CD-RECENSIE

Roméo Elvis - 'Morale 2': Dolende ziel, dansende duivel

Brussels hiphop-fenomeen Roméo Elvis legt de lat torenhoog op 'Morale 2'

2 Roméo Elvis ©RV

De opvolger van het bejubelde Morale tilt Roméo Elvis tot op het ereschavotje van de Belgische hiphop. Zijn troef? Een fragiel zieltje.

Door Sasha Van der Speeten -

Welkom, nogmaals, in het Brussel van Roméo Elvis. Een metropool niet gespeend van schaduwrijke niches maar geenszins de groezelige grootstad waarvoor de sceptische, op sensatie beluste mainstreammedia de stad aanzien. Roméo Elvis dekt haar wonden niet toe, maar aanziet zijn thuishaven als een prachtige, gehavende minnares: de liefde wortelt diep dus je laat haar nooit in de steek, ondanks haar tergende gebreken.

"Bruxelles est la capitale d'un pays qui va mal”, klinkt het in 'Nappeux’, "C'est ce qu'ils veulent nous faire croire / A travers ces foutus journaux / Ils disent qu'on à laché l'affaire et qu'on va partir / On a quand même réussi à rassembler tout un troupeau / C’est l'heure de les baiser fort”. Hou Roméo in de gaten want hij komt hard. En ja, in zijn "hell hole" kan je maar beter je pappenheimers kennen voor je een grote bek opzet.

Wietwalmen

Roméo Elvis - Morale 2. ©RV

Niet-Brusselaars leerden Roméo Elvis pas vorig jaar kennen, toen hij door tal van media werd geroemd als één van de redders van de inlandse hiphop. Hij kaapte de belangrijkste prijzen weg bij de toonaangevende Red Bull Elektropedia Awards en stond samen met koplopers zoals Stikstof, Caballero, L’Or Du Commun en Smala aan de wieg van een Brusselse hiphoprenaissance.

Op Morale 2 perfectioneert Roméo Elvis de unieke mélange die hij op voorganger Morale met veel flair introduceerde. De combi van zijn slome, halfgedrogeerde rapflow en de ijle elektronische texturen van Le Motel (Fabien Leclercq) is ook deze keer goud waard. Leclercq opteert de ene keer voor kurkdroge funk, dan weer voor ijzige, in trap gemarineerde ratelritmes of voor met wietwalmen doorrookte, jazzy laptopgrooves.

Slacker

De rapper levert niet alleen zijn schalkse kijk op zijn omgeving, zijn "potes" en al wie aan zijn leventje voorbij gaat, maar komt vaak ontwapenend naïef-romantisch uit de hoek, als een slacker voor wie de liefde het ultieme redmiddel is. "Je veux que tu glisses sur le sol”, zegt hij in 'Drôle De Questions’ terwijl hij zijn liefje bij hem in de sofa trekt. "Je veux qu'on s'épuise sur le divan / Je veux que tu passes un disque de Queen, je veux du soleil / Je veux aller voir entre les cuisses dans le silence”.

'Bébé Aime La Drogue’ biedt een vermakelijke, schijnbaar apathische kijk op een door verdovende middelen bezegelde liefde ("Mon amour prend la coco, je prends la pilule magique /Ensuite on prendra autre chose / Pour tenir toute la nuit”) maar wordt wrang wanneer de nood aan escapisme de geliefden haast versmacht. ("On développe des théories, on dit qu'on a les commandes / Mais tu sais c'est comment, elle voulait juste s’enfuir / On a fait des grandes lignes en quittant le sens commun”).

Bitterzoet

'J’ai Vu’ grijpt onverrichterzake naar de keel, niet alleen met zijn stonede, door de koele r&b-sirene Angèle verfraaide slowtempogroove, maar ook met Roméo’s bitterzoete, naakte bespiegelingen. "J’ai un peu morflé, ma vie sentimentale est morte hier / Quand j'ai décidé de la poser sur Morale 2".

Aan het einde van de rit blijft een ietwat meewarige, dolende ziel over die, zoals wij allemaal, balanceert op de slappe koord tussen Idealen en Verleiding. "Ne laisse pas le diable danser”, maant hij ons aan in de machtige single 'Diable’. "Laisse pas le diable danser sur tes plates-bandes / Laisse pas le diable danser, boy”.

"Chaud", zonder meer. 

'Morale 2' is verschenen bij Darling Music.

nieuws

zine