column
Guido Everaert

U kunt met zijn allen de boom in met dat 'gendercorrect' denken

Guido Everaert is blogger, columnist en consultant.

2 "Naast het feit dat ik objectief gezien gewoon ouder word, blijkt nu ook nog eens dat ik eigenlijk al heel mijn leven een seksistisch en paternalistisch zwijn ben", aldus Guido Everaert. ©THINKSTOCK
Guido Everaert. ©Karin De Bruyn
Share

Het is aangeleerd, het was hoofs en bejegenend en vooral charmant bedoeld, en het is dus kennelijk ontzettend betuttelend

Ik ben ontzettend triest, de laatste dagen. En ook nog eens de weg kwijt. Want naast het feit dat ik objectief gezien gewoon ouder word, blijkt nu ook nog eens dat ik eigenlijk al heel mijn leven een seksistisch en paternalistisch zwijn ben. En ik wou eigenlijk alleen maar aardig zijn, en doen wat de mama mij geleerd heeft. Beleefd, vriendelijk en netjes. En hoofs ook. Het hele arsenaal van goede manieren, wat mij bijna normaal lijkt: ik moet het nu vergeten en nooit meer doen. Tegelijkertijd zal ik dat etiket nooit meer helemaal verwijderd krijgen, wegens jaren ingeslepen gedrag dat sociaal onaanvaardbaar is geworden.
 
Ik ben inderdaad zo'n vent die deuren open houdt, van auto's en winkels en gebouwen, voor vrouwen (voor mannen ook hoor!). Die het normaal vindt dat hij op concerten en waar dan ook, zorgt voor de drankjes voor het al dan niet vrouwelijk gezelschap. Die daarvoor aanschuift en ook betaalt. Die automatisch aan de straatkant gaat lopen naast zijn vrouw, en ook de regels van het traplopen en café betreden nog kent (wie loopt voorop, wie gaat laatst buiten).

Goh, ik maak het nog even erger. Ik zal op restaurant ook altijd de rekening oprapen als ik met een dame (ik huiver nu van het woordgebruik, want allicht zal me dat ook nog kwalijk genomen worden) lunch of dineer. Sterker nog, ik ben één van die anachronismen die ook nog eens rechtstaat als diezelfde dame de tafel verlaat en weer terugkomt. Het is aangeleerd, het was hoofs en bejegenend en vooral charmant (ja, dat woord mag ook nog eens van stal gehaald worden) bedoeld, en het is dus kennelijk ontzettend betuttelend.

Share

Om nu werkelijk alles door een bril van overdreven en fucking vermoeiende politieke correctheid te gaan lezen, dat werkt ongelofelijk op mijn systeem

Maak plaats voor de grofheid en de onbehouwenheid, in naam van de gelijke rechten. Of zo. Gaat het daar over? Kennelijk wel. Met pijn in het hart mag en zal ik dat dus vanaf heden niet meer doen, want de maatschappij wijst het af.

Om het erger te maken las ik onlangs in deze eigenste krant ook nog eens een stukje waarbij de nieuwe 'Cinderella'-film tot op het bot geanalyseerd werd op de rolbevestigende patronen in het hoofdpersonage. Ze zou niet sterk genoeg zijn en een fee nodig hebben (lees: impact van buitenaf) om aan haar 'condition humaine' te ontsnappen. Geloof het of niet, serieuze mensen zijn daarover bijna een polemiek begonnen.

Het enige wat ik dan kan doen, is het hoofd schudden, en een heel klein beetje triest worden. Het is goed dat er nagedacht wordt, het is goed dat er geanalyseerd wordt, maar om nu werkelijk alles door een bril van overdreven en fucking vermoeiende politieke correctheid te gaan lezen, dat werkt ongelooflijk op mijn systeem. Het zijn symbooldossiers en de verkeerde veldslagen. Noem mij gerust een relict maar - en oudere lezers zullen deze vast nog herkennen - het wordt teveel voor Corneel!

Share

Sociale interactie is niet altijd gebaseerd op machtsverhoudingen en strijd

U kunt met zijn allen de boom in met dat soort 'gendercorrect' denken, ik ben daar te simpel voor. Het enige wat ik wil doen is aardig en correct zijn. En als ik al mijn gedragingen op een weegschaaltje moet leggen om na te gaan of ik er de belangen van uw klasse/bevolkingsgroep/soort/... (vul aan naar keuze) mee schend, tja, dan verlies ik er zelf te veel aan. Sociale interactie is niet altijd gebaseerd op machtsverhoudingen en strijd. Soms gaat het gewoon over de zin om heel even aardig voor elkaar te zijn, en het leven aangenaam te maken. In een sociale interactie die ontdaan is van machtsspelletjes en schijn. Niet meer, niet minder.

Om het simpel te houden, stel ik voor dat u in de toekomst dus aangeeft of u het al dan niet op prijs kunt stellen, dat er al eens een hoofs gebaar in uw richting komt. Als dat niet het geval is en u staat er per se op om zelf uw eten te betalen, dan mag u dat gerust doen.

Sterker nog, u mag het zelfs alleen doen, ik ga niet mee, en ik zoek me iemand waarmee het net dat ietsje aangenamer kletsen is. Misschien is het zelfs een vent, want die maalt daar niet om, wij zijn blij als we eens een keertje uitgenodigd/getrakteerd worden.

zine