School is Cool: Gebeten door de underdog ****

1 School is Cool deed het publiek moeiteloos door de knieën gaan. (Foto Alex Vanhee)

Zaterdag, Clubstage, 22.15 uur

Tindersticks en School is Cool bleken elkaar op de laatste knip volledig te overlappen. Nieuwsgierigheid won het dan maar van ons. We wilden wel eens weten hoe de versbakken laureaat van Humo's Rock Rally het ervan afbracht als headliner, zonder zelfs maar een debuutplaat te kunnen voorleggen. 
Uitstekend, zo bleek. Dat de piepjonge Schoolgangers deze zomer haast elke festivalaffiche kleuren, heeft merkbaar sporen nagelaten. In Dranouter kregen we een verrassend hechte podiumgroep te zien die al eeuwen samen leek te spelen en ook het publiek moeiteloos door de knieën deed gaan. Voor een volgepakte tent die de rest van de dag niet bepaald uitblonk in enthousiasme, was zoiets al een overwinning. Maar ook muzikaal maakte de groep een superieure indruk. Zelfs in een rustiger nummer als 'New Tradition' roerde zich een woelige onderstroom en de bescheiden hit 'New Kid in Town' werd door groep én publiek opgevat als een hymne. Daarnaast sprokkelde School is Cool ook nog punten met covers van Talking Heads ('Road to Nowhere') of de Pixies ('Levitate Me').
 
Dat zanger Johannes Genard vaag op een personage uit Stand by Me leek, de bassist auditie scheen te doen voor een foute nu-metalband en de percussionist het hyperkinetische broertje van Dik Trom leek, diende duidelijk als afleidingsmanoeuvre. Deze schijnbare underdogs beten zich namelijk als stoere buldogs vast in je been en weigerden los te laten. Gelukkig hadden wij net zo goed een vette kluif aan deze band. (Gunther Van Assche)