaporte en Hesme draaiden samen al een in Venetië bekroonde kortfilm: Comment on freine dans une descente? Of hoe rem je bij een afdaling? Dat gevoel van urgentie voel je eveneens bij het personage van Angèle. Vóór deze film realiseerde de regisseuse ook een documentaire over Zinédine Zidane. ¿Niet over de binnenkant van zijn kop¿, zei ze daarover. ¿Wel over zijn sportieve prestaties, over wat hij met zijn lichaam doet.¿ Die aanpak en zin voor lichaamstaal vind je evenzeer in Angèle et Tony terug. Zelfs met een platte band op een gestolen fiets blijft Angèle verder trappen. Beukend zoals een Flandrien op de kasseien, omdat hét moet. Kost wat kost houdt ze haar hoofd boven water, hoe moeilijk het ook gaat.

Je kunt ze dus gerust als een zus van Rosetta zien. Net als dat hoofdpersonage uit die film van de broers Dardenne is ze naarstig op zoek naar een job. Angèle is immers pas uit de gevangenis ontslagen. En de reden waarom ze naar het vissersplaatsje in het kille noorden is afgezakt, is dat ze opnieuw contact wil met haar zoontje, dat bij haar schoonouders verblijft en dat ze al twee jaar niet meer gezien heeft. Daarom is ze ingegaan op een advertentie. In tegenstelling tot Rosetta krabt deze film echter aan het sociale. In enkele korte scènes wordt een sfeer van sociale onrust opgeroepen, maar er wordt nooit dieper op ingegaan. Het spoor dat de cineaste volgt, is dat van de romantiek. Zonder dat het ooit dweperig, overdreven romantisch of sentimenteel wordt.

Het zoekertje is overigens geplaatst door Tony. Of deze zeeman en visser nu als vrijgezel op zoek is naar een partner, of een jonge arbeidskracht om zijn moeder op de markt met de verkoop te helpen, wordt in het midden geladen. Tony (Grégory Gadebois) is zowat de tegenpool van Angèle. Rustig. Zwijgzaam. Even robuust en stevig als een kleine sleepboot. Een rots en één harde brok realisme. Meer Jean Gabin en Lino Ventura dan Alain Delon. Angèle, onhandig zwalpend als een losgeslagen boei, gaat zich nogal impulsief en brutaal aan hem opdringen. Als een no-nonsense sirene die op het strand van Tony is aangespoeld. Tony duwt haar weg en gaat niet op haar avances in, ook al voelt hij zich tot haar aangetrokken. De evolutie van hun langzaam openbloeiende relatie vormt de intieme kern van het verhaal dat volgt. Eén waarin de heks van Sneeuwwitje, de deinende zee en de herinnering aan nooit van de zee weergekeerde vissers een rol gaan spelen.

Het mooie aan Angèle en Tony daarbij is dat de film zó juist gevoelens weet weer te geven of op te roepen via een blik van een personage, een stilte of een korte zin die meer zegt dan duizend woorden samen. Franse regisseurs als Jean Epstein en Jean Grémillon hebben in de jaren twintig en veertig ook enkele prachtige films gedraaid, gesitueerd aan de Franse noordwestkust. Als films schelpen zouden zijn, dan zou je Angèle en Tony op een halsketting rijgen naast die van bovengenoemde regisseurs. Omdat ze die blik delen op de wereld van kleine zeelui, kortaf in het spreken en altijd lonkend naar de zee.(Luc Joris)

Synopsis Angèle et Tony

Een vissershaven in Normandië. Angèle heeft zo haar redenen om een nieuw leven te willen opbouwen en zoekt het gezelschap van Tony, een in zichzelf gekeerde visser. Ondanks zijn verlangen naar haar, houdt Tony haar op afstand. Angela zoekt toenadering. Tony observeert haar. Zo mooi, zo verwarrend, hij kan maar niet geloven dat ze daar is voor hem...

Programmatie Angèle et Tony

Release datum: 02/02/2011

      Mail een vriend      Printversie

sluit dit venster

naam vriend

emailadres vriend

jouw naam

jouw emailadres

boodschap

nog karakters

 

Ik wens een kopie van deze mail naar mezelf te sturen