Standpunt

Bruggen slaan, het klinkt wolliger dan het is

1 Barbara Debusschere. ©Tim Dirven

Barbara Debusschere is journalist bij De Morgen.

Waar Brussel-Stad zich tegen Molenbeek aanschurkt, ligt een brug over het Kanaal die beide gemeenten scheidt. Fashionista’s en toeristen zijn er bang voor. Want je zou zo per abuis in Molenbeek, dat ‘bijhuis van IS’ kunnen belanden.

Net omdat die mening sinds 22/3 opgang maakt, is die brug nu zowat de enige die nog doet wat cruciaal is om angst, radicalisering en haat tegen te gaan: het universum van de seculiere, blanke Belg verbinden met dat van de moslims – meestal ook Belgen – in Molenbeek en elders.

Nochtans kan alleen wie die brug oversteekt de realiteit kennen en kan enkel de realiteit het startpunt zijn om angst en haat tegen te gaan. 

Dat in 51 van de 1.617 doorgelichte Molenbeekse vzw’s een walm van radicalisering hangt, blijkt een stuk van die realiteit. Dat 51 een kleine 3 procent is van 1.671, is dat ook. Dat uit je bed gelicht worden omdat je als moslim onterecht ‘verdacht’ wordt tot frustratie leidt eveneens.

Magere keuze

Het Kanaalplan dat Molenbeek moet ‘opkuisen’, is dan ook maar één onderdeel van de brug die we moeten slaan. De andere, namelijk hoop en perspectief bieden, zal meer moeite kosten. 

Activist Abou Jahjah wil het proberen. Tegen 2019 plant hij een nieuwe partij gebaseerd op bevlogen burgersocialisme à la Bernie Sanders. Zo wil hij de Brusselaars een alternatief bieden voor de magere keuze tussen PS en MR én jongeren meetrekken richting een toekomst die hen niet al bij voorbaat moedeloos maakt. 

Share

Het Kanaalplan dat Molenbeek moet ‘opkuisen’, is dan ook maar één onderdeel van de brug die we moeten slaan. De andere, namelijk hoop en perspectief bieden, zal meer moeite kosten

Positief is dat hij zich niet op een exclusieve identiteit baseert, zoals DENK voor Turkse Nederlanders of de Vlaamse versie waar Ahmet Koç op broedt. Jahjah wil net “een brug slaan tussen autochtone en allochtone kiezers, tussen moslims en niet-moslims, tussen seculieren en gelovigen".

Bruggen slaan: het klinkt wolliger dan het is. Het is radicaal in het midden gaan staan en, met de mensenrechten en respect voor de rechtsstaat als kompas, benoemen waar het fout zit aan de ene kant én aan de andere kant en dan zoeken wat wel verbindt.

Ja, racisme en discriminatie van moslims op school en de arbeidsmarkt zijn problematisch, maar moslims die holebi’s en vrouwen in minirok belagen of hun dochters de sportles verbieden discrimineren ook. Ja, godsdienstvrijheid is een recht, maar de haatpredikers moeten eruit. Enzovoort. 

Dat vergt een koel hoofd en een warm hart. Tegelijkertijd. Jahjah staat daar niet echt voor bekend.

Maar als Nederlandstalige Brusselaar en agnost met Arabische en moslimachtergrond vindt hij aan beide kanten van de brug aansluiting. En dat is een erg goed begin om het enige wapen tegen wat misloopt in stelling te brengen: eerlijke dialoog.