Noord-Korea
Jonathan Holslag

De totale overwinning op het Koreaanse schiereiland ligt binnen bereik voor Donald Trump. En wel zo

Jonathan Holslag doceert internationale politiek aan de VUB en aan verschillende defensieacademies. Hij is de auteur van China's Coming War with Asia.

1 Jonathan Holslag. ©Franky Verdickt

De totale overwinning op het Koreaanse schiereiland ligt binnen bereik voor president Donald Trump. Niet door een oorlog te ontketenen, maar door Kim Jong-un uit te nodigen in dat geweldige golfresort van hem, voor een kop thee, zijn befaamde chocoladecake en een goed gesprek. 

Ik ben er namelijk van overtuigd dat de twee het met elkaar zullen vinden en het op een akkoord kunnen gooien. Met zijn militaire machtsontplooiing heeft Trump Noord-Korea in het nauw en met de mislukte rakettest heeft Kim toch een kleine vuist kunnen ballen. Dat is het uitgelezen moment om Kim een vredesverdrag aan te bieden in ruil voor een ontmanteling van het kernwapenprogramma.

Share

Had Noord-Korea een nieuwe test met een kernkop gewaagd, dan moest Amerika wel toeslaan en kon men zeker zijn van Koreaanse wedervergelding

Hoe spannend het ook was de voorbije week, de ervaren generaals die Donald Trump adviseren waren zich bewust van de risico’s. Had Noord-Korea een nieuwe test met een kernkop gewaagd, dan moest Amerika wel toeslaan en kon men zeker zijn van Koreaanse wedervergelding. Goed wetende dat de Amerikaanse Zevende Vloot ongenaakbaar is, zou Kim geen andere optie hebben dan de Amerikaanse troepen in Zuid-Korea te treffen. Daar zou een grondoorlog van komen waarbij Kim de beschikking heeft over honderdduizenden soldaten en een gigantische artillerie. Amerika zou de oorlog winnen, maar tegen een onaanvaardbaar hoge prijs.

Nuttig spierballengerol

Share

Ook Kim weet ongetwijfeld dat zijn regime en de erfenis van zijn voorvaders naar de knoppen is, als hij Amerika te zeer provoceert

Die uitputtingsslag zou ook nefast zijn voor de machtsbalans. In het beste geval zou China zich afzijdig houden; in het slechtste geval Noord-Korea indirect steunen. In beide gevallen zou China zijn krachten sparen, de Amerikanen zich laten uitputten in een conflict met een andere rivaal en zichzelf verder voorbereiden om terrein te winnen op het belangrijkste strijdperk: de Stille Oceaan. Aan het einde van dat conflict zou er voor Washington niet veel anders opzitten dan Peking om medewerking te vragen en nemen de Chinezen het Aziatische leiderschap over. Ik vermoed dat generaals als defensieminister Matthis, veiligheidsadviseur McMaster en stafchef Dunford dat beseffen. De Amerikaanse vliegdekschepen en onderzeeërs zijn dus vooral bedoeld zijn om het niet tot een oorlog te laten komen.

Ook Kim weet ongetwijfeld dat zijn regime en de erfenis van zijn voorvaders naar de knoppen is, als hij Amerika te zeer provoceert. Ook in zijn geval geldt dat spierballengerol nuttig is, zolang het niet tot een oorlog komt. Voor Noord-Korea zijn kernwapens belangrijk voor het prestige. Sinds jaren wordt het kernwapenprogramma in propaganda opgevoerd om de grootsheid van de natie en zijn leiders in de verf te zetten. Het is ook van tel voor de veiligheid. Pyongyang heeft zeer nauwlettend gekeken naar het lot van de Libische dictator Kadhafi en de Iraakse leider Saddam Hoessein. Geen enkel regime is veilig als het zich de toorn van Washington op de hals haalt en niet kan terugslaan.

Nobelprijs

Trump kan Pyongyang beide geven: prestige en veiligheid. Voor het prestige volstaat een persoonlijk onderhoud. Voor de veiligheid is een verdrag nodig dat garanties biedt voor nucleaire ontwapening enerzijds en anderzijds het regime toelaat zich in eigen tempo klaar te maken voor opening naar de buitenwereld: een beetje zoals met Myanmar gebeurde na 2011. Zo’n deal zou met stille diplomatie kunnen worden voorbereid. Kim kan de geschiedenisboekjes in gaan als de leider die de grote doorbraak forceerde en Trump wordt opnieuw de onbetwistbare leider in Azië. Japan en Zuid-Korea zullen hem dankbaar zijn en wie weet lonkt er wel een Nobelprijs.

Share

Amerika zou de oorlog winnen, maar tegen een onaanvaardbaar hoge prijs

Zo’n grand bargain levert flinke strategische voordelen op. Het zou de positie ondermijnen van Amerika’s belangrijkste rivaal: China. Omdat Noord-Korea al een tijd gefrustreerd is over de grote invloed van Peking zou een verdrag zou zeker een wig drijven tussen de twee. Er zou perspectief komen op Koreaanse hereniging onder Amerikaanse regie. Dat herenigde Korea zou dan weer een tegengewicht vormen en de ring van bondgenoten rondom China versterken. Het belangrijkste van al: Amerika zou de handen vrij hebben om China in te dammen in de Zuid-Chinese Zee en in de Stille Oceaan. Laat de theetafel in Mar-a-Lago maar gedekt worden!