
Romantiek 1u50, 2011
Vluchten voor valentijn in de romcom 'No Strings Attached'
'Mag ik je vingeren?' Die vraag wordt nogal onhandig gesteld door een tiener aan een troostende leeftijdgenote in de proloog van de romantische komedie No Strings Attached. Enkele scènes verder en vijftien jaar later pikken we Adam (Ashton Kutcher) en Emma (Natalie Portman) opnieuw op.
In deze in het L.A.-milieu van eerder welgestelde jonge dertigers gesitueerde film van Ivan Reitman vader van én regisseur van de jaren '80-hit Ghostbusters brengt hij zijn premisse in horizontale schiethouding: is een relatie houdbaar als ze alleen maar op seks berust is en er verder geen enkele verplichtingen zijn? Drie keer raden.
Wat het meest verrast aan deze relatiekomedie die het per se over seks wil hebben en waarin duchtig rondgestrooid wordt met grapjes over beffen en de menstruatiecyclus al wordt het nooit vulgair - is het brave en weinig sensuele niveau van die seksscènes. Alsof de makers vooral de Amerikaanse keuringscommissie niet op de tenen wilden trappen. In dat opzicht flirt deze conventionele datemovie, ook op visueel gebied, meer dan eens met de sitcom. Ook omdat de onderhoudende punch en de vlotte aaneenschakeling van amusante momenten toch vooral berusten op de gezwinde dialogen van scenariste Elizabeth Meriwether.
Zoals het binnen het genre van de romcom past, tast No Strings Attached vooral af hoeveel rek er op de relationele elastiek zit tussen Adam en Emma. En hoe vaak ze hun gsm binnen handbereik hebben. Een proces dus van voortdurend aantrekken en dan weer afstoten waarbij vooral Emma bindingsangst heeft. Ze moet niets hebben van de verplichtingen, de romantische rituelen en de emotionele ballast die bij een klassieke relatie horen zoals handje vasthouden, knuffelen en liefdesverdriet. Kutcher, in de rol van een regieassistent met een beroemde, maar nooit volwassen geworden vader (een vermakelijke Kevin Kline), moet het daarbij meer hebben van zijn looks en blikken dan van zijn acteerwerk. Want vanaf het moment dat een scène enig dramatisch gewicht krijgt, zie en voel je duidelijk dat Natalie Portman, die een dokteres speelt die wegvlucht in haar werk op de spoeddienst, zoveel meer bagage, talent en scherpte heeft. Naar het einde toe hobbelt de film wat langdradig naar zijn voorspelbare ontknoping toe. Al zorgt Lake Bell nog voor een komische noot, zoals de onzekere, neurotische en praatzieke collega van Kutcher die een oogje op hem heeft. (Luc Joris)
Een jonge vrouw en een jongeman proberen hun relatie strikt fysiek te houden maar al snel merken ze dat dit niet zo makkelijk is...
Release datum: 09/02/2011

© 2013 De Persgroep Digital - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.
Volg het nieuws op onze zustersite in Nederland www.volkskrant.nl.