STANDPUNT

Het echte probleem: de regering in België

©dm
 
Uitbuiting in Bangladesh, duizenden dode kinderen in Syrië, zes miljoen werklozen in Spanje. En het echte probleem: de regering in België

Begin deze week werd een grote scheur ontdekt in Rana Plaza, een acht verdiepingen tellend gebouw in een buitenwijk van Dhaka, hoofdstad van Bangladesh. Een overheidsfunctionaris adviseerde de werknemers om niet naar binnen te gaan. De volgende ochtend zei de eigenaar dat het gebouw veilig was en dat werknemers dus gewoon konden werken. Deden ze dat niet, dan konden ze hun salaris - niet meer dan 20 cent per uur - vergeten. Ruim 3.100 arbeiders besloten daarop toch naar binnen te gaan. Een uur later stortte het gebouw in. Inmiddels zijn meer dan 200 lichamen geborgen, voornamelijk vrouwen.

Het is niet de eerste fabriek die instort in Bangladesh, het is niet de eerste keer dat er een in de fik gaat. Actiegroepen en vakbonden waarschuwen al jaren voor armetierige werkomstandigheden, schandalig lage lonen, mensonwaardige werkomstandigheden. De grote westerse bedrijven die hier hun onderaanneming laten verrichtten, weten het ook, of zouden het moeten en kunnen weten.

En wij, die het toch zouden moeten kennen van Daens, zuchten dat het erg is, bekijken hoofdschuddend de gruwelijke beelden en gaan dit weekeinde toch maar weer een paar zomerse T-shirts kopen, en vinden het eigenlijk wel best duur als die meer dan 5 euro zouden kosten. Daar begint het: we zijn het zo gewoon geworden dat producten tegen onnatuurlijk lage prijzen worden aangeboden, dat we verdringen dat er daarachter een wereldwijd systeem van grenzeloze uitbuiting zit. Zolang we dat laten gebeuren, zal het blijven doorgaan. Zolang producenten weten dat we meer belang hechten aan een spotprijs dan aan een faire prijs, zal het systeem blijven draaien.

In Syrië zijn sinds het begin van het conflict dan weer bijna 8.000 kinderen gesneuveld. Geen regeringstroepen, geen rebellen, geen jihadisten, maar kinderen. We bekijken hoofdschuddend de beelden, vinden het erg dat mensen elkaar zoiets aandoen, maar omdat deze ramp niet door de natuur werd veroorzaakt, vinden we dat het eigenlijk eigen schuld dikke bult is. Jammer, maar niet onze verantwoordelijkheid, dus waarom zouden wij ons groot hart laten zien? Zeker wanneer er misschien ooit een paar jongens uit Syrië zouden kunnen terugkomen die misschien getraumatiseerd en radicaal zouden kunnen zijn. Dat is pas een echt probleem. Dus vallen naast de vrouwen van Bangladesh ook de kinderen van Syrië uit de boot.

In Spanje, zeggen de laatste cijfers, zit 25 procent van de bevolking zonder werk. Meer dan zes miljoen mensen die niet meer weten van welk hout pijlen te maken. Dat wil zeggen dat er meer Spanjaarden zonder werk zitten dan dat er Vlamingen zijn. Maar dan hadden ze natuurlijk maar niet zo kwistig moeten zijn en zo lang boven hun stand geleefd hebben.

Gelukkig dat we hier nog partijen hebben om ons de echte waarheid te laten zien: dat België een van de slechtst geregeerde landen ter wereld is, en dat het hoog tijd is dat daar eindelijk iets aan gedaan wordt.

Yves Desmet
Hoofdredacteur