Filmreview

'Moonlight': Een juweeltje van een film

Zelfs de blankste, rijkste hetero kan zich vinden in deze film over homoseksualiteit

1 'Moonlight' is een met veel zorg en liefde gemaakte karakterstudie. ©rv

Vergeet even die acht Oscarnominaties. Moonlight is geen groots Hollywooddrama, maar een kleine, broze, intimistische film over jezelf vinden.

Wat een juweeltje is Moonlight. Dit is niet gewoon het soort film dat je goed wilt vinden omdat hij belangrijke thema’s als homoseksualiteit, armoede en huidskleur aansnijdt. Dit is een ragfijne karakterstudie die met zoveel zorg en liefde gemaakt is, dat zelfs de blankste, rijkste hetero zich erin kan herkennen.

“Wie ben jij eigenlijk?”, vraagt een jeugdvriend aan hoofdpersonage Chiron. Het is de moeilijkste vraag die hij ooit te horen heeft gekregen, en de kwestie waar hij al zijn leven lang zijn tanden op stukbijt. Chiron is niet zoals de andere, stoere kereltjes in zijn achtergestelde buurt. Een zwijgzame, tengere knul, die al snel het etiket “nicht” opgeplakt krijgt – nog voor hij goed en wel beseft wat dat woord betekent. Is hij echt homo? En zo ja, hoe moet je én zwart, én homo, én man zijn? De tijd zal het uitwijzen.

Vijftig tinten zwart

We leren Chiron kennen als kind van een drugsverslaafde moeder (rauwe rol van Naomie Harris), zappen vervolgens naar zijn bewogen puberteit en eindigen met een volwassen man. Boyhood in the hood? Ja, behalve dat Chiron gespeeld wordt door drie verschillende acteurs, die in de verste verte niet op elkaar lijken. En toch lees je in hun ogen precies dezelfde melancholie. Konden Alex Hibbert, Ashton Sanders en Trevante Rhodes maar een Oscar delen voor deze prachtvertolking.

Moonlight toont het leven als een groeiproces: Chiron ondergaat gedaanteverwisselingen, zijn identiteit en mannelijkheid zijn constant in beweging. Het is zwalpen tussen vijftig tinten zwart. Helemaal uniek is dat verhaal niet – er zijn zelfs bepaalde gelijkenissen met Rundskop – maar de zachtheid en de nuance waarmee Barry Jenkins het allemaal filmt, maken Moonlight onvergetelijk. Zijn sfeervolle beelden trekken je mee het bad in, soms letterlijk: wanneer Chiron zwemles krijgt van zijn surrogaatvader Juan (Mahershala Ali), gaat de camera mee kopje onder. Een magisch moment.

Moonlight speelt vanaf 1/02 in de bioscoop.

nieuws

zine