Muziek

De hele wereld haat Nickelback

Waarom de rockscene niets liever doet dan 'Nickelbashen'

Al jaren is Nickelback de zondebok voor alles wat fout is aan rockmuziek. 'Als je een Nickelbacksong achterstevoren speelt, hoor je boodschappen van de duivel. Erger nog: als je ze normaal afspeelt, hoor je Nickelback." Eerder dit jaar stuurde Dave Grohl, frontman van Foo Fighters, die boodschap via Twitter de wereld in. Of daar léék het toch op. Via @FooFightersDave wist een grapjas 220.000 volgers om de tuin te leiden met z'n haat voor de Canadese rockgroep. Z'n uitspraken werden later met een tweet ontkracht door Grohl zelf. Maar niét door andere bands.

Nickelback lijkt de baarlijke duivel als het op geloofwaardigheid aankomt. De fans trekken er zich weinig van aan. ©AP
 
Op een bepaald ogenblik werd nu eenmaal algemeen aanvaard om deze groep slecht te vinden
Essayist Chuck Klosterman

'Als je een Nickelbacksong achterstevoren speelt, hoor je boodschappen van de duivel. Erger nog: als je ze normaal afspeelt, hoor je Nickelback." Eerder dit jaar stuurde Dave Grohl, frontman van Foo Fighters, die boodschap via Twitter de wereld in. Als zelfs de allemansvriend van de rock de spot drijft met je groep, moet er wel iets aan de hand zijn.

Zo laten ook de 'straatwijze' bluesrockers van The Black Keys geen kans onbenut om de Canadese stadiongroep van hits als 'How You Remind Me' en 'Rockstar' te schofferen. "Het is de schuld van Nickelback dat niemand nog de grootste rockgroep ter wereld wil genoemd worden", vertelde drummer Patrick Carney. "Door hen gaan muzikanten ervan uit dat de grootste rockgroep ter wereld per definitie stront moet zijn."

Het was niet de eerste keer dat de band rond Chad Kroeger de mantel uitgeveegd werd: 'Nickelbashen' bestaat al jaren. In november werd zelfs nog een petitie gestart in Amerika om een concert van de band te weren tijdens de rust in een footballwedstrijd. Meer dan 50.000 handtekeningen werden ingezameld. Verder werd ook een speciale 'Nickelblock' ontwikkeld voor je browser, die alle webpagina's waarop de groepsnaam voorkomt, onleesbaar maakt.

En onlangs vertelde de Australische Belg Gotye nog in deze krant: "Een paar weken geleden kreeg ik een mail van Chad Kroeger. Hij vond 'Somebody that I Used to Know' fantastisch. Wat moet ik met zo'n compliment?, dacht ik toen (...) Ik heb nooit muziek gemaakt met fans als Nickelback voor ogen."

Afgelikte imitatie
Hoe komt het toch dat die groep de baarlijke duivel lijkt, wanneer het aankomt op geloofwaardigheid? Zou het aan hun immense succes liggen, en vangen hoge bomen nu eenmaal veel wind? Tien jaar geleden klom geen enkele rockgroep sneller naar de top dan Nickelback. Op 11 september 2001 werd hun doorbraaksingle 'How You Remind Me' uitgebracht - niet toevallig een van de donkerste dagen in Amerika, volgens cynische criticasters. Sindsdien is de populariteit van de groep groot gebleven, zeker in Noord-Amerika en Canada. Hun laatste plaat Here and Now schoot daar zelfs in één klap naar de top van de hitlijsten.

Volgens critici heeft het 'Nickelbashen' echter meer te maken met een pijnlijk gebrek aan geloofsbrieven. Zo gaf Chad Kroeger onomwonden toe dat hij "altijd een band wilde waarmee genoeg geld te verdienen was". Voor elke rechtgeaarde artiest klinkt zo'n uitspraak als vloeken in de kerk. Bovendien beleefde de groep zijn doorbraak in een dubieus muzikaal tijdperk. Aan het begin van deze eeuw maakten 'foute' genres als nu-metal en post-grunge een korte maar steile opgang. Het was de periode van egaal gemixte betongitaren en schorre keelzang - een afgelikte imitatie van de zogeheten yarl waarmee Eddie Vedder in de jaren 90 zong. Ook Creed kreeg weinig krediet van muziekliefhebbers om die plastieken mix en kopieerdrang.

Nickelback verduurde verder heel wat kritiek omdat de groep altijd trouw bleef aan 'formulaïsche' songstructuren en aan denigrerende liedjesteksten. "De lyrics van Nickelback gaan steeds over strippers, seks, prostituees, drugs, seks, drinken en seks", schreef een Canadees magazine spottend.

Uit de kast
De fans kan het echter gestolen worden. Zij trekken zich eerder op aan de bekentenissen van beroemde medestanders. Chris Martin van Coldplay en r&b-producer Timbaland bijvoorbeeld. Ook wijlen Dimebag Darrell van Pantera kwam ooit uit de kast als fan van Nickelbacks testosteronrock. Jerry Cantrell van Alice in Chains stond zelfs al mee op het podium met Nickelback, tot afgrijzen van zijn eigen fans.

Volgens de bekende Amerikaanse essayist Chuck Klosterman wordt de haat voor Nickelback echter vooral ingegeven door willekeur. "Chad Kroeger gelooft dat zijn groep gehaat wordt omdat ze 'geen hipsters' zijn. Fout. Volgens de hipstercode zou hij daarom net wel op handen gedragen worden. De ware reden is dat mensen Nickelback haten, gewoon omdat ze Nickelback haten. Op een bepaald ogenblik werd nu eenmaal algemeen aanvaard om deze groep slecht te vinden."

Nog eentje om het af te leren dan? Opnieuw de nep-Grohl op Twitter: "Nickelback wandelt binnen in een café... Nee, er volgt geen clou. Want muziek ruïneren is niet grappig."

Nickelback zal op 6 september muziek ruïneren in de AB.


De Canadezen van Nickelback waren vandaag de <a href="http://www.youtube.com/watch?v=mhMG6lM9NrY&feature=related" target="_blank"><strong>pauze-act</strong></a> van het NFL-treffen tussen de Detroit Lions en de Green Bay Packers. <br /><br />In Detroit was niet iedereen blij met Nickelback, verre van. Maar liefst 55.000 mensen tekenden een internetpetitie tegen het optreden. <br /><br />Daar Detroit ook de stad is van het legendarische Motownlabel, zocht muzikant Scott Bradlee naar een compromis. Hij maakte van Nickelbacks grootste hit 'How You Remind Me' een onweerstaanbare Motownversie. <br /><br />Overigens: De Detroit Lions verloren van de Green Bay Packers met 27-15. <br />