My Queen Karo

Over My Queen Karo

De begintitels van My Queen Karo, de nieuwe film van de Vlaamse scenariste-regisseuse Dorothée van den Berghe, dansen over het scherm in de vorm van het handschrift van een kind. De toon is meteen gezet: deze terugblik op de vroege jaren 70 in een Amsterdams kraakpand gebeurt door de ogen van het tienjarige titelpersonage dat probeert te begrijpen wat de volwassenen rondom haar allemaal doen.

Hoe verschillend van toon en onderwerp My Queen Karo van Dorothée van den Berghe en De helaasheid der dingen van Felix van Groeningen ook mogen zijn, toch zit er een opvallende parallel in de twee recente Vlaamse speelfilms. In beide gevallen focust het verhaal op wat er met kinderen gebeurt wanneer volwassenen vooral met zichzelf in de weer zijn.

De omstandigheden waarin de jonge Gunther in het Reetveerdegem van De helaasheid opgroeit, staan nochtans mijlenver af van de opwindende, maar ook wel verwarrende situatie waarin de jonge Karo (glansrol van Anna Franziska Jäger) terechtkomt, als zij anno 1974 met haar vader Raven (Matthias Schoenaerts) en haar moeder Dalia (Déborah François, onder meer bekend van LEnfant van de gebroeders Dardenne) van België naar een of ander kraakpand in een Amsterdamse commune verhuist.

In Reetveerdegem leeft Gunthers familie volgens het motto dat God de dag schept en dat zij er zich dan maar moeten doorslepen, het liefst met zoveel mogelijk drank en zo weinig mogelijk werk. Niet zo in het hippieparadijs van het voormalige Amsterdam, want daar moet wel hard aan de toekomst worden gewerkt. Een toekomst waarin onder meer eigendom moet worden afgeschaft (al is dat iets wat vader Strobbe in De helaasheid ook verdedigt als de deurwaarder nog maar eens langskomt) en alles moet worden gedeeld. Niet alleen het kraakpand zonder binnenmuren, maar ook de liefde. Vooral Raven is doordrongen van zijn eigen grote en utopische gelijk en wil van geen compromissen weten. Als er tegen bouwspeculanten moet worden geprotesteerd, staat hij als eerste op de barricaden. En als hij verliefd wordt op Alice (Maria Kraakman), mag die meteen met haar zoontjes in de commune komen wonen. Voor Dalia ligt dat allemaal niet zo eenvoudig, maar daar heeft Raven geen boodschap aan.

Karo wel. Zij is blijkbaar wel het een en ander gewoon van haar artistieke en bevlogen ouders, maar daar in Amsterdam gaat het haar allemaal toch iets te snel. Als ze in een school zonder punten terechtkomt, zoekt ze een houvast in een zwemcursus, waar de chronometer van de trainer toch voor enige regelmaat zorgt. Een mooi detail is ook hoe Karo op een wel erg bizarre manier de tijd probeert te bevriezen. In dat verband had Dorothée van den Berghe het al over het bevroren kapsel van koningin Fabiola, voor Karo in Amsterdam een soort icoon van haar Belgische roots. Het jonge meisje voelt dat de respectieve beslissingen van haar ouders een weerslag zullen hebben op haar eigen leventje. Dat zorgt uiteraard voor verwarring en onrust. Ze weet vooral niet hoe ze tegelijk loyaal kan blijven aan haar revolutionaire vader en aan haar meer pragmatische moeder.

Kinderen observeren en interpreteren op hun manier, maar ze vellen zelf geen oordeel over de manier waarop hun ouders leven, althans niet in deze film. Ik vond het belangrijk om in My Queen Karo de keuzes van de volwassenen te laten zien door de ogen van een kind, aldus Van den Berghe. In die zin kan haar film, in tegenstelling tot De helaasheid der dingen, zeker niet als een afrekening en/of aanklacht worden gezien, ook al werd het scenario deels gevoed door autobiografische herinneringen. Van den Berghe heeft een groot deel van haar tienerjaren doorgebracht in Amsterdam, maar niet in een commune of een kraakpand.

In dat opzicht lijkt My Queen Karo ook op Together/Tillsammans (2000) van de Zweedse regisseur Lukas Moodysson. Zijn tragikomedie over het reilen en zeilen binnen een Zweedse commune in 1975 was weliswaar een zeer persoonlijke film, maar niet zijn privéverhaal. Opvallend is wel dat er ook in Together/Tillsammans veel aandacht werd besteed aan de jongste personages. Zij zijn immers vaak het kind van de rekening, want het idealisme van hun ouders is niet altijd even doordacht. De zoektocht naar persoonlijke vrijheid of zelfverwezenlijking van volwassenen zorgt bij hun kroost meer dan eens voor onrust en verwarring. Maar kinderen zijn flexibel, weet Dorothée van den Berghe. Toen en nu. Wat er nadien met Raven en Dalia is gebeurd, kunnen we alleen maar raden. Maar met Karo is het zeker goed gekomen. (Jan Temmerman)

Synopsis My Queen Karo

De tien-jarige Karo groeit op met haar ouders in een commune in Amsterdam begin jaren zeventig. Met de andere bewoners van het kraakpand wordt alles gedeeld. Als enig kind leidt Karo een zorgeloos leventje temidden van deze utopie voor volwassenen. Maar niet iedereen is in staat deze idealen te volgen, waardoor ook Karo betrokken geraakt in de interne conflicten die tot een breuk in de groep leiden. Karo realiseert zich langzaamaan dat je niet alles onveranderd kunt bewaren...

Programmatie My Queen Karo

Release datum: 28/10/2009

      Mail een vriend      Printversie

sluit dit venster

naam vriend

emailadres vriend

jouw naam

jouw emailadres

boodschap

nog karakters

 

Ik wens een kopie van deze mail naar mezelf te sturen