RIP Chuck Berry

Het eeuwige leven van Chuck Berry in onze popcultuur

Zonder Chuck Berry geen Pulp Fiction, AC/DC of Bazart

1 Back To The Future - Marty McFly's "Johnny B. Goode" ©rv

The Beatles, The Rolling Stones, The Beach Boys. Allen noemen ze zich schatplichtig aan Chuck Berry. Maar zonder de pas overleden rock-'n-roll-legende ook geen Pulp Fiction, AC/DC of Bazart. Dit zijn de vier bekendste Berry-referenties in de popcultuur.

1. Zonder Berry geen Back to the Future

Wanneer Marty McFly in Back to the Future wordt teruggekatapulteerd naar 1955, belandt hij als invallend gitarist op het podium van een galabal. Daar brengt hij een cover van ‘Johnny B. Goode’ - drie jaar voor dat nummer dus zal uitkomen - met de gevleugelde woorden: “This is an oldie, but uh… well, it's an oldie where I come from.” Wat de scène pas echt grappig maakt, is het telefoontje dat de gewonde muzikant achter de schermen pleegt. “Chuck! Chuck! It’s Marvin. Your cousin, Marvin Berry. You know that new sound you’re looking for? Well, listen to this!

Ook Coldplay bracht vorige zomer een cover van het nummer, tijdens een concert in New Jersey. De band wist zelfs Michael J. Fox - de met Parkinson getroffen acteur die McFly speelde - te stikken om mee te spelen.

2. Zonder Berry geen Pulp Fiction

Na Back to the Future belandt Chuck Berry wel vaker op mooie soundtracks. Zo kiest Quentin Tarantino in 1994 voor ‘You Never Can Tell’ uit 1964. Het nummer wordt gebruikt in Pulp Fiction, in de scène waar Vincent Vega (John Travolta) en Mia Wallace (Uma Thurman) het beste van zichzelf mogen geven tijdens een danswedstrijd. Dertig na het verschijnen van de single wordt de hit opnieuw een hit. En vandaag is het onmogelijk om het nummer nog te horen zonder Travolta en Thurman er bij de denken.

En in de nineties is Berry ook te horen in Hollywood-films als Home Alone met ‘Run Run Rudolph’, Beethoven met ‘Roll Over Beethoven’ of Men in Black met ‘The Promised Land’.

3. Zonder Berry geen AC/DC

Wanneer Chuck Berry op het podium stond, speelde hij gitaar in wel heel bijzondere houding. Het was een haast choreografische routine waarbij hij op één been rondhuppelde, met het andere been vrolijk zwaaiend in de lucht. En de duck walk was geboren.

Angus Young (61) van de Australische hardrockband AC/DC heeft die bijzondere speelwijze zelfs klakkeloos gekopieerd. Denk de gitarist - en de ‘one-legged hop’ - weg van het podium, en een AC/DC-concert wordt plots een pak minder interessant om naar te kijken. Of het bewijs dat rock ’n roll ook puur entertainment is.

4. Zonder Berry geen Bazart

Toegegeven, het is wat kort door de bocht. In 1973 verschijnt ‘Ene me hesp’ van de Leuvense rocker Big Bill. Het nummer is eigenlijk een cover van ‘No Particular Place To Go’. “Al hadden we dat gerust bij Sabam kunnen aangeven als een eigen nummer”, aldus de Leuvenaar, die het vooral stoer vond om de naam Chuck Berry op zijn plaat te hebben staan. Een naïeve beslissing die hem amper centen opleverde, maar wel heel even wereldberoemd maakte in Vlaanderen.

Volgens Belpop-kenner Jan Delvaux was Big Bill de eerste van een generatie Vlaamse rockers. Bovendien zong hij in zijn eigen dialect. Op die manier heeft hij het pad geëffend voor wat Flip Kowlier, Tourist LeMC en Bazart vandaag doen. En dat allemaal dankzij een cover van Chuck Berry.

zine