review

'Echo', het eerste album van Bazart: plaat van 18 karaat

1 Bazart. ©rv

"Is er plaats voor mij?", weifelt Mathieu Terryn op zijn debuut met Bazart. Een zinvolle vraag. Als je tweewerf de Lotto Arena, de belangrijkste tenten op Rock Werchter en Pukkelpop, tot de nok vult, en je muziek op alle Vlaamse zenders wordt gedraaid, van Radio 1 tot Qmusic, kun je wel stellen dat er nauwelijks plaats voor iets anders lijkt. 

Het is net alsof de groep met singles als Goud, Tunnels en Echo de grootst gemene deler van de Vlaamse muzieksmaak heeft gevonden. Dat leidt gelukkig niet tot een mierzoet gefleem met diezelfde massa. Op Echo hoor je een groep die nog steeds durft experimenteren, en zelfs genoeg moed aan de dag legt om een favoriet als Zienderogen niet door te laten tijdens de overgang van EP naar LP. 

Verder klinkt de plaat verrassend genoeg meer beheerst en ingehouden dan hun liveshows, al was dat laatste wellicht onvermijdelijk. De nieuwe songs doen hun voordeel met atmosferische synths, bitterzoete overpeinzingen en slome r&b.

De 24-karaatssensatie blijft vooralsnog weggelegd voor de liveshows van de groep. Maar vindt ú nog maar eens een meisje dat haar neus ophaalt voor een legering van 18 karaat. (PIAS)

Echo is nu uit op iTunes en Apple Music. De fysieke release en andere streamingsites volgen op 7/10.

De voorverkoop van hun concert op 31/3 in de Lotto Arena start maandag 3/10 om 10 uur.

Lees ook hoe pop in het Nederlands opnieuw goud waard is dankzij Bazart. (+)

nieuws

zine