Stijn in Minneapolis

Op zoek naar de geest van Prince (2): kippenvel in Paisley Park

Muzikant STIJN eert zijn idool in Minneapolis

De Belgische muzikant Stijn Vandeputte, een van de bekendste Prince-fans van ons land, trok naar Minneapolis voor Celebration 2017, het officiële live-eerbetoon voor Prince. Naar aanleiding van het éénjarige overlijden van de Amerikaanse popster volgen we Stijns paars gekleurde avonturen elke dag mee.

Vanochtend kregen we onderstaand mailtje van Stijn in onze mailbox:

"Het is vier uur 's middags als ik samen met een bevriende Prince-fan op de shuttlebus naar Paisley Park stap. De sfeer is gespannen en opgewonden. Op de bus zitten al enkele mensen die, gezien hun leeftijd, duidelijk fans zijn van het eerste uur. Ze zijn aangeslagen en minder uitgelaten dan de jongere generatie fans. Het wordt steeds stiller naarmate we Paisley Park naderen.

Als het legendarische gebouw zichtbaar wordt, volgt er een klein applaus en worden alle smartphones boven gehaald. Iedereen wil een stukje van dit moment vastleggen.

We stappen uit en iedereen staat netjes in de rij. Het is haast onwezenlijk om hier nu te zijn. Ooit droomde ik ervan om Prince te zien spelen in Paisley Park. In mijn stoutste dromen mocht ik er een eigen plaat afmixen. Maar nu we hier zijn, terwijl hij er niet meer is, word ik door gemengde gevoelens overvallen.

We komen dichter bij de ingang en de security meldt dat het wachten zolang duurt omdat alle mensen hun telefoons moeten uitzetten.

Inderdaad, wanneer je Paisley Park betreedt, moet de gsm uit en wordt hij zelfs door de medewerkers in een “lockbag” gestoken - gesloten, zodat je er niets meer mee kan doen.

Een vrouw voor me maakt nog snel een foto. Een medewerkster heeft haar gezien.

“Mam, please remove that picture from your phone!"

Ik ga binnen en laat mijn tranen de vrije loop."

Het witte veertje

Stijn ziet er moe maar gelukkig uit, als we een halve dag later met hem Skypen. Het bezoek aan Paisley Park heeft een diepe indruk nagelaten. "Alles ademt er Prince”, zegt hij. "Alleen: hij is er niet. Je ziet plekken die je herkent uit legendarische documentaires. Die fragmenten gieren door je hoofd. Het is heel bevreemdend om je te realiseren dat je op een plek zit waar hij zijn videoclips heeft opgenomen, waar hij heel zijn universum heeft ontwikkeld, waar hij zich heeft beschermd voor de buitenwereld. Dat voel je. Hij had heel dikke muren rond zich gebouwd.”

Je hebt niet alleen een tour gekregen in Paisley Park, maar ook een concert van George Clinton gezien.

Stijn Vandeputte: "In het programmaboekje stond dat er de eerste avond een special guest zou optreden. Dan gaat er door je hoofd: fuck, straks heeft hij ons allemaal bij ons pietje en staat hij er gewoon zélf. (lacht) Maar het ging om George Clinton. Daar maakte ik een raar momentje mee, alsof iemand over onze schouder mee keek. Tegen het einde van zijn concert dwarrelde er van het plafond een minuscuul klein, wit pluizig veertje naar beneden, langs de muzikanten. De trompettist van George Clinton en ik hadden het gelijktijdig in de gaten. We wierpen elkaar zo’n blik toe van: hier is iets speciaals aan de hand." (grinnikt)

Heb je met muzikanten uit zijn entourage kunnen praten?

"Ik heb vorige nacht nog een fijn gesprek in mijn hotellobby gehad met Michael 'Clip’ Payne, de zanger van Parliament-Funkadelic, de bands van George Clinton. Hij was blij dat hij met de band van George Clinton in Paisley Park zijn ding heeft kunnen doen, inclusief het vloeken op het podium, wat tegen de regels van het huis is. Prince hield niet zo van godslastering. Maar volgens Michael zou hij een oogje hebben toegeknepen.”

Hoe ligt Minneapolis er dezer dagen bij?

"Prince is big business in Minneapolis. Mensen komen van overal ter wereld om hun muzikale held te eren. Vanochtend hebben we een ontbijt meegepikt in een winkelcentrum waar om de vijf meter wel iets van of over Prince te bespeuren viel. Iedereen wil een graantje meepikken. Je komt ook veel mensen tegen die op iconische plaatsen foto’s maken of snel uit een auto springen voor een fotomoment. Je hebt hier lokale chauffeurs die zichzelf tot 'Prince tour guide' hebben uitgeroepen. Die kerels delen flyers uit met reclame voor zo’n zelf in elkaar gebokste tour.”

De urne

Fragment uit de nachtelijke e-mail van Stijn:

"Het security-personeel en de gidsen van Paisley Park manen ons aan om naar de concertzaal te lopen. Voor hen is dit dagdagelijkse kost. Ze lijken haast te vergeten hoe impressionant het is om er voor de eerste keer te zijn. Ik probeer alles van me af te laten glijden en niet te hard op de andere mensen te letten. Paisley Park is zoals ik verwacht had: een kleurrijke, haast artificiële omgeving.

We wandelen langs gouden platen, een Grammy, gitaren, origineel artwork voor de 'Diamonds and Pearls'-video, een schilderij dat als hoes voor The Rainbow Children is gemaakt, een piano, ... En daar staat hij dan: de urne waarin de as van Prince zit. Vlakbij ligt de plek waar de lift zich ooit bevond - de lift waarin Prince overleed, en die nu is weggewerkt. Het zorgt voor een extra stil moment in m’n hoofd.

Om de tien meter staat een Paisley Park-medewerker met een doosje papieren zakdoekjes. Ik neem er geen en proef de tranen van mijn gezicht, terwijl ik de soundstage binnenwandel.

Wat snel opvalt, is dat Paisley Park heerlijk ruikt. Er staan op verschillende plaatsen geurverstuivers. Het liedje 'Incense and Candles’ weerklinkt, waarna een medewerker voorbij wandelt die nog wat extra parfum de lucht inspuit. Ondertussen loopt ook Tyka, de zus van Prince, de ruimte binnen. Ze groet de mensen warmhartig en schudt ook onze handen.

Damaris Lewis komt op het podium gestapt. Zij is een danseres/muze die erg veel met Prince heeft getoerd. Ze zegt dat we samen één zijn, dat we in het huis van Prince zijn, dat het aan ons is om zijn 'legacy' verder te zetten. Veel lieve woorden, soms wat veel superlatieven, maar allemaal goed bedoeld. Ze vraagt een applaus voor Prince. Een oorverdovende ovatie volgt. Erg emotioneel allemaal.”

Stijn Vandeputte ©Francois Vidal

Witte pick-ups

Een rondleiding door Paisley Park geeft de fans blijkbaar ook de kans zeldzame concertfragmenten te zien. Dan nog wel in een ruimte met een excellente akoestiek, aldus Stijn tijdens ons Skype-gesprek.

"We zagen een vertoning van een concert met zijn band 3RDEYEGIRL in Amsterdam dat gek genoeg in Paisley Park honderd keer beter klonk dan dat het in Amsterdam moet hebben geklonken. Het zag er ook veel beter uit, op de koop toe. Het voelde een beetje raar aan in het begin om op die plek met z’n allen naar een scherm te zitten staren. Maar zelfs al wisten we wat er ging komen, het was een prachtige ervaring. Ik heb het droog gehouden tot 'Purple Rain' werd ingezet, in een versie waarin Prince een speech geeft en vraagt of we de volgende keer naar zijn huis willen komen. De mensen pakten elkaar vast en zongen uit volle borst mee.”

Wat heeft je tot nog toe helemaal uit je lood geslagen?

"Die eerste stap in Paisley Park. De kleuren. De kamers. De muurschildering met de ogen van Prince. Heel pakkend. Maar er waren ook heel grappige momenten, zoals de gitaartechnicus van Prince die vertelde dat Prince ooit witte gitaarpick-ups zelf met een viltstift zwart begon te kleuren omdat hij er kost wat kost zwarte wilde.”

Wat staat er nog op het programma?

"Een concert van The Revolution, zijn legendarische begeleidingsband waarmee hij Purple Rain opnam. Maar daarover vertel ik je morgen.”

nieuws

zine