
Drama 1u25, 2011
Een meisje mist haar vader
'Zonder liefde, warme liefde, lijdt het licht, tout est fini', zingt Jacques Brel in dat prachtige, tweetalige liefdesliedje, waaraan deze eerste langspeelfilm van de Belgische scenariste-regisseuse-producente Sophie Schoukens zijn titel ontleent.
Net als in het liedje is het Marieke in de film twintig jaar. Ze wordt met veel overgave vertolkt door de jonge Belgische actrice Hande Kodja, die voordien vooral in Frankrijk actief was, onder meer in Meurtrières van Patrick Grandperret. Marieke was nauwelijks acht toen haar vader, waar ze erg veel van hield, plots stierf. We zijn inmiddels zo'n twaalf jaar verder, maar haar moeder Jeanne (rol van Barbara Sarafian) heeft dat overlijden nog steeds niet verwerkt. Ze is een verbitterde vrouw geworden, die in haar leven geen plaats wil of kan maken voor een nieuwe liefde. En ook niet meer in staat lijkt om de nodige liefde te geven aan haar dochter. Gewoon maar praten over de dode echtgenoot/vader blijkt ook al een taboe.
Marieke, die overdag in een chocoladefabriekje werkt, gaat dan maar elders op zoek naar warmte en geborgenheid. Zij doet dat door het bed in te duiken met allerlei oudere mannen die, zoals dat in deze context heel toepasselijk omschreven kan worden, haar vader konden zijn. Omdat ze nauwelijks tastbare of zichtbare herinneringen aan haar eigen vader heeft, neemt ze stelselmatig foto's van die wisselende minnaars. Veel close-ups, van allerlei lichaamsdelen. En daar puzzelt ze dan mee.
Niet origineel
Op een dag staat Jacoby Stern (gespeeld door Jan Decleir) plots bij Jeanne en Marieke voor de deur. Hij blijkt de uitgever van de overleden schrijver te zijn. Jeanne reageert furieus, Marieke is geïntrigeerd. Misschien zal ze nu eindelijk toch wat meer over haar dode vader te weten komen.
Als psychologisch drama is Marieke Marieke niet bepaald origineel of verrassend te noemen, tenzij als tegengewicht voor al te veel jeunisme, die dweperige verering van alles wat alleen maar jong en jeugdig is. Maar zowel het verhaal als de mise-en-scène voelen te vaak onecht, geforceerd en gefabriceerd aan.
De sfeerrijke en melancholische muziek van Jef Mercelis en de fotografie van Alain Marcoen (de vaste cameraman van de gebroeders Dardenne) zorgen nu en dan voor een beetje soelaas. Ook de casting van Hande Kodja is, behalve voor haar onmiskenbaar talent, een goede zaak omdat ze perfect geloofwaardig oogt als dochter van Sarafian. Anderzijds was het dan weer niet zo'n slimme zet om twee klasbakken als Sarafian en Decleir samen in een film te casten en hen dan met elkaar Frans te laten praten. Gelukkig is een tweetalig liedje als 'Marieke, Marieke' toch nooit helemaal stuk te krijgen. (Jan Temmerman)
Marieke is twintig. Ze woont samen met haar moeder Jeanne, een vrouw die geen gevoelens meer heeft sinds de dood van haar man. Door de dag werkt Marieke in een chocoladefabriek, een job die haar drang naar vrijheid en passie zeker niet bevredigt. 's Nachts vlucht ze weg in ontmoetingen met mannen die veel ouder zijn dan haar. Met hen voelt ze zich sterk en waardevol. Een man gaat dit broze evenwicht verstoren.
Release datum: 26/01/2011

© 2013 De Persgroep Digital - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.
Volg het nieuws op onze zustersite in Nederland www.volkskrant.nl.